تاريخ اول 5

¹روبین د یعقوب مشر زوی ؤ، خو هغه د مشر زوی په توګه خپل حق له لاسه ورکړ، ځکه چې هغه د خپل پلار د یوې ښځې یعنې د خپلې میرې سره څملاست. د لومړني زېږېدل شوي زوی حق بیا د یوسف زامنو ته ور په برخه شو. روبین په نسب نامې کې د مشر په توګه شامل نه شو.

²که څه هم یهودا په خپلو ورونو کې تر ټولو قوي شو، خو د مشرتوب حق د یوسف ؤ.

³د یعقوب مشر زوی روبین څلور زامن درلودل: حنوک، فلو، حزرون او کرمي.

⁴‏-

⁶د یوییل اولاده: شمعیه یې زوی، جوج یې لمسی، او شمعي یې کړوسی ؤ. د هغه نوره اولاده: میکا، ریایاه، بعل او بیره. بیره د روبین د قبیلې یو مشر ؤ. وروسته د آشور پاچا تغلت فلاسر، بئیره د اسیر په توګه بوت.

⁷د کورنۍ په نسب نامې کې د طایفو دا مشران شامل وو: یعییل چې د یوې طایفې مشر ؤ، زکریا

⁸او بالع، چې د عزاز زوی او د شمع لمسی ؤ. شمع د یوییل له طایفې څخه ؤ. دا طایفه په عروعیر او په هغې سیمې کې اوسېدله چې نبو او بعل معون ته غزېدلې وه.

⁹د جلعاد په سیمه کې د هغوی پادې زیاتې شولې، نو هغوی د ختیځې دښتې پورې هغه ځمکه ونیوله چې د فرات تر سینده غزېدلې وه.

¹⁰د شاوول د پاچاهۍ په دوران کې د روبین قبیلې د هاجریانو په ضد جګړه وکړه. هغوی ته یې ماتې ورکړه او د جلعاد ختیځ ته، هغه سیمه چې د هغوی بانډې په کې وې ونیوله.

¹¹د جاد قبیله د روبین د قبیلې په شمال کې د باشان په سیمه کې اوسېدله. د جاد سیمه په ختیځ کې تر سلخې غزېدلې وه.

¹²یوییل مشر ؤ او د خپلې طایفې بنیاد ایښودونکی هم ؤ او شافام دوهمه مشره طایفه وه. یعنای او شافاط په باشان کې د نورو طایفو بنیاد ایښودونکي وو.

¹³د قبیلې نور غړي له لاندېنیو اوو طایفو څخه وو: میکاییل، مشلام، شبع، یورای، یعکان، زیع او عیبر.

¹⁴دا ټول د ابیحایل اولاده وه چې له پلاره پیل شوې وه: حوري یې پلار، یاروح یې نیکه او جلعاد یې غور نیکه ؤ. نور نیکونه یې دا وو: میکاییل، یشیشای، یحدو او بوز.

¹⁵د عبدیییل زوی او د جوني لمسی اخي د دغو طایفو مشر ؤ.

¹⁶هغوی د جلعاد په سیمې، د باشان د سیمې په ښارګوټو او د شارون په ټولو څړځایونو کې اوسېدل.

¹⁷(دا نسب نامه د یهودا د پاچا یوتام او د اسراییلو د پاچا یروبعام په وخت کې ثبت شوې وه.)

¹⁸د جاد او ختیځې منسي قبیلو ‏څلورڅلوېښت زره اووه سوه او شپېته زړور جنګیالي درلودل چې د جګړې دپاره ښه روزل شوي وو چې په سپرونو، تورو، لیندو او غشو سره وجنګیږي.

¹⁹هغوی د هاجریانو، یعنې د یطور، نافیش او د نوداب د قبیلو په ضد جګړه وکړه.

²⁰هرکله چې دا عسکر د خپلو دښمنانو په ضد جګړې ته تلل، هغوی به خدای ته زارۍ کولې او باور یې پرې کاوه چې مرسته به ورسره وکړي. ځکه د روبین، جاد او د ختیځې منسي قبیلو هاجریانو او د هغوی ملګرو ته یې ماتې ورکړه.

²¹دغو اسراییلي قبیلو پنځوس زره اوښان، دوه سوه او پنځوس زره پسونه او دوه زره خره ونیول او سل زره کسان یې اسیران کړل.

²²هغوی خپل ډېر دښمنان ووژل، ځکه چې دا جګړه د خدای جګړه وه. د روبین، جاد او د ختیځې منسي قبیلې تر هغه وخته پورې په هغه سیمه کې اوسېدلې، ترڅو چې آشور ته د اسیرانو په توګه بوتلل شوې.

²³د ختیځې منسي خلک د باشان په سیمه کې او د هغې شمال خواته تر بعل حرمون، سنیر او د حرمون تر غره میشت شول او د دوی نفوس ډېر زیات شو.

²⁴د دوی د طایفو مشران دا وو: عیفر، یشعي، الیییل، عزریییل، ارمیا، هودویا او یحدیییل. هغوی نامتو مشران او زړور جنګیالي وو.

²⁵د روبین، جاد او د ختیځې منسي د قبیلو خلکو له هغه خدای سره بې وفایي وکړه چې د هغوی نیکونو ورته عبادت کاوه. هغوی د هغو قومونو د بتانو عبادت پیل کړ چې خدای د هغوی له وړاندې تګ سره سم د کنعان له خاورې څخه شړلي وو.

²⁶نو د اسراییلو خدای د آشور پاچا فول (مشهور په تغلت فلاسر) راوپاراوه، چې په روبین، جاد او د ختیځې نیمې منسي قبیلو باندې حمله وکړي. هغوی یې حلح، خابور، هارا او د جوزان سیند ته د اسیرانو په توګه بوتلل. هغوی تر نن ورځې هلته دي.