اول تِسالونيکيان 2

¹ای خویندو او ورونو! تاسو خپله پوهېږئ چې تاسو ته زمونږ راتلل بې ګټې نه وو.

²لکه څنګه چې تاسو پوهېږئ چې په فیلیپي کې زمونږ سره بد سلوک شوی ؤ او سپکاوی مو شوی ؤ، خو د سختو مخالفتونو سره خدای مونږ ته جرات راکړ چې د هغه زېری تاسو ته درورسوو.

³ځکه چې ستاسو څخه زمونږ غوښتنه د کوم غلط او ناپاکه نیت له مخې نه ده او نه د چا د غولولو هڅه کوو.

⁴بلکې مونږ د هغو کسانو په توګه خبرې کوو چې خدای د دې دپاره وړ وګڼل چې زېری راته وسپاري. نو مونږ د انسانانو د خوشحالولو هڅه نه کوو، بلکې د هغه خدای د خوشحالولو هڅه کوو چې زمونږ زړونه ازمایي.

⁵تاسو پوهېږئ چې مونږ هېڅکله چاته غوړه مالي نه ده کړې او خدای زمونږ شاهد دی چې زمونږ خبرې د حرص له مخې نه وې.

⁶مونږ د هېچا څخه نه دي غوښتي چې زمونږ صفت وکړي، نه ستاسو څخه او نه هم د نورو څخه،

⁷که څه هم مونږ کولای شول چې د مسیح د رسولانو په توګه ستاسو څخه کومه غوښتنه وکړو. خو مونږ ستاسو په منځ کې د داسې نرمۍ څخه کار واخیست لکه یوه مور چې په خپل تي رودونکي ماشوم باندې پام کوي.

⁸مونږ ستاسو سره دومره مینه وکړه چې نه یوازې دا چې د خدای زېری تاسو ته درورسوو، بلکې دې ته تیار وو چې ستاسو دپاره د خپلو ځانونو څخه هم تېر شو، ځکه چې تاسو په مونږ باندې ډېر ګران وئ.

⁹ای خویندو او ورونو! تاسو ته په یادې دي چې مونږ به شپه او ورځ کار کاوه او زحمت به مو ویسته، ترڅو تاسو ته د خدای د زېري اورولو په وخت کې په تاسو کې په هېچا باندې بار ونه اوسو.

¹⁰تاسو خپله شاهدان یئ او خدای هم شاهد دی چې زمونږ چلند تاسو ایماندارانو سره څنګه پاک، صادقانه او سم ؤ.

¹¹تاسو پوهېږئ چې مونږ تاسو هر یو سره داسې سلوک کړی دی لکه څنګه چې یو پلار یې د خپلو اولادونو سره کوي.

¹²مونږ به ستاسو څخه غوښتنه کوله، او تاسو به مو هڅولئ، او قوت به مو درکاوه، ترڅو داسې ژوند وکړئ چې خدای ته د منلو وړ وي، ځکه چې هغه تاسو ته بلنه درکوي چې د هغه په پاچاهۍ او جلال کې شریک شئ.

¹³نو مونږ د دې دپاره هم تل د خدای شکر کوو چې کله تاسو د خدای کلام زمونږ د خولې څخه واورېد، نو هغه مو د انسان د کلام په توګه نه بلکې د خدای د کلام په توګه قبول کړ، چې په رښتیا هم همداسې ده، او دا کلام اوس په تاسو ایماندارانو کې کار کوي.

¹⁴ای خویندو او ورونو! ستاسو سره هغه څه وشول لکه څنګه چې په یهودیه کې د خدای په کلیساګانو چې د عیسی مسیح په نورو پیروانو باندې وشول، ځکه چې تاسو د خپلو وطنوالو له خوا هماغه تکلیفونه ولیدل کوم چې هغوی د یهودیانو له خوا لیدلي وو،

¹⁵یعنې هغو یهودیانو چې هم یې څښتن عیسی او هم یې پیغمبران ووژل او مونږ یې هم وشړلو. هغوی هم خدای خفه کوي او هم د ټولو انسانانو سره دښمني کوي.

¹⁶هغوی کوښښ وکړ چې مونږ پرېنږدي چې غیریهودیانو ته هغه پیغام ورسوو چې د هغوی د خلاصون سبب کیږي. هغوی په دې کار خپل ګناهونه وروستني حد ته رسوي. خو په پای کې به هغوی د خدای په غضب اخته شي.

¹⁷خویندو او ورونو! کله چې مونږ ستاسو نه د لږ وخت دپاره بېل کړای شوي وو، البته په جسماني توګه، نه د زړه څخه. نو په ډېر شوق سره مو کوښښ وکړ چې یوځل بیا تاسو ووینو.

¹⁸ځکه چې مونږ غوښتل ستاسو خواته راشو او ما پولوس څو څو ځلې کوښښ وکړ چې راشم، خو شیطان زمونږ مخه ونیوله.

¹⁹خو کله چې زمونږ څښتن عیسی بېرته راځي، نو د هغه په حضور کې به زمونږ دپاره کومه هیله، خوشحالي او د ویاړ تاج وي؟ ایا هغه تاسو نه یئ؟

²⁰په رښتیا چې تاسو زمونږ ویاړ او خوشحالي یئ.