Zebur 95

¹Geliň, Rebbe nagma aýdaly, halas edýän gaýamyza şatlanyp, aýdym aýdaly.

²Şükürlerimiz bilen huzuryna baraly, alkyş aýdymlaryny aýdyp, Oňa heşelle kakaly.

³Çünki Reb beýik Hudaýdyr, ähli hudaýlaryň beýik Şasydyr.

⁴Onuň elindedir ýer çuňluklary, Onuňkydyr dagyň çür depeleri.

⁵Deňiz Onuňkydyr, çünki Ol ýaratdy ony, gury ýere şekil berdi Onuň elleri.

⁶Geliň, sežde edip, tagzym edeli, bizi ýaradan Rebbiň öňünde dyza çökeli.

⁷Çünki Ol biziň Hudaýymyzdyr, biz Onuň örüsiniň halkydyrys, Onuň elindäki goýunlardyrys. Onuň şu gün diýýänlerine gulak goýuň:

⁸«Meribada, ol gün Masa çölündäki deý, siz gatatmaň ýüregiňizi.

⁹Ol ýerde atalaryňyz Meni barlady, edenlerimi görse-de, Meni synady.

¹⁰Kyrk ýyllap şu nesli Men ýigrenç saýdym. Diýdim: „Bu bir ýüregi azaşan halkdyr, Meniň ýollarymdan ýöreýän däldir“.

¹¹Şoňa görä, olar dynçlyk mekanyma girmezler diýip, Öz gazabymda Men kasam etdim».