اول سموئيل 7

¹نو د قریه یعاریم خلکو د څښتن د لوظ صندوق راواخیست او هغه یې د ابیناداب کور ته چې د یوې غونډۍ د پاسه ؤ یووړ. د هغه زوی العازار یې وقف کړ چې د څښتن د لوظ صندوق وساتي.

²د څښتن د لوظ صندوق د اوږدې مودې دپاره یعنې څه ناڅه شل کاله په قریه یعاریم کې پاتې شو. په دې موده کې ټولو اسراییلو ویر وکړ او د څښتن په لټون کې شول.

³سموئیل د اسراییلو قوم ته وویل:

⁴نو اسراییلو د بعل او عشتاروت بتان لېرې کړل او یوازې د څښتن عبادت یې کاوه.

⁵بیا سموئیل ټول اسراییلیان راوغوښتل چې په مصفه کې سره راټول شي، ورته ویې ویل:

⁶کله چې هغوی په مصفه کې سره راغونډ شول، له کوهي څخه یې اوبه راوویستلې او د څښتن په وړاندې یې د نذرانې په توګه توی کړې. هغه ورځ یې روژه ونیوله او هلته یې دا اقرار وکړ: سموئیل د اسراییلو مشر ؤ او خپل کار به یې په مصفه کې کاوه.

⁷کله چې فلسطینیانو واورېدل چې اسراییلیان په مصفه کې سره راغونډ شوي دي، د فلسطنیانو پنځه پادشاهان د خپلو نفرو سره روان شول چې په هغوی باندې حمله وکړي. څنګه چې اسراییلو دا واورېدل نو ووېرېدل.

⁸هغوی سموئیل ته وویل:

⁹نو سموئیل یو شیدې رودونکی وری واخیست او هغه ټول یې د سوزېدونکې نذرانې په توګه څښتن ته وړاندې کړ. هغه د اسراییلیانو دپاره څښتن ته فریاد وکړ او څښتن د هغه فریاد واورېد.

¹⁰په هغه شیبه کې چې سموئیل سوزېدونکې نذرانه قرباني کوله، فلسطینیان د جګړې دپاره اسراییلو ته رانژدې شول، مګر په هغه ورځ څښتن په فلسطینیانو باندې د اسمان څخه تندر راوغورزاوه. هغوی بېخي وارخطا شول او له وېرې وتښتېدل.

¹¹اسراییلیان د مصفې څخه ووتل او تر بیت کار پورې په فلسطینیانو پسې شول او په لاره کې یې هغوی ووژل.

¹²په هغه وخت کې سموئیل یوه تیږه واخیسته او هغه یې د مصفې او شن ترمنځ ودروله. هغه یې په نوم یاده کړه او ویې ویل:

¹³نو فلسطینیانو ډېره بده ماته وخوړله، تر ډېر وخته پورې یې بیا په اسراییلو باندې حمله ونه کړه. ترڅو چې سموئیل ژوندی ؤ، د څښتن لاس د هغوی په ضد اوچت ؤ.

¹⁴د عقرون څخه تر جت پورې ټول هغه ښارونه چې فلسطنیانو د اسراییلو څخه نیولي وو بېرته اسراییلو ته ورکړل شول. اسراییلو د دغو ښارونو نژدې سیمې هم د فلسطینیانو څخه ازادې کړې. د اسراییلو او اموریانو ترمنځ هم سوله وشوه.

¹⁵سموئیل د خپل ژوند تر پایه پورې د اسراییلو مشر ؤ.

¹⁶هغه به هر کال په بیت ئیل، جلجال او مصفې باندې ګرځېده او په دې ځایونو کې به یې شخړې حل کولې.

¹⁷بیا به هغه بېرته رامه ته ستنېده، ځکه چې هلته د هغه کور ؤ او په دې ځای کې هم هغه د قاضي په توګه خدمت کاوه. په رامه کې یې د څښتن دپاره د قربانۍ ځای جوړ کړ.