تاريخ اول 21

¹شیطان غوښتل چې د اسراییلو په قوم باندې مصیبت راولي، نو هغه داود راوپاراوه چې د اسراییلو سر شمېرنه وکړي.

²داود یوآب او د لښکرو قوماندانانو ته وویل: «په اسراییلو کې هر یو تن په جنوب کې له بیرشبع څخه په شمال کې تر دان پورې وشمېرئ. بیا ماته راپور راوړئ چې زه پوه شم څومره خلک دي.»

³یوآب په ځواب کې وویل: «څښتن دې د اسراییلو د قوم شمېر له اوسني شمېره سل چنده زیات کړي! اعلیحضرته، هغوی ټول ستا خدمتګاران دي. ولې ته ټول قوم ګناهکاروې؟»

⁴خو پاچا یوآب مجبور کړ چې د هغه امر ته غاړه کېږدي. نو یوآب لاړ، د اسراییلو په هر ګوټ کې وګرځېد او بیا هغه اورشلیم ته راستون شو.

⁵یوآب، پاچا ته د هغو سړیو د شمېر راپور ورکړ چې جګړه یې کولای شوه. په اسراییلو کې یو میلیون او یو لک تنه وو او په یهودا کې څلور لکه اویا زره تنه وو.

⁶یوآب د لاوي او د بنیامین قبیلې په سرشمېرنې کې راګډې نه کړې، ځکه چې د هغه دپاره دا سرشمېرنه د کرکې وړ وه.

⁷خدای په دې کار په قهر شو، نو هغه اسراییلو ته سزا ورکړه.

⁸داود خدای ته وویل: «په دې کار سره ما ډېره سخته ګناه وکړه! زه تاته زاري کوم چې د خپل غلام ګناه وبخښه، ځکه چې ما ډېر د کم عقلتوب کار کړی دی.»

⁹څښتن جاد ته چې د داود نبي ؤ، وویل:

¹⁰«لاړ شه او داود ته ووایه چې څښتن داسې وایي: زه تاته د درېو سزاګانو د ټاکلو واک درکوم، له هغو څخه یوه وټاکه چې په تا یې عملي کړم.»

¹¹نو جاد داود ته ورغی او ورته ویې ویل: «څښتن داسې وایي: د خپل ځان دپاره له دې درېو سزاګانو څخه یوه غوره کړه:

¹²درې کاله به قحطي وي، یا به درې میاشتې له خپلو دښمنانو تښتې، یا به درې ورځې څښتن د خپلې فرښتې په وسیله ستا په ټوله ځمکه باندې وبا نازله کړي چې د اسراییلو خلکو ته تباهي راولي. اوس د دې په هکله پرېکړه وکړه چې زه ستا ځواب څښتن ته ورسوم.»

¹³داود جاد ته په ځواب کې وویل: «زه په ډېر لوی مصیبت کې یم، خو نه غواړم چې د خلکو له خوا سزا ووینم. پرېږده چې څښتن په خپله ماته سزا راکړي، ځکه چې هغه ډېر مهربان او رحیم دی.»

¹⁴نو څښتن په اسراییلو باندې وبا نازله کړه او اویا زره تنه یې مړه شول.

¹⁵بیا هغه فرښته راولېږله چې د اورشلیم ښار وران کړي. خو څښتن خپله اراده بدله کړه او هغې فرښتې ته یې وویل: «ودرېږه! بس دی! دوی کافي ستونزه وزغمله.» دا په داسې وخت کې پېښ شو کله چې فرښته د یبوسي ارونه له درمند ځای سره ولاړه وه.

¹⁶داود د څښتن فرښته په هوا کې ولاړه ولیده چې په اورشلیم باندې یې توره نیولې وه. هغه او د اسراییلو مشرانو چې ټولو د ویر کالي اغوستې وو، په سجده شول.

¹⁷داود دعا وکړه: «دا زما ګناه ده! ما د دې حکم په ورکولو سره چې خلک دې وشمېرل شي، لویه ګناه کړې ده. دا خلک لکه د بې ګناه پسونو په شان دي. ای زما څښتن خدایه، مهرباني وکړه ما او زما کورنۍ ته سزا راکړه. مه پرېږده چې دا وبا ستا قوم تباه کړي.»

¹⁸د څښتن فرښتې جاد نبي ته وویل: «داود ته دا خبره وکړه چې هغه باید د یبوسي ارونه درمند ځای ته لاړ شي او د څښتن دپاره د قربانۍ ځای جوړ کړي.»

¹⁹نو داود لکه څنګه چې څښتن د جاد په وسیله امر کړی ؤ هغه ځای ته لاړ.

²⁰په هغه وخت کې ارونه او د هغه څلورو زامنو غنم ټکول او کله یې چې فرښته ولیده، د ارونه څلورو زامنو منډه کړه چې پټ شي.

²¹څنګه چې ارونه، داود پاچا ولید چې راورسېد، نو هغه د درمند له ځای نه لاړ او د پاچا په مخکې د درناوي په خاطر ټیټ شو.

²²داود وویل: «ایا خپل درمند ځای به په ما خرڅ کړې، ترڅو څښتن ته ورباندې د قربانۍ ځای جوړ کړم؟ ځکه زه غواړم چې وبا بنده شي. زه حاضر یم چې پوره بیه یې درکړم.»

²³ارونه داود ته وویل: «دا واخلئ، اعلیحضرته او هرڅه چې ورباندې کوئ ویې کړئ. زه به تاسو ته د سوځېدونکو نذرانو دپاره غویان او د غلو دانو د نذرانې دپاره غنم درکړم. تاسو کولای شئ چې د غوبل کولو له څپرونو څخه د اور دپاره کار واخلئ. زه تاسو ته دا ټول وړیا درکوم!»

²⁴خو داود په ځواب کې وویل: «نه! زه په دې باندې ټینګار کوم چې د هغو پوره بیه درکړم. زه نه شم کولای چې ستا څخه یو څه واخلم او بیا څښتن ته یوه داسې قرباني وړاندې کړم چې ماته وړیا تمامه شوې وي.»

²⁵نو داود ارونه ته د درمند ځای په بدل کې شپږ سوه مثقاله سره زر ورکړل.

²⁶هغه هلته څښتن ته د قربانۍ ځای جوړ کړ او سوځېدونکې او د سولې نذرانې یې وړاندې کړې. هغه دعا وکړه او څښتن یې په ځواب کې د اسمان نه د قربانۍ په ځای باندې اور نازل کړ چې قربانۍ وسوځوي.

²⁷بیا څښتن په فرښتې باندې امر وکړ چې توره بېرته په خپل غلاف کې کېږدي. نو هغې اطاعت وکړ.

²⁸کله چې داود ولیدل چې څښتن د هغه دعا منلې ده، هغه هلته په درمند ځای کې نورې قربانۍ وړاندې کړې.

²⁹په دې وخت کې هغه سپېڅلې خېمه چې موسی په دښته کې جوړه کړې وه او هغه د قربانۍ ځای چې سوځېدونکې نذرانې ورباندې سوځېدلې لا د جبعون په عبادت ځای کې وو.

³⁰خو داود جرات نه کاوه چې خدای ته د عبادت کولو دپاره هلته لاړ شي، ځکه چې هغه د څښتن د فرښتې له تورې څخه وېرېده.