اول کورنتيان 15

¹نو اوس زما ورُوڼو، زَۀ به تاسو ته هغه زيرے دريادوم کُوم چه ما وړاندے درکړے وو، اَؤ تاسو قبول کړے وو اَؤ پرے قائم هم يئ.

²اَؤ دَ دے زيرى په وسيله چه تاسو خلاصُون بيا مُومئ که تاسو زما په درکړى زيرى قائم يئ، که نۀ يئ نو ستاسو ايمان راؤړل عبث وو.

³ما دَ ټولو نه وړُومبے هغه اهمه خبره در ورسوله کُومه چه ما ته رارسيدلے وه چه مسيح دَ کتابِ مُقدس په مُطابق زمونږ دَ ګُناهُونو دَ پاره مړ شو،

⁴اَؤ ښخ شو اَؤ دَ کتاب مُقدس په مُطابق په دريمه ورځ بيا ژوندے پاڅيدلو.

⁵اَؤ هغه پطروس ته ښکاره شو اَؤ دَ هغۀ نه پس هغه دولسو کسانو ته.

⁶اَؤ بيا وروڼو ته چه دَ پنځو سوو نه زيات وُو يو ځل ښکاره شو چه په هغوئ کښے زيات کسان تر اوسه ژوندى دى اَؤ ځنے مړۀ دى.

⁷بيا يعقُوب ته ښکاره شو اَؤ دَ دے نه پس ټولو رسُولانو ته.

⁸اَؤ په آخر کښے ما ته ښکاره شو. دا داسے وه لکه چه بے نيټے زيږدلے،

⁹اَؤ په رسُولانو کښے له ټولو نه ورکوټے يم تر دے چه دَ رسُول بللو لايق هم نۀ يم ځکه چه ما جماعت په عذاب کړے وو.

¹⁰خو هر څۀ چه يم هغه دَ خُدائے په فضل يم، بلکه هغه فضل چه په ما وشو هغه بے فائدے ونۀ شو ځکه چه ما دَ هغوئ ټولو نه زياته خوارى وکړله. دا ما ونۀ کړله بلکه دَ خُدائے په هغه فضل وشوله چه په ما دے.

¹¹بيا دا هيڅ خبره نۀ ده که زَۀ وم که هغوئ، مُونږ دغه زيرے آؤروُو اَؤ په دے تاسو ايمان راوړو.

¹²نو اوس که هم دغه څۀ مُونږ زيرے آؤروُو چه مسيح له مړو نه بيا را ژوندے شو نو په تاسو کښے ځنے دا څنګه وئيلے شى چه دَ مړو قيامت نِشته؟

¹³که دَ مړو قيامت نِشته نو بيا خو مسيح هم نۀ وو بيا ژوندے شوے.

¹⁴اَؤ که مسيح نۀ وو ژوندے شوے نو بيا زمُونږ پيغام بے فائدے اَؤ بے معنىٰ دے اَؤ هم دغه شان ستاسو ايمان راوړل.

¹⁵بلکه مُونږ دَ خُدائے دروغژن ګواهان شُو ځکه چه مُونږ دَ خُدائے په څپرکیت دا ګواهى ورکړے وه چه هغۀ مسيح راژوندے کړو. که چرے مړى نۀ راژوندى کوى نو بيا هغه ئے هم نۀ دے ژوندے کړے.

¹⁶ځکه چه که مړى نۀ راژوندى کيږى نو مسيح هم نۀ وو راژوندے شوے.

¹⁷اَؤ که چرے مسيح نۀ وو راژوندے شوے نو ستاسو ايمان بے فائدے دے اَؤ تاسو هم هغه شان په خپلو زړو ګناهُونو کښے راګير يئ.

¹⁸اَؤ کُوم ايمانداران چه مړۀ شول هغوئ هم هلاک شول

¹⁹که چرے مُونږ صرف دَ دے ژوند دَ پاره په مسيح اُميد کړے دے نو بيا مُونږ په ټولو بنى آدمو کښے زيات بدنصيب يُو.

²⁰خو په حقيقت کښے مسيح راژوندے شوے وو. داسے هغه په مړو کښے اولنے ژوندے شوے سړے دے.

