Забур жырлары 62

¹Жаным тыным табады жалғыз Құдайдан, Құтқарылуым келеді тек қана Одан,

²Ол ғана — паналайтын жартасым, Құтқарушым ә��і заңғар қорғаным, Енді қайтып қатты шайқалмаймын.

³Қашанғы бас саласыңдар бір адамға? Теңселген дуал, қисайған қабырға Сияқтанған мені құлатпақсыңдар ма?

⁴Биіктен құлатуға жаулар жоспарлайды, Сол үшін өтіріктен де бас тартпайды, Ауыздарымен бата бергенсиді, Ал жүректерінде жамандық тілейді.

⁵Жан дүнием, тыным тап жалғыз Құдайдан, Үміт келеді маған тек қана Одан,

⁶Ол ғана — паналайтын жартасым, Құтқарушым әрі заңғар қорғаным. Енді қайтып ешқашан шайқалмаймын.

⁷Құтқарылуым, абыройым Құдайдан, Ол — мықты қорғаным әрі баспанам.

⁸Халайық, лайым Оған сенім артыңдар, Ойларыңды Оған толық ашыңдар, Құдай — біздің панамыз, мұны ұмытпаңдар!

⁹Адамзат атаулы шығарған деміңдей, Атақты, атақсыз бәрібір бекердей, Таразыға бәрін салып көргенде, Жеңіл олар шығарған деміңнен де.

¹⁰Зорлықпен алып қоюға үміт артпа, Дүние-мүлік ұрлаймын деп те мақтанба, Дәулетің молайса, соған сенім артпа!

¹¹Бірде Құдай маған былай деп айтты, Талай рет мен естігенмін мынаны: Құдіретті күш, о, Құдай, Сенікі.

¹²Уа, Ием, тұрақты — Сенің рақымың, Әркімге лайықтысын ісіне сай қайтарасың.