دوېم کورنتيان 10

¹زَۀ پولوس په خپله تاسو ته خواست کوم، چه ځنے خلق زما په حقله وائى چه زَۀ ستاسو په مخکښے ويريدُونکے اَؤ پشى شا زړۀ ور يم، خو زَۀ دَ مسيح زغم اَؤ نرمى دريادوم،

²بلکه مِنت کوم چه ما ته په خپله دَ حاضريدو اَؤ په هغه شان زړۀ ورکيدو حاجت پيښ نۀ شى لکه څنګه چه زَۀ په ځنو خلقو دَ زړۀ ورکيدو اِراده لرم څوک چه مُونږ داسے شمارى چه مُونږ دَ دُنيا په مطابق ژوندُون تيروُو.

³اګر که مُونږ په دُنيا کښے ژوندُون تيروُو خو دَ دُنيا په مُطابق جنګيږُو نه.

⁴ځکه چه زمُونږ دَ جنګ وسلے اِنسانى نۀ دى بلکه دَ خُدائے په قُدرت دَ بدو قلاګانو دَ نړولو جوګه دى.

⁵ځکه خو مُونږ دَ دليلُونو اَؤ هر هغه رُکاوټ څيز چه دَ خُدائے دَ پيژندګلئ خلاف ئے سر اُوچت کړے دے، نړوُو اَؤ هر يو خيال قيدوُو اَؤ دَ مسيح فرمابرداره کوُو.

⁶اَؤ هر کله چه ستاسو فرمانبردارى ثابته شى نو بيا مُونږ تيار يُو چه دَ هر قِسم نافرمانئ سزا ورکړُو.

⁷تاسو تش هغه څيزُونو ته ګورئ کُوم چه سترګو ته ښکارى. که دَ چا په ځان دا باور وى چه هغه دَ مسيح دے، نو په خپل زړۀ کښے دِ دا سوچ هم وکړى چه څنګه هغه دَ مسيح دے هم هغه شان مُونږ هم دَ مسيح يُو.

⁸ځکه چه که زۀ په هغه اِختيار کُوم چه ستاسو دَ جوړولو دَ پاره، نۀ چه دَ ورانولو دَ پاره مالِک راکړے دے څۀ زيات فخر هم وکړم نو زَۀ به شرمنده نۀ يم.

⁹زَۀ داسے ځکه وايم چه دَ خطُونو په وسيله ستاسو ويروُونکے نۀ شم.

¹⁰ځکه چه ځنى وائى چه دَ هغۀ خطُونه اثرناک اَؤ زبردست دى خو هر کله چه په خپله موجُود وى نو کمزورے شان معلُوميږى اَؤ دَ هغۀ تقرير فضول دے.

¹¹نو دغه شان ګڼُونکى دِ پوهه شى چه څنګه چه په خطُونو کښے پشى شا زمُونږ کلام دے نو دغه شان به دَ مخامخ کيدو په وخت کښے زمُونږ کار هم وى.

¹²ځکه چه مُونږ دا جُرات نۀ لرُو چه خپل ځانُونه په هغه څو کسانو کښے شمار کړُو يا دَ هغو سره مُقابله وکړُو څوک چه خپله نيکنامى زياتوى، خو هغوئ چه په خپله په خپلو کښے دَ ځانُونو اندازه ولګوى اَؤ په خپله په خپلو کښے مُقابله وکړى نو په هيڅ نۀ پوهيږى.

¹³خو دا زمُونږ عادت نۀ دے چه مُونږ به دَ اندازے نه زيات فخر کوُو بلکه دَ خدمت په څپرکی کښے دعوىٰ کوُو په هغه حد کښے، کُوم چه خُدائے زمُونږ دَ پاره مُقرر کړے دے اَؤ چه په کښے تاسو هم راغلى يئ.

¹⁴ځکه چه مُونږ خپل ځانُونه دَ هغه حد نه زيات نۀ لويوُو لکه څنګه چه زمُونږ دَ خدمت په هغه حد کښے وى، نو دا زمُونږ حق نۀ وو که مُونږ تاسو ته راغلى نۀ وُو، اَؤ دغسے مُونږ اولنى کسان وُو چه تاسو ته دَ مسيح دَ زيرى په ورکولو در رسيدلى يُو.

¹⁵اَؤ مُونږ دَ نورو په خوارئ فخر نۀ کوُو خو اُميد لرُو چه ستاسو په ايمان کښے ترقى وشى نو مُونږ به ستاسو په وسيله دَ خپل حد په مُطابق نور هم وړاندے شُو،

¹⁶دَ دے دَ پاره چه ستاسو دَ حدُونو نه لرے زيرے ورسُوو، نۀ چه دَ نورو خلقو په علاقه کښے په جوړو شوو څيزُونو فخر وکړُو.

¹⁷غرض دا چه ”څوک چه فخر کوى هغه دِ په مالِک وکړى.“

¹⁸ځکه چه څوک په خپله خپل تعريف کوى هغه مقبُول نۀ دے بلکه دَ چا تعريف چه مالِک کوى هم هغه مقبُول دے.