Забур жырлары 57

¹Мейірленіп, Құдай, рақым етші маған, Өйтке��і үмітімді артамын Саған, Пәле-жала өткенше бас сауғалайын, Қанатыңның аясын паналайын.

²Сиынып тұрамын Алла Тағалаға, Маған игілік жасаушы Құдайға.

³Ол көктен көмек жолдап аман сақтайды, Мені өкшелеп қудалағанды қорлайды. Иә, Құдай рақымы мен шындығын сыйлайды.

⁴Айналам толы жыртқыш арыстандай, Сол сұмдардың тілдері өткір қылыштай, Тістері де үшкір жебе мен найзадай.

⁵Уа, Құдай, көктен жоғары атың шықсын, Күллі әлемде Сенің даңқың артсын!

⁶Дұшпандарым маған арнап тор құрды, Сондықтан еңсем түсіп, көңілім қалды. Жолыма олар тұзақ құрып, ор қазды, Алайда сол орға өздері құлады.

⁷Уа, Құдай, жүрегім Саған сенімді, Өзіңе арнаймын мен ән-күйімді.

⁸Жан дүнием, ояншы, сергек болайын, Жетіген мен домбыра, болыңдар дайын, Ән-жырыммен атар таңды оятайын.

⁹Уа, Ием, жұрт алдында Сені мадақтаймын, Ұлттар арасында мақтап жырлаймын.

¹⁰Себебі берік рақымың заңғар аспандай, Әрі сенімділігің асқар бұлттардай.

¹¹Уа, Құдай, көктен жоғары атың шықсын, Күллі әлемде Сенің даңқың артсын!