Забур жырлары 60

¹О, Құдай, Сен бізден бас тарттың, Қаһарланып бізді талқандадың, Бізге бұра гөр бетіңді қайтадан.

²Сен жерді сілкілеп, қиратқан едің, Ол шайқалып тұр, жазшы жарылған жерлерін.

³Өз халқыңның басына пәле түсірдің, Теңселтетін «шараптан» оған ішкіздің.

⁴Сен Өзіңді қастерлейтіндерге ту бердің, Олар соны көтерсін деп шындық үшін.

⁵Сүйіктілерің лайым аман сақталсын Деп ден қойып, құдіретіңмен құтқарғын!

⁶Құдай былай деді киелі мекенінен: «Мен шаттанып Сихемнің жерін бөліп беремін, Соқот аңғарын да халқыма үлестіремін.

⁷Ғилақад пен Манаса да — Менің иелігім, Ефрем руы болады басты қорғаным, Яһуда руынан шығады патшаларым.

⁸Моаб Маған шылапшындай пайдалы болады, Едом жері де меншігіме айналады, Філістір елі де бой ұрып Маған қуанады».

⁹Кім мені қамалды қалаға кіргізеді? Кім Едом елінің ішіне енгізеді?

¹⁰Сол Сен емес пе, Құдай, бізден бас тартқан, Әскерімізбен бірге шабуылға шықпаған?

¹¹Жаулардың қыспағына қарсы қолдашы, Еш жарамсыз — пенделердің қолдағаны.

¹²Зор істер істейміз Құдай жар болғанда, Жауларымызды таптайды Ол аяғына.