Забур жырлары 37

¹Арамзаларға ренжіп ашуланба, Жамандық жасайтындарға қызықпа,

²Олар шөп сияқты жылдам солады, Көк шөптей тез қурап, өліп қалады.

³Жаратушыға сеніп жақсылық жаса, Еліңде тұрып адалдықты сақта,

⁴Жаратқан Иеңнен тап рақатыңды, Ол сыйлайды ізгі жүрек қалауыңды.

⁵Өмір жолыңды тапсыр Тәңір Иеге, Оған сүйеніп сеніміңді жүкте, Ол сен үшін әрекет етеді де:

⁶Жайнатады әділдігіңді таңғы нұрдай, Ісіңнің ақтығын тал түскі күндей.

⁷Шыдамды бол Жаратқанның алдында, Шешімін күт сабырмен, еш асықпа! Арам жоспарын іске асырған жанға, Табысқа жеткен зұлымға ашуланба!

⁸Ашу-ызаңнан қайт, бас қаһарыңды, Сұмдыққа өршітпесін олар жаныңды.

⁹Зұлымдық жасаушылар жойылып кетер, Иемізге сенушілер елді иемденер.

¹⁰Көп ұзамай зұлым адам ғайып болар, Іздесең таппайсың, орны босап қалар.

¹¹Ал кішіпейіл жандар елді иеленер, Бейбіт өмірдің рақатына мол сүйсінер.

¹²Арсыз жан әділге жамандық ниеттенер, Менсінбей оны, тіс қайрап жек көрер.

¹³Бірақ Иеміз онысына тек күледі, Сот күнінің таяп қалғанын біледі.

¹⁴Семсерін суырып, садағын тартты сұмдар, Жарлыны құлатып, адалды құртпақ олар,

¹⁵Ал семсерлері өз жүректеріне қадалар, Садақтары сындырылып, талқандар.

¹⁶Әділдің қолындағы аздың өзі Көп зұлымның қолындағы молдан ізгі.

¹⁷Себебі зұлымның күші жойылады, Бірақ әділді Жаратқан нығайтады.

¹⁸Мінсіздерге Жаратқан күнде көз салады, Мұралық меншіктері мәңгі сақталады,

¹⁹Ауыр күнде мінсіздер масқара болмайды, Тіпті аштық кезінде тамағын тоя жейді.

²⁰Жаратқанның жаулары жойылады, Зұлымдар даланың көркіндей солады, Жайылған түтіндей тез ғайып болады.

²¹Арсыз жан қарыз алып, қайтармайды, Әділ жан мүсіркеп, қамқорлайды.

²²Иеміз жарылқағандар жерді мұралайды, Ал Оның қарғағандары қырғынға ұшырайды.

²³Әділдің қадамын Жаратқан нығайтады, Жүрген өмір жолын Ол ұнатады,

²⁴Сүрінсе әділ жан, біржола құламайды, Жаратқан оны қолынан демеп қолдайды.

²⁵Жас та болдым, енді міне, қартайдым, Көрмедім әділ жанның бейшара болғанын, Ұрпағының қайыршы боп нан сұрағанын.

²⁶Қайта, күнде жаны ашып қарыз береді, Ұрпағы да елге игілік әкеледі.

²⁷Жамандықтан без, ұдайы жақсылық істе, Сонда өмір бойы тұрасың еліңде.

²⁸Себебі Жаратушы әділдікті қалайды, Өзіне бағышталған жаннан бас тартпайды. Сондайды Ол мәңгі аман-есен сақтайды, Ал сұмның ұрпағы қырғынға ұшырайды.

²⁹Әділдер осылай елді иеленеді, Өмір бақи оны мекен етеді.

³⁰Әділ жанның аузынан даналық шығады, Тілімен ол әрдайым әділдік айтады,

³¹Жүрегінде Құдайының заңы қалады, Әділдік жолында аяғы нық болады.

³²Арамза адам әділді торып аңдиды, Оның көзін құртудың амалын іздейді,

³³Ал Иеміз әділді арамзаға қалдырмайды, Оған әділге қарсы үкім шығартпайды.

³⁴Жаратқанға сүйеніп, Оның жолымен жүр, Ол сені көтеріп елді иелентер, Зұлымдардың құрығанын саған көрсетер.

³⁵Бұтағын жайып, тереңге тамырлаған Зор ағаштай сұм да қатал жанды байқағам,

³⁶Енді міне, ол уақыты өтіп жоқ болған, Іздесем де, оны мүлдем таба алман.

³⁷Мінсізді бақыла, әділге қара: Зор болашақ бар бейбіт адамда,

³⁸Бірақ заңсыздар түгел құртылады, Сұмдардың болашағы қырғын болады.

³⁹Әділдерді Жаратқан құтқарып алады, Пәлеге тап болса, оларға пана болады,

⁴⁰Жаратушы оларды қолдап құтқарады, Зұлымдардың қолынан босатып алады, Өйткені әділдер Оған үміт артады.