Psalms 30

¹Ina yabonka, ya Ubangiji saboda ka cece ni,Ka kuwa hana magabtana su haɗiye ni.

²Na roƙi taimako a gare ka, ya Ubangiji Allahna,Ka kuwa warƙar da ni.

³Ka dawo da ni daga lahira.Na gangara tare da waɗanda suke gangarawa cikin zurfafa a ƙasa,Amma ka ceci raina.

⁴Ku raira yabo ga Ubangiji,Ku amintattun jama'arsa!Ku tuna da abin da Mai Tsarki ya aikata,Ku yi masa godiya!

⁵Fushinsa ba ya daɗewa,Alherinsa kuwa har matuƙa ne.Mai yiwuwa ne yă zama ana kuka da dare,Amma a yi murna da safe.

⁶Ina zaune jalisan, na ce wa kaina,“Faufau ba za a taɓa cin nasara a kaina ba.”

⁷Kana yi mini alheri, ya Ubangiji,Ka kiyaye ni kamar a kagarar dutse.Amma sa'ad da ka ɓoye mini fuskarka,Sai in cika da tsoro.

⁸Ina kira gare ka, ya Ubangiji,Ina roƙon taimakonka.

⁹Wane amfani za a samu daga mutuwata?Ina ribar da za a samu daga zuwana kabari?Ko matattu suna iya yabonka?Za su iya shelar madawwamin alherinka?

¹⁰Ka ji ni, ya Ubangiji, ka yi mini jinƙai!Ka taimake ni, ya Ubangiji!

¹¹Ka mai da baƙin cikinaYa zama rawar farin ciki,Ka tuɓe mini tufafin makoki,Ka sa mini na farin ciki.

¹²Don haka ba zan yi shiru ba,Zan raira maka yabo,Ya Ubangiji, kai ne Allahna,Zan gode maka har abada.