Забур жырлары 58

¹Уа, билер, шындықты айтасыңдар ма, Жұртқа әділ үкім шығарасыңдар ма?

²Жоқ, іштей әділетсіздік жоспарлайсыңдар, Елге билік айтқанда зорлық жасайсыңдар!

³Зұлымдар туғаннан-ақ жолдан адасады, Құрсақтан-ақ жаңылып, жалған айтады.

⁴Айтқан сөздері зәрлі жыланның уындай, Олар шебер арбаушының да даусын тыңдамай Құлағы бітелген улы сұр жыландай.

⁶Уа, Құдай, олардың тістерін қиратшы, Ием, арыстандай жақтарын күйретші,

⁷Ағып кеткен судай олар жоғалсын, Тартқанда жебелері сынып қалсын,

⁸Жорғалап жоқ болар ұлудай құрысын, Тасталған түсіктей күн көзін көрмесін!

⁹Тікенді бұтақ жанған от үстіндегі Қазанның тез қайнайтыны секілді, Құдайдың қаһары сол тірілерді Құйындай көтеріп алып кетеді.

¹⁰Тәңірдің жазалауын әділдер көріп қуанады, Зұлымның құрып кеткеніне риза болады.

¹¹Жұрт былай дер: «Рас, әділ жан сыйын алады, Жерде шынымен Құдай үкім шығарады!»