Забур жырлары 63

¹Уа, Ием, Сен сиынатын Құдайымсың, Таң сәріден мен Саған бет бұрамын, Сусыз жердемін кеуіп, құлазыған, Жан-тәніммен Сені аңсап сағы��ам.

²Киелі тұрағыңда аяныңды көрдім, Құдірет пен ұлылығыңды байқадым.

³Өмірден де артық берік — мейірімің, Ауызым Өзіңді мадақтай берсін,

⁴Өмір бойы бір Сені мадақтаймын, Атыңды атап қолымды жаямын.

⁵Өйткені жіліктің майлы басынан Гөрі Өзіңнен мол ләззат табамын, Шаттық үнмен Саған мақтау айтамын.

⁶Төсекке жатып Сені еске аламын, Түні бойы Сен жайлы ойланамын.

⁷Өйткені Өзің менің қолдаушымсың, «Қанатыңның аясында» шаттанамын.

⁸Жаным тығыз байланыста Сенімен, Мені демейсің құдіретті қолыңмен.

⁹Ал көзімді құртпақшы арамзалар Тозақтың түбіне түсетін болар,

¹⁰Семсердің күшімен олар қырылар, Өліктері шибөріге жем болар.

¹¹Уа, Құдай, патша Өзіңе шаттанады, Саған бағышталғандар мақтау айтады, Ал өтірікші ауыздар жабылады.