Zebur 97

¹Reb höküm sürýär: goý, ýer şatlansyn, hemme adalar, goý, begenişsin.

²Onuň daş-töweregi – bulut we tümlük, tagtynyň düýbi – dogrulyk hem-de adyllyk.

³Onuň öňünden ot-alaw ýöreýär, töwerekdäki duşmanlaryny ýandyrýar.

⁴Ýyldyrymlary dünýäni ýagtylandyrýar, ýer ýüzi görýär hem galpyldaýar.

⁵Daglar mum dek ereýär Rebbiň öňünde – tutuş ýer ýüzüniň Taňrysynyň öňünde.

⁶Gökler Onuň dogrulygyny jar edýär. Ähli halklar Onuň şan-şöhratyny görýär.

⁷Biderek butlaryna magtanyp, ��ekillere sežde edýänler utandyrylýar. Oňa tagzym ediň, eý, ähli hudaýlar!

⁸Ýa Reb, Seniň kararlaryňy Siýon eşidip, şadyýan bolýar, Ýahudanyň gyzlary hem begenýär.

⁹Ýa Reb, Sen ýer ýüzünde iň beýigisiň, ähli hudaýlardan belende çykarylansyň.

¹⁰Eý, Rebbi söýýänler, ýamanlygy ýigreniň! Ol sadyklarynyň janlaryny aman saklaýar, olary erbet adamyň elinden halas eýleýär.

¹¹Nur dogulýar dogrular üçin, şadyýanlyk – ýüregi dogrular üçin.

¹²Eý, dogrular, Rebde şatlanyň, mukaddes adyna şükürler ediň.