Zebur 94

¹Ýa Reb, öç alýan Hudaý, nuruňy saç, eý, öç alýan Hudaý!

²Galk, eý, ýer ýüzüniň Kazysy, tekepbirlere päline görä yzyna ber jezasyny!

³Ýa Reb, erbetler haçana çenli, haçana çenli erbetler dabaralanar?

⁴Ulumsylyk saçýar olaryň agzy, öwünýär betkärleriň hemmesi.

⁵Ýa Reb, olar halkyňy ezýär, Seniň milletiňe ejir çekdirýär.

⁶Olar dul hatyny, gelmişegi öldürýär hem-de ýetimleriň ganyna galýar.

⁷Diýýärler: «Reb görmeýär. Ýakubyň Hudaýy dykgat bermeýär».

⁸Düşüniň, eý, halkyň kemakyllary, eý, akmaklar, haçan bolarkaňyz paýhasly?

⁹Gulagy ýaradan, heý, eşitmezmi? Göze şekil beren, heý-de görmezmi?

¹⁰Milletleri toba getirýän, ynsanýete bilim öwredýän jeza bermezmi?

¹¹Reb bilýär ynsanlaryň pikirlerini hem-de bu pikirleriň panydygyny.

¹²Ýa Reb, Seniň terbiýeleýän ynsanyň, Öz kanunyňy öwredýän ynsanyň nähili bagtly!

¹³Sen erbetleriň gabry taýýar bolýança, bu ynsany muşakgatlyk döwründe aman galdyrýaň.

¹⁴Çünki Reb Öz halkyny taşlamaz, Ol saýlan halkyny asla terk etmez.

¹⁵Çünki adalat dogrulyga dolanar, ýüregi dogrular hem oňa eýerer.

¹⁶Meniň üçin erbetleriň garşysyna kim galar? Meniň üçin betkärlere kim garşy durar?

¹⁷Eger Reb kömekçim bolmadyk bolsa, janym gabryň ümsümligine eýýäm göçerdi.

¹⁸«Aýagym büdreýär» diýen mahalym, meni, ýa Reb, wepaly söýgiň goldady.

¹⁹Ýürek gaýgylarymyň artan mahaly, Seniň teselliň janyma rahatlyk berýär.

²⁰Zulum kanunlaryny düzýän erbet hökümdarlar, eýsem Saňa ýaran bolup bilermi?

²¹Olar dogry ynsanyň janyna garşy dil birikdirýärler, bigünäni ölüme höküm edýärler.

²²Emma Reb boldy meniň berkitmäm, Hudaýym – pena edinen gaýam.

²³Ol olaryň ýamanlygyny özlerine gaýtarar, olary erbetlikleri üçin gyryp tükeder; Hudaýymyz Reb olary gyryp tükeder.