Canticum Canticorum 2

¹ego flos campi et lilium convallium

²sicut lilium inter spinas sic amica mea inter filias

³sicut malum inter ligna silvarum sic dilectus meus inter filios sub umbra illius quam desideraveram sedi et fructus eius dulcis gutturi meo

⁴introduxit me in cellam vinariam ordinavit in me caritatem

⁵fulcite me floribus stipate me malis quia amore langueo

⁶leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me

⁷adiuro vos filiae Hierusalem per capreas cervosque camporum ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam quoadusque ipsa velit

⁸vox dilecti mei ecce iste venit saliens in montibus transiliens colles

⁹similis est dilectus meus capreae hinuloque cervorum en ipse stat post parietem nostrum despiciens per fenestras prospiciens per cancellos

¹⁰et dilectus meus loquitur mihi surge propera amica mea formonsa mea et veni

¹¹iam enim hiemps transiit imber abiit et recessit

¹²flores apparuerunt in terra tempus putationis advenit vox turturis audita est in terra nostra

¹³ficus protulit grossos suos vineae florent dederunt odorem surge amica mea speciosa mea et veni

¹⁴columba mea in foraminibus petrae in caverna maceriae ostende mihi faciem tuam sonet vox tua in auribus meis vox enim tua dulcis et facies tua decora

¹⁵capite nobis vulpes vulpes parvulas quae demoliuntur vineas nam vinea nostra floruit

¹⁶dilectus meus mihi et ego illi qui pascitur inter lilia

¹⁷donec adspiret dies et inclinentur umbrae revertere similis esto dilecte mi capreae aut hinulo cervorum super montes Bether