دوېم کورنتيان 11

¹ارمان که تاسو زما لږه شان بے وقوفى زغملے شوے، تاسو زما زغمئ خو.

²زَۀ تاسو دَ پاره دَ خُدائے په شان غيرت لرم ولے چه ما دَ يو خاوند، يعنے چه مسيح سره ستاسو کوژدن کړے ده دَ دے دَ پاره چه تاسو دَ يوے پاکے پيغلے په شان دَ مسيح په وړاندے حاضر کړم.

³خو ويريږم چه داسے ونۀ شى لکه څنګه چه مار په خپل مکر بى بى حوا وغُلوله هغه شان ستاسو خيالات هم دَ هغه خُلوص اَؤ پاکوالى نه بل خوا شى، کُوم چه دَ مسيح سره په کار دى.

⁴ځکه چه که څوک راشى اَؤ هغه دَ بل عيسىٰ پيغام ورکړى دَ چا چه مُونږ پيغام نۀ دے ورکړے، يا تاسو ته دