Забур жырлары 7

¹Уа, Құдай Ием, Сенен пана табам, Арашалай гөр мені қуғыншыларымнан.

²Құтқарушым жоқ, жау мені быт-шыт қылады, Арыстандай паршалап, дал-дұлымды шығарады.

³Уа, Құдай Ием, егер күнә істеген болсам, Яки қолыммен қылмыс жасаған болсам,

⁴Бейбіт жолдасыма сатқындық жасаған Не дұшпанымды болсам себепсіз тонаған,

⁵Онда жаулар мені қуып, ұстап алсын, Жанымды аяғымен жерге таптасын, Абыройымды топыраққа былғасын.

⁶Уа, Жаратқан, қаһарлана көтеріле гөр, Жауларымның долдануына қарсы шыға гөр, Өзің бұйырғандай әділдік орната гөр, Мен үшін ендеше әрекеттене гөр.

⁷Жиналып тұрсын халықтар айналаңа, Биіктен билік құршы қайтадан оларға.

⁸Уа, Жаратқан, Сен халықтарды соттайсың, Мені ақтай гөр, Ием, әділ де адалмын.

⁹Әділ Құдайым, жан дүниемізді сынайсың, Енді доғартсаңшы зұлымдардың сұмдығын, Әрі нығайтсаңшы әділдердің қорғанышын.

¹⁰Алла Тағала мені қалқандай қорғайды, Шын жүректен адалды Ол аман сақтайды,

¹¹Құдай мәңгі әділ соттаушы болады, Тәңір күнде зұлымдарға ашуланады.

¹²Егер адам бас тартпаса күнәсінен, Онда Құдай қайрайды өткір семсерін, Керіп, кезеніп дайындайды садағын,

¹³Отқа қыздырады үшкір жебелерін, Сөйтіп даярлайды өлтіргіш қаруларын.

¹⁴Міне, арамза адам зұлымдық ойлайды, Жан дүниесінде ол пәлені сақтайды, Содан өтіріктері оның туындайды.

¹⁵Ол ор қазып, соны тереңдетіп дайындайды, Алайда сол тұзағына өзі кейін құлайды.

¹⁶Осылай зұлымдығы өз басына келеді, Жауыздығы өзінің төбесіне түседі.

¹⁷Жаратқанның әділдігін мадақтаймын, Алла Тағаланың есімін жырлаймын.