تاريخ دويم 7

¹څنګه چې سلیمان د دعا کولو څخه وزګار شو، نو د اسمان څخه اور نازل شو او سوځېدونکې نذرانه او نورې قربانۍ یې وسوځولې. بیا د څښتن د جلال څخه کور ډک شو

²او کاهنانو له دې امله نه شو کولای چې دننه لاړ شي.

³کله چې د اسراییلو قوم اور په راښکته کېدو او د څښتن جلال یې د کور دپاسه ولید، هغوی په ځمکه باندې چې په تیږو باندې فرش شوې وه، سجده وکړه او د څښتن عبادت او د هغه شکر یې ادا کړ. هغوی دا دعا وکړه:څښتن نېک دی

⁴وروسته بیا پاچا او ټولو خلکو د څښتن حضور ته قربانۍ وړاندې کړې.

⁵سلیمان پاچا دوه ویشت زره غویان او یوسلو شل زره پسونه او وزې قرباني کړې. نو په دې ډول پاچا او ټولو خلکو د خدای کور وقف کړ.

⁶کاهنان په خپلو ټاکل شویو ځایونو کې ودرېدل. همدارنګه لاویانو د موسیقۍ د هغو آلو په غږولو سره چې داود جوړې کړې وې، د څښتن ستاینه یې کوله او سندرې یې ویلې: «د هغه مینه تلپاتې ده،» لکه څنګه چې داود هغوی د دې وظیفې دپاره ټاکلي وو. هغوی ته مخامخ کاهنانو په داسې حال کې چې د اسراییلو ټول خلک ولاړ وو، سرني غږول.

⁷سلیمان د حویلۍ منځنۍ برخه یعنې د څښتن کور ته مخامخ ځای سپېڅلی وګرځاوه، هغه ځکه دا کار وکړ چې د برنجو د قربانۍ ځای چې هغه جوړ کړی ؤ د دې ټولو نذرانو د ځایېدلو دپاره ډېر کوچنی ؤ. نو په سپېڅلي ځای کې ېې سوځېدونکې نذرانې، د غلو دانو نذرانې او د څارویو وازګې د سلامتۍ د نذرانو دپاره وړاندې کړې.

⁸سلیمان او د اسراییلو قوم اووه ورځې اختر ولمانځه. په هغه کې په شمال کې د حمات د کنډو څخه نیولې په جنوب کې د مصر تر پولې ډېر خلک راغلي وو.

⁹هغوی ټولې څوارلس ورځې لمانځلې وې، اووه ورځې د قربانۍ ځای د وقف کېدو دپاره او اووه نورې ورځې د اختر دپاره. بیا په پنځلسمه ورځ ټول خلک د وروستنۍ غونډې دپاره سره راټول شول.

¹⁰د اوومې میاشتې په درویشتمه ورځ سلیمان خلک رخصت کړل. هغوی د هغو ښو کارونو له امله چې څښتن د داود، سلیمان او د خپل قوم اسراییلو دپاره یې کړي وو، په خوښۍ او خوشحاله زړونو خپلو کورونو ته لاړل.

¹¹کله چې سلیمان د څښتن کور او د شاهي ماڼۍ کار پای ته ورساوه او په بریالیتوب سره یې د هغو دپاره خپلې ټولې نقشې عملي کړې،

¹²څښتن په شپه کې هغه ته ورښکاره شو. هغه سلیمان ته وویل: «ما ستا دعا قبوله کړه او دا کور مې د داسې ځای په توګه غوره کړ چې ماته په کې قربانۍ وړاندې شي.

¹³کله چې زه باران ودروم یا ملخان ولېږم چې فصلونه وخوري یا په خپل قوم باندې وبا نازله کړم،

¹⁴که چېرې زما قوم چې زما په نامه نومول شوی دی، ماته د عاجزۍ سر ټیټ کړي، دعا وکړي، ماته رجوع وکړي او ګناه کول بس کړي، بیا به زه د هغوی دعا په اسمان کې قبوله کړم. زه به هغوی وبخښم او یوځل بیا به د هغوی ځمکه حاصلخېزه کړم.

¹⁵زه به سترګې په لار یم او د دې دپاره به تیار یم چې هغه ټولې دعاګانې قبولې کړم چې دلته کیږي،

¹⁶ځکه چې ما دا کور غوره کړی دی او د داسې ځای په توګه مې سپېڅلی کړی دی چې تل ترتله زما عبادت په کې وشي. زه به په هغه باندې خپل نظر ساتم او تل به د هغه ساتنه کوم.

¹⁷که چېرې ته د خپل پلار داود په شان په وفادارۍ سره ��ما خدمت وکړې او زما د قوانینو څخه اطاعت وکړې او هر هغه څه چې ما درته د هغه حکم کړی دی سرته ورسوې،

¹⁸زه به هغه لوظ پوره کړم چې ستا د پلار داود سره مې کړی ؤ او ویلي مې وو چې د هغه اولاده به تل ترتله په اسراییلو باندې پاچاهي وکړي.

¹⁹خو که چېرې تاسو یا د اسراییلو د قوم څخه یو څوک زما د هغو قوانینو او حکمونو څخه سرغړونه وکړي چې تاسو ته مې درکړي دي او د نورو خدایانو خدمت او عبادت وکړئ،

²⁰نو زه به تاسو د هغې ځمکې څخه وباسم چې تاسو ته مې درکړې ده. همدارنګه به دا کور چې ما سپېڅلی کړی دی چې زما عبادت به په کې کیږي، پرېږدم او په هرځای کې به خلک په هغه باندې ملنډې ووهي او د هغه سپکاوی به وکړي.

²¹اوس د دې کور ډېر درناوی کیږي. خو کله چې داسې وشي، هرڅوک چې د هغې په خوا کې تېریږي هغه به حیران شي او پوښتنه به کوي: څښتن ولې دې هېواد او دې کور سره داسې عمل کړی دی؟

²²خلک به په ځواب کې وایي: دا ځکه چې هغوی خپل د نیکونو څښتن خدای چې هغوی یې د مصر څخه راویستلي وو، پرې ایښی دی. هغوی نور خدایان غوره کړي دي او د هغوی خدمت او عبادت کوي. له دې امله څښتن په هغوی باندې دا مصیبت راوستلی دی.»