Забур жырлары 30

¹Уа, Жаратқан, даңқыңды асырамын, Сен мені шыңыраудан алып шықтың, Жауларыма мені табалатпадың.

²О, Құдай Ием, мен Саған сиындым Қолдау сұрап, сонда мені сауықтырдың.

³Уа, Ием, мені көрден алып қалдың, Ажалдан жанымды арашаладың.

⁴Ей, Жаратқан Иеге бағышталғандар, Оған арнап ұдайы ән шырқаңдар, Оның киелі атын мадақтаңдар!

⁵Өйткені Ол бір-ақ сәт ашуланады, Ал рақымы өмір бойы ұласады. Кешке жылап-сықтау басым болады, Ал таң ата қуаныш тосып тұрады.

⁶Аман-сау болғанда мақтанған едім: «Мен ешқашан да толқымаймын!» дедім.

⁷Ал мені таудай нығайтқан Сенің рақымың. Кейін бет-жүзіңді менен жасырдың, Сонда мен қорқып уайымға салындым.

⁸Уа, Жаратқан Ием, Саған сиындым, Қолдау сұрап Өзіңе жалбарындым:

⁹«Өліп, көрге түсуімнен не пайда, Топырақ сонда Сені мадақтар ма, Адалдығыңды Сенің жариялар ма?!

¹⁰Құлақ түрші, уа, Ием, рақым ете гөр, О, Жаратқан Ие, қолдаушым бола гөр».

¹¹Қайғымды шаттық биімен алмастырдың, Азалы киімімді шешіп тастадың, Ерен қуанышқа мені бөледің.

¹²Енді үздіксіз Саған ән саламын, Уа, Құдай Ием, мәңгі мақтау айтамын.