Sálmarnir 64

¹Heyr, ó Guð, raust mína, er ég kveina, varðveit líf mitt fyrir ógnum óvinarins. (64:2)

²(64:3) Skýl mér fyrir bandalagi bófanna, fyrir óaldarflokki illvirkjanna,

³(64:4) er hvetja tungur sínar sem sverð, leggja örvar sínar, beiskyrðin, á streng

⁴(64:5) til þess að skjóta í leyni á hinn ráðvanda, skjóta á hann allt í einu, hvergi hræddir.

⁵(64:6)Þeir binda fastmælum með sér ill áform, tala um að leggja leynisnörur, þeir hugsa: "Hver ætli sjái það?"

⁶(64:7) Þeir upphugsa ranglæti: "Vér erum tilbúnir, vel ráðin ráð!" því að hugskot hvers eins og hjarta er fullt véla.

⁷(64:8) Þá lýstur Guð þá með örinni, allt í einu verða þeir sárir,

⁸(64:9) og tunga þeirra verður þeim að falli. Allir þeir er sjá þá, munu hrista höfuðið.

⁹(64:10) Þá mun hver maður óttast og kunngjöra dáðir Guðs og gefa gætur að verkum hans.

¹⁰(64:11) Hinn réttláti mun gleðjast yfir Drottni og leita hælis hjá honum, og allir hjartahreinir munu sigri hrósa.