اول کورنتيان 12

¹دَ رُوحانى نعمتُونو په څپرکی کښے زَۀ نۀ غواړم چه تاسو نا خبر پاتے شئ.

²تاسو خبر يئ چه هر کله چه تاسو غير قوم وئ نو چا به چه په څۀ شان په بے ژبے بُتانو پسے بوتلئ هغه شان به تلئ.

³په دے وجه به زَۀ ضرور په تاسو تاکيد وکړم چه هر څوک چه دَ رُوحُ القُدس په وسيله خبرے کوى، هغه به په عيسىٰ لعنت ونۀ وائى اَؤ بغير دَ رُوحُ القُدس دَ وسيلے نه هيڅوک نۀ شى وئيلے چه عيسىٰ مالِک دے.

⁴نعمتُونه خو قِسما قِسم دى خو رُوح يو دے.

⁵اَؤ خدمتُونه هم قِسما قِسم دى خو مالِک يو دے.

⁶اَؤ تاثيرُونه هم قِسما قِسم دى خو خُدائے يو دے چه په ټولو کښے دَ هر قِسم اَثر پيدا کوى.

⁷خو هر چا له دَ رُوحُ القُدس ظاهريدل دَ ټولو خلقو دَ فائدے دَ پاره ورکړے کيږى.

⁸ځکه چه يو ته دَ رُوح په وسيله دَ حِکمت کلام ورکړے شى اَؤ بل ته دَ هم هغه رُوح په وسيله دَ علميت کلام،

⁹چا ته دَ هغه رُوح په وسيله ايمان اَؤ چا ته هم دَ هغه رُوح په سبب دَ شفا ورکولو توان،

¹⁰چا ته دَ مُعجزو طاقت، چا ته نبُوت، چا ته دَ مُختلفو رُوحونو پيژندل، چا ته دَ قِسما قِسم ژبو وئيلو توان اَؤ چا ته دَ ژبو تشريح کول.

¹¹خو دا ټول تاثيرُونه هغه يو رُوح کوى اَؤ چا ته ئے چه غواړى هغۀ ته ئے ورکوى.

¹²ځکه لکه څنګه چه بدن يو دے اَؤ دَ هغۀ اَندامُونه ډير دى، اَؤ اګر که دَ بدن ټول اَندامُونه ډير دى خو ټول سره يو بدن دے، دغه شان مسيح هم دے.

¹³ځکه چه مُونږ ټول که يهُوديان يُو که يُونانيان، که غُلام يُو که آزاد، مُونږ ټول په يو رُوح بپتسمه شُو چه دَ يو بدن په يووالى کښے داخل شُو، اَؤ خُدائے زمُونږ ټولو په زړُونو کښے يو رُوح واچولو.

¹⁴دغه شان دَ بدن يو اَندام نۀ دے بلکه ډير دى.

¹⁵که چرے پښه ووائى چه زَۀ لاس نۀ يم، دَ دے دَ پاره دَ بدن نۀ يم، نو په دے سبب خو هغه دَ بدن نه بهر نۀ ده.

¹⁶اَؤ که غوږ ووائى چه زَۀ سترګه نۀ يم نو دَ بدن نه نۀ يم، نو هغه په دے سبب خو دَ بدن نه بهر نۀ دے.

¹⁷که چرے ټول بدن هم سترګے وے نو آؤريدل به چرته وُو؟ اَؤ که چرے ټول بدن غوږُونه وے نو بوئيول به چرته وُو؟

¹⁸خو خُدائے په بدن کښے هر يو اَندام دَ خپلے مرضئ په مُطابق ايښے دے.

¹⁹که هغه ټول يو اَندام وے نو بدن به چرته وو؟

²⁰خو اوس اګر که اندامُونه ډير دى ولے بدن يو دے.

²¹نو سترګه لاس ته نۀ شى وئيلے چه زَۀ ستا مُحتاجه نۀ يم، اَؤ نۀ سر پښو ته وئيلے شى چه زَۀ ستاسو مُحتاج نۀ يم.

²²بلکه دَ بدن هغه اَندامُونه چه دَ نورو نه کمزورى معلُوميږى، ډير ضرورى دى.

²³اَؤ دَ بدن هغه اَندامُونه چه مُونږ ئے دَ نورو په نسبت سپک ګڼُو، هم هغو ته زيات اهميت ورکوُو، اَؤ خپل بدرنګى اَندامُونه زيات په حيا ساتُو.

²⁴حال دا دے چه زمُونږ ښکلى اَندامُونه مُحتاج نۀ دى. خو خُدائے بدن داسے جوړ کړے دے چه کُوم اَندام مُحتاج دے هم هغۀ ته زيات اهميت ورکړے شى،

²⁵دَ پاره دَ دے چه په بدن کښے بے اِتفاقى پيدا نۀ شى بلکه اَندامُونه دَ يو بل برابر خيال وساتى.

²⁶نو بيا که يو اَندام دړد ومُومى نو دَ هغۀ سره ټول اَندامُونه دړديږى، اَؤ که چرے يو اَندام عزت مُومى نو دَ هغۀ سره ټول اَندامُونه خوشحاليږى.

²⁷هم دغه شان تاسو ټول په يو ځائے دَ مسيح بدن يئ اَؤ بيل بيل اَندامُونه يئ.

²⁸اَؤ خُدائے په جماعت کښے بيل بيل کسان مُقرر کړل، اول رسُولان، دويم نبيان اَؤ دريم اُستاذان، بيا مُعجزے ښوُونکى، بيا شفا ورکوُونکى، مددګاران، اِنتظام کوُونکى اَؤ قِسما قِسم ژبے ويُونکى.

²⁹آيا ټول رسُولان دى څۀ؟ آيا ټول نبيان دى څۀ؟ آيا ټول اُستاذان دى څۀ؟ آيا ټول مُعجزے ښوُونکى دى څۀ؟

³⁰آيا ټولو ته دَ شفا ورکولو طاقت ورکړے شوے دے څۀ؟ آيا ټول قِسما قِسم ژبے وائى څۀ؟ آيا ټول تشريح کوى څۀ؟

³¹تاسو دِ دَ ټولو نه دَ لويو نعمتُونو خواهش ولرئ. خو اوس به ئے زَۀ تاسو ته دَ ټولو نه غوره طريقه وښايم.