Eyüp 4

¹Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:

²"Biri sana bir şey söylemeye çalışsa gücenir misin? Kim konuşmadan durabilir?

³Evet, pek çoklarına sen ders verdin, Zayıf elleri güçlendirdin,

⁴Tökezleyeni senin sözlerin ayakta tuttu, Titreyen dizleri sen pekiştirdin.

⁵Ama şimdi senin başına gelince gücüne gidiyor, Sana dokununca yılgınlığa düşüyorsun.

⁶Senin güvendiğin Tanrı'dan korkun değil mi, Umudun kusursuz yaşamında değil mi?

⁷"Düşün biraz: Hangi suçsuz yok oldu, Nerede doğrular yıkıma uğradı?

⁸Benim gördüğüm kadarıyla, fesat sürenler, Kötülük tohumu ekenler ektiklerini biçiyor.

⁹Tanrı'nın soluğuyla yok oluyor, Öfkesinin rüzgarıyla tükeniyorlar.

¹⁰Aslanın kükremesi, homurtusu kesildi, Dişleri kırıldı genç aslanların.

¹¹Aslan av bulamadığı için yok oluyor, Dişi aslanın yavruları dağılıyor.

¹²"Bir söz gizlice erişti bana, Fısıltısı kulağıma ulaştı.

¹³Gece rüyaların doğurduğu düşünceler içinde, İnsanları ağır uyku bastığı zaman,

¹⁴Beni dehşet ve titreme aldı, Bütün kemiklerimi sarstı.

¹⁵Önümden bir ruh geçti, Tüylerim ürperdi.

¹⁶Durdu, ama ne olduğunu seçemedim. Bir suret duruyordu gözümün önünde, Çıt çıkmazken bir ses duydum:

¹⁷'Tanrı karşısında insan doğru olabilir mi? Kendisini yaratanın karşısında temiz çıkabilir mi?

¹⁸Bakın, Tanrı kullarına güvenmez, Meleklerinde hata bulur da,

¹⁹Çamur evlerde oturanlara, Mayası toprak olanlara, Güveden kolay ezilenlere mi güvenir?

²⁰Ömürleri sabahtan akşama varmaz, Kimse farkına varmadan sonsuza dek yok olurlar.

²¹İçlerindeki çadır ipleri çekilince, Bilgelikten yoksun olarak ölüp giderler.