اول سموئيل 26

¹بیا د زیف خلک شائول ته چې په جبعې کې اوسېده لاړل او هغه ته یې وویل:

²نو شائول د اسراییلو د درې زره غوره شویو عسکرو سره د داود د لټولو دپاره د زیف دښتې ته لاړ.

³شائول د حخیله په غره کې چې دښتې ته مخامخ په لاره کې دی خپلې خېمې ودرولې، مګر داود په دښته کې پاتې شو. کله چې هغه خبر شو چې شائول د هغه د لټولو دپاره راغلی دی،

⁴هغه جاسوسان واستول او پوه شو چې شائول په رښتیا رارسېدلی دی.

⁵داود سمدستي هغه ځای ته روان شو چې شائول په کې خپلې خېمې ودرولې وې. نو داود هغه ځای ولید چې شائول او د هغه د لښکرو قوماندان ابنیر د نیر زوی په کې ویده وو. د شائول نفر د ده په شاوخوا کې پراته وو او شائول د هغوی په منځ کې پروت ؤ.

⁶نو داود د حیتي اخیملک او د یوآب د ورور ابیشای څخه (د دوی مور زرویه وه) پوښتنه وکړه: ابیشای ځواب ورکړ:

⁷بیا د شپې په وخت داود او ابیشای د شائول قرارګاه ته ورغلل او ویې لیدل چی شائول د هغې په منځ کې ویده دی او نېزه یې خپل سرته نژدې په ځمکه کې ټومبلې ده. ابنیر او عسکر د هغه په شاوخوا کې ویده وو.

⁸ابیشای داود ته وویل:

⁹مګر داود ابیشای ته وویل:

¹⁰داود زیاته کړه:

¹¹څښتن دې داسې نه کړي چې زه دې هغه چاته د زیان رسولو هڅه وکړم چې څښتن پادشاه کړی دی! اوس هغه نېزه او د اوبو کوزه چې د ده سرته ایښې دي راواخله او ځه چې لاړ شو.>

¹²نو داود نېزه او د اوبو کوزه چې د شائول سرته ایښې وې راواخیستلې او هغه او ابیشای لاړل. هیچا ونه لیدل او پوه نه شول چې څه پېښ شول او هیڅوک راویښ نه شو. هغوی ټول ویده وو، ځکه چې څښتن په هغو ټولو باندې دروند خوب راوستی ؤ.

¹³بیا داود د درې بلې خواته تېر شو او د غونډۍ په سر باندې ودرېد. د دوی ترمنځ زیاته فاصله وه.

¹⁴داود ابنیر او د شائول لښکرو ته نارې ووهلې: ابنیر ځواب ورکړ:

¹⁵داود ځواب ورکړ:

¹⁶ای ابنیره! ته په خپله وظیفه کې ناکام شوې، زه د ژوندي څښتن په نوم قسم خورم چې تاسو ټول د مرګ وړ یئ، ځکه چې تاسو د خپل بادار چې څښتن هغه پادشاه کړی دی ساتنه نه ده کړې. وګوره! چېرته ده د پادشاه نېزه؟ چېرته ده د اوبو هغه کوزه چې د هغه سرته ایښې وه؟>

¹⁷شائول د داود اواز وپېژانده او ویې ویل: داود ځواب ورکړ:

¹⁸او هغه زیاته کړه:

¹⁹ای اعلیحضرته، زما خبرې واورئ، که چېرې داسې وي چې څښتن تاسو زما په ضد لمسولی یئ، نو یوه نذرانه دې قبوله کړي. مګر که چېرې دا د ځینو خلکو کار وي، نو د څښتن لعنت دې په هغوی باندې نازل شي. ځکه چې هغوی زه د څښتن د وطن څخه چېرته چې زما کور ؤ بل هېواد ته وشړلم. یعنې دا چې هغوی ما مجبوروي چې د پردیو خدایانو عبادت وکړم.

²⁰اوس مه پرېږدئ چې د څښتن د حضور څخه لېرې په پردۍ خاوره کې ووژل شم. د اسراییلو پادشاه د څه دپاره راوزي چې زما په شان یوه ورږه ووژني؟ هغه ولې لکه د یوې زرکې په شان ما لټوي؟>

²¹شائول ځواب ورکړ:

²²داود ځواب ورکړ:

²³څښتن هر هغه چاته اجر ورکوي چې نېک او وفادار وي. هغه نن ته ماته په لاس راکړی وې مګر ما ونه غوښتل هغه چاته زیان ورسوم چې څښتن د پادشاه په توګه غوره کړی دی.

²⁴لکه څنګه چې نن ما ستا ژوند وژغوره، نو څښتن دې هم زما ژوند وژغوري او ما دې د ټولو مصیبتونو څخه خلاص کړي.>

²⁵نو شائول داود ته وویل: نو داود په خپله لاره لاړ او شائول خپل کور ته ستون شو.