²¹ځکه چه دَ يو سړى په سبب په دُنيا کښے مرګ راغے اَؤ دَ يو سړى په سبب دَ مړو نه راژوندى کيدل راغلل.

²²لکه څنګه چه ټول خلق چه دَ آدم اَؤلاد دى، مرى، هغه شان څوک چه دَ مسيح دى ټول به ژوندى کړے شى.

²³خو هر يو به په خپل خپل وار، اول مسيح، بيا دَ مسيح په راتلو دَ هغۀ خلق.

²⁴بيا به آخرت راشى، اَؤ کله چه مسيح ټول حُکومتُونه اَؤ ټول اِختيارُونه اَؤ قُدرتُونه نِشت کړى نو بادشاهى به خُدائے، يعنے خُدائے پلار ته په حواله کړى.

²⁵ولے چه تر څو چه مسيح ټول دُښمنان تر پښو لاندے نۀ کړى هغۀ له بادشاهى کول ضرُورى ده.

²⁶اَؤ دَ ټولو نه وروستے دُښمن چه به نِشت کړى، هغه مرګ دے.

²⁷ځکه چه ”خُدائے ټول څيزُونه دَ هغۀ دَ پښو دَ لاندے کړى دى،“ خو دَ ټولو څيزُونو مطلب دا نۀ دے چه خُدائے په دے څيزُونو کښے شامل دے ځکه چه خُدائے دا ټول ��يزُونه دَ مسيح دَ لاندے کړى دى.

²⁸اَؤ هر کله چه ټول څيزُونه ئے دَ هغۀ دَ لاندے کړى دى نو زوئے به هم دَ خُدائے دَ لاندے کړے شى چا چه ټول څيُزونه دَ هغۀ دَ لاندے کړل اَؤ دغه شان به خُدائے په ټولو کښے هر څۀ وى.

²⁹اوس داسے خلق چه دَ مړو دَ پاره بپتسمه آخلى نو هغوئ داسے ولے کوى؟ که چرے مړى بيخى راژوندى کيږى نه، نو بيا دَ هغوئ دَ پاره دَ بپتسمه آخستلو څۀ مطلب دے؟

³⁰اَؤ بيا مُونږ په خپله ولے هر وخت په خطره کښے يُو؟

³¹زما ورُوڼو! تاسو زمُونږ په مالِک عيسىٰ مسيح کښے زما وياړ يئ، باور وکړئ چه زَۀ هره ورځ مرم.

³²که چرے زَۀ دَ بنى آدم په شان په اِفِسوس کښے دَ داړُونکو ځناورو سره وجنګيدلم نو ما ته څۀ فائده ده؟ که مړى به راژوندى نۀ شى نو ”راځئ چه خورُو څښُو ځکه چه صبا خو هسے هم مړۀ کيږُو.“

³³ګمراه کيږئ مه، دَ بدو ملګرتيا دَ سړى عادتُونه خرابوى.

³⁴اَؤ دَ رښتُونى اَؤ غوره ژوندُون دَ پاره په هوش کښے راشئ اَؤ ګُناه پريږدئ زَۀ تاسو ته دا دَ شرم راوستلو دَ پاره وايم، ځنے داسے دى چه دَ خُدائے نه بے خبره دى.

³⁵خو تاسو به تپوس کوئ چه مړى څنګه راژوندى شى اَؤ په څۀ قِسم جِسم کښے به راځى؟

³⁶اَئے نادانه! کُوم تُخم چه تۀ په خپله کرے نو تر څو چه هغه مړ نۀ شى تر هغے ژوندے کيږى نه.

³⁷اَؤ څۀ چه تۀ کرے هغه دا وجُود نۀ دے چه دَ پيدا کيدُونکى دے بلکه صرف دانه ده که هغه دَ غنم وى يا دَ څۀ بل څيز.

³⁸خو خُدائے چه څنګه اِراده وکړى هم هغه شان هغۀ ته وجُود ورکوى اَؤ هر تُخم ته خپل خاص وجُود.

³⁹ټوله غوښه يو شان غوښه نۀ ده بلکه دَ انسان غوښه يو قِسم ده اَؤ دَ څاروو بل قِسم اَؤ دَ مرغانو بل قِسم اَؤ دَ کبانو غوښه بل قِسم ده.

⁴⁰آسمانى څيزُونه قِسما قِسم دى اَؤ دَ مزکے هم، خو آسمانى جلال يو څۀ دے اَؤ دَ مزکے بل څۀ.

⁴¹دَ نمر جلال يو څۀ دے، دَ سپوږمئ جلال بل څۀ، دَ ستورو جلال بل څۀ، ځکه چه دَ ستورى ستورى په جلال کښے فرق دے.

⁴²دَ مړو راژوندى کيدل هم دغسے دى، دَ فنا په حالت کښے ښخولے شى اَؤ دَ بقا په حالت کښے راژوندى کيږى.

⁴³دَ بے عزتئ په حالت کښے ښخولے شى اَؤ دَ جلال په حالت کښے راژوندى کيږى، په کمزورتيا کښے ښخولے شى اَؤ په طاقت کښے راژوندى شى.

⁴⁴جسمانى وجُود ښخولے شى اَؤ رُوحانى وجُود راژوندے کيږى. هر کله چه نفسانى وجُود شته نو رُوحانى وجُود هم شته.

⁴⁵هم دغه شان ليکلى دى : ”اول سړے، يعنے آدم ژوندے نفس جوړ شو، خو آخرى آدم ژوندُون ورکُوونکے رُوح جوړ شو.“

⁴⁶خو رُوحانى اول نۀ وو بلکه نفسانى، اَؤ دَ دے نه پس رُوحانى شو.

⁴⁷اول سړے دَ مزکے نه، يعنے خاکى وو، اَؤ دويم سړے آسمانى وو. اَؤ څنګه چه هغه خاکى وو هغه شان به نور هم خاکى وى

⁴⁸اَؤ څنګه چه هغه آسمانى وو هغه شان به نور هم آسمانى وى،

⁴⁹اَؤ څنګه چه مُونږ دَ دے خاکى په صُورت جوړ شوى يُو دغه شان به په آسمانى صُورت کښے هم شُو.

⁵⁰زما ورُوڼو، زما مطلب دا دے چه دَ اِنسان جسم دَ خُدائے دَ بادشاهئ وارث نۀ شى کيدے اَؤ دا جِسم چه مړ کيدُونکے دے دَ بقا وارث کيدے نۀ شى.

⁵¹ګورئ! زَۀ به درته يوه دَ راز خبره کوم چه مُونږ ټول خو به نۀ مرُو بلکه مُونږ ټول به بدل شُو،

⁵²دَ سترګے په يو رپ کښے چه ورستے بګل وغږيږى اؤ دَ بګل دَ آواز سره به مړى په غير فانى حالت کښے راژوندى شى، اَؤ مُونږ به بدل شُو.

⁵³ځکه چه ضرورى دى چه دا مړ کيدُونکے جِسم دِ غير فانى جامے واغوندى اَؤ دا مړ کيدُونکے جِسم دِ دَ آبدى ژوندُون جامے واچوى.

⁵⁴اَؤ هر کله چه دا فانى جِسم غير فانى، اَؤ دا مړ کيدونکے جِسم آبدى جامے واچوى، نو هغه قول به پُوره شى چه ليکلى شوى دى چه : ”مرګ ختم کړے شو، فتح وکړے شوه!“

⁵⁵”اَئے مرګه! ستا هغه فتح څۀ شوه؟اَئے مرګه! ستا دَ طاقت هغه لشه څۀ شوه؟“

⁵⁶دَ مرګ لشه ګُناه ده اَؤ ګُناه دَ شريعت نه خپل طاقت بيا مُومى.

⁵⁷خو دَ خُدائے شکر دے چه هغۀ مُونږ ته دَ مالِک عيسىٰ مسيح په وسيله فتح راکوى.

⁵⁸نو اَئے زما خوږو ورُوڼو! ټينګ اَؤ قائم اوسئ اَؤ هميشه دَ مالِک په کار کښے بوخت اوسئ ځکه چه تاسو خبر يئ چه په مالِک کښے ستاسو خوارى بے فائدے نۀ ده.