Забур жырлары 22

¹О, Құдайым, Құдайым менің! Неліктен мені жалғыз қалдырдың? Айқайлаған даусыма құлақ салмайсың, Мені қ��тқарудан неге алшақсың?

²Құдайым, күндіз шақырсам, жауап қатпайсың, Түнде де айқайлап, тыным таппаймын.

³Бірақ Сен киелісің, Исраил халқың Сені мадақтайтын тағыңда отырасың.

⁴Ата-бабамыз Өзіңе иланып жүрді, Сөзіңе сенді, Сен де азат еттің.

⁵Саған сиынып, олар құтқарылды, Өзіңе сеніп ұятқа қалмады.

⁶Ал мен адам емес, құрт іспетті қуатсызбын, Жұрт ұрсып, елемейді мені халқым,

⁷Көргендердің бәрі келекелейді, Басын шайқап, балағаттап былай дейді:

⁸«Ол Жаратқанға үмітін артқан екен, Сол оны аман қалдырсын пәледен! Жаратқан Ие разы болса оған, Құтқарып алсын оны қиындықтан!»

⁹Ал мені ана құрсағынан Сен шығардың, Жас кезімнен Өзіңе иландырдың,

¹⁰Туғаннан-ақ қолдауыңа мұқтажбын, Өмір бойы Сенсің Құдайым менің,

¹¹Енді алыстай көрме менен Өзің. Себебі азап-бейнет қалды таяп, Қол ұшын берерім жоқ мені аяп.

¹²Сүзеген бұқадай жау алды қоршап, Башандық бұқадай жан-жақтан қыспақтап,

¹³Ақырған арыстандай жемге құмартып, Аранын ашады, маған қарсы шығып.

¹⁴Күшім судай төгіліп, таусылды құрғап, Сүйектерім буынынан қалды босап. Кеудемде жүрегім балауыз құсап Әбден балқып, елжіреп кетті босап.

¹⁵Қыш құмыраның сынығына ұқсап Күшімнен айырылып қалдым қурап, Тілім қалды таңдайыма жабысып, Өлім топырағына бердің мені қиып!

¹⁶Төбеттердей жан-жақтан қыспақтады Сол жауыздар, лек-легімен қоршап алды, Аяқ-қолымды түйреп жаралады!

¹⁷Сүйектерімді шыға алам санап, Ал халық тұр маған қадала қарап.

¹⁸Жау жамылғымды бөлісіп алады, Киімім үшін жеребе салады.

¹⁹Уа, Ием, Сен менен алшақтай көрме, Күшім менің, тез келе гөр көмекке,

²⁰Өмірімді аман сақтап семсерден, Құтқара гөр «төбеттердің» күшінен!

²¹Құлақ сап, құтқара гөр «арыстанның Араны» мен «мүйізінен бұқаның».

²²Атыңды бауырларыма білдіремін, Қауым жиынында Сені дәріптеймін:

²³«Ей, Жаратқанды терең қастерлейтіндер, Оны әрдайым мадақтай беріңдер! Ей, Жақыптың бүкіл үрім-бұтағы, Жаратқанды ұдайы дәріптеңдер, Иә, Исраилдің бар ұрпақтары, Иемізді құрметтей беріңдер!

²⁴Жарлының азабынан Ол жиренген жоқ, Құдай бет-жүзін одан жасырған жоқ, Қайта, құлақ салды шақырған даусына».

²⁵Сені мадақтаймын үлкен жиында, Уәдемді орындап халқыңның алдында,

²⁶Жарлылар мейрамдап, тойынады да. Құдайға сиынғандар мақтау айтсын — Лайым жандарың аман-есен болсын!

²⁷Жер шетіндегілер де мұны ескереді, Жаратқан Иеге бет бұрып дұға етеді, Бар ұлттардың әулеттері бас иеді,

²⁸Себебі билік Жаратқанның қолында, Ұлттардың Иесі Сол болып қалады да!

²⁹Жердің бар байлары тойына қатыспақ, Жаратқанның аяғына жығылып сиынбақ, О дүниеге аттанатын жандар — Өмірі өткінші бүкіл адамдар Оның алдында тізерлеп иілмек.

³⁰Келер ұрпақтар Оған қызмет етпек, Барлығы Иеміз туралы естімек,

³¹Содан Оның әділдігін дәріптеп, Жаңа туған халыққа да паш етпек. Себебі Құдай мұны бітірді Өзі істеп.