اول کورنتيان 10

¹اَئے ورُوڼو، زَۀ تاسو دَ دے نه بے خبره پاتے کيدل نۀ غواړم چه زمُونږ ټول پلارُونه نيکُونه دَ وريځے په حفاظت کښے وُو اَؤ ټول دَ سمندر نه پورے وتل.

²اؤ ټولو په هغه وريځ اؤ په هغه سمندر کښے لکه دَ مُوسىٰ بپتسمه واخسته.

³اَؤ ټولو يو خوراک وخوړلو،

⁴اَؤ ټولو يو اوبۀ وڅښلے چه ورته دَ مُعجزے په طور ورکړے شوے وے ځکه چه هغوئ دَ هغه مُعجزے دَ ګټ نه اوبۀ وڅښلے کُوم چه دَ هغوئ سره روان وو، خو په حقيقت کښے هغه ګټ مسيح وو.

⁵ولے په هغوئ کښے دَ ډيرو نه خُدائے راضى نۀ وو ځکه خو بيابان دَ هغوئ دَ مړو نه ډک شو.

⁶دا خبرے زمُونږ دَ پاره يو سبق شوے چه مُونږ دَ خرابو څيزُونو خواهش ونۀ لرُو لکه څنګه چه هغوئ لرلو.

⁷اَؤ تاسو بُت پرست مه جوړيږئ لکه چه په هغوئ کښے چه ځنے جوړ شوى وُو، لکه څنګه چه ليکلى دى چه : ”خلق خوراک څښاک ته کښيناستل، بيا مستئ کولو ته پورته شول.“

⁸اَؤ مُونږ دِ حرامکارى ونۀ کړُو لکه څنګه چه په هغوئ کښے ځنو وکړه اَؤ په يوه ورځ کښے درويشت زره ووژلے شول.

⁹اَؤ مُونږ دِ دَ مالِک آزميښت ونۀ کړُو لکه څنګه چه په هغوئ کښے ځنو وکړو اَؤ مارانو هلاک کړل.

¹⁰اَؤ تاسو ونۀ ګوريږئ لکه څنګه چه په هغوئ کښے ځنے وګُوريدل اَؤ دَ هلاکت فرښتے هغوئ هلاک کړل.

¹¹په هغوئ دا خبرے زمُونږ دَ عبرت آخستو دَ پاره راغلے اَؤ زمُونږ دَ آخرى زمانے خلقو ته دَ نصيحت دَ پاره وليکلے شوے.

¹²نو بيا چه څوک ځان مظبُوط ګڼى هغه دِ پوهه شى چه پرے نۀ وزى.

¹³اَؤ تاسو په څۀ داسے آزميښت کښے نۀ يئ پريوتلى چه هغه دَ اِنسان دَ زغم نه بهر وى، اَؤ خُدائے رښتُونے دے اَؤ هغه به تاسو ستاسو دَ طاقت نه په زيات آزميښت کښے نه اچوى، بلکه دَ آزميښت سره به دَ وتلو لار هم پيدا کړى چه تاسو ئے وزغملے شئ.

¹⁴نو خوږو ملګرو! په دے وجه دَ بُت پرستى نه تښتئ.

¹⁵زَۀ تاسو هوښيار ګڼم ځکه درسره دا خبرے کوم. زَۀ چه څۀ وايم تاسو دَ هغے په خپله جاج واخلئ.

¹⁶هغه دَ برکت پياله کُومه چه مُونږ څښُو اَؤ دَ هغے دَ پاره دَ خُدائے شکر کوُو، آيا هغه دَ مسيح دَ وينے دَ شراکت نۀ ده څۀ؟ اَؤ هغه ډوډئ چه مُونږ ئے ماتوُو، آيا هغه دَ مسيح دَ بدن شراکت نه دے څۀ؟

¹⁷مُونږ ډير خو يُو، بيا هم لکه څنګه چه يوه ډوډئ ده، هم دغه شان لکه دَ يو بدن جوړيږُو ځکه چه مُونږ ټول په هغه يوے ډوډئ کښے شريکيږُو.

¹⁸څوک چه يهُوديان دى هغوئ ته وګورئ، چه دَ قُربانئ غوښه خورى، هغوئ په قُربان ګاه کښے شريک نۀ دى څۀ؟

¹⁹نو بيا زَۀ دا وايم چه دَ بُت قُربانى څۀ وى؟ اَؤ بُت څۀ دے؟

²⁰نه، بلکه دا وايم چه کُومے قُربانئ چه غير يهُوديان کوى، شيطانانو ته قُربانى کوى، نۀ چه خُدائے ته، اَؤ زَۀ دا نۀ غواړم چه تاسو دَ شيطانانو سره شريک شئ.

²¹تاسو دَ مالِک دَ پيالے نه اَؤ دَ شيطانانو دَ پيالے نه نۀ شئ څښلے، دَ مالِک په دسترخوان اَؤ دَ شيطانانو په دسترخوان کښے نۀ شئ شريکيدے.

²²آيا مُونږ مالِک غُصه کوُو څۀ؟ آيا مُونږ دَ هغۀ نه زوره ور يُو څۀ؟

²³هر څۀ روا دى، هو، خو هر څيز فائده مند نۀ دے. هر څۀ روا دى خو هر څيز دَ ترقئ دَ پاره ښۀ نۀ دے.

²⁴هر يو خپلے فائدے ونۀ لټوئ بلکه دَ نورو.

²⁵هر څۀ چه دَ قصابانو په دکانونو خرڅيږى هغه خورئ اَؤ دَ ضمير په خاطر سوال مه پورته کوئ.

²⁶”ځکه چه مزکه اَؤ په هغے کښے هر څيز دَ مالِک دى.“

²⁷که څوک غير ايماندار تاسو ته ډوډئ وکړى اَؤ تاسو په تلو را��ى يئ، نو هر څۀ چه درته وړاندے کيږدى هغه خورئ اَؤ دَ ضمير دَ خاطره سوال مه پورته کوئ.

²⁸خو که تاسو ته څوک ووائى چه دا دَ بُت دَ قُربانئ غوښه ده نو دَ هغۀ اَؤ دَ ضمير دَ خاطره هغه مه خورئ.

²⁹زما مطلب دا دے چه ستاسو دَ ضمير په وجه نه خو دَ بل چا.نو دَ بل سړى ضمير زما دَ آزادئ ولے فيصله کوى؟

³⁰که زَۀ ئے په شکر خورم، نو چه په کُوم څيز شکر وباسم نو بيا دَ هغے په سبب ولے بدنامولے شم؟

³¹نو بيا چه تاسو څۀ خورئ يا څښئ يا کوئ، هر څۀ دَ خُدائے دَ جلال دَ پاره کوئ.

³²تاسو دَ يهُوديانو اَؤ يُونانيانو اَؤ خُدائے دَ جماعت دَ پاره دَ تيندک سبب مه جوړيږئ.

³³ځکه چه زَۀ هم په ټولو خبرو کښے ټول خوشحالوم اَؤ نه خپله، خو دَ ډيرو فائده لټوم چه هغوئ خلاصُون بيا مُومى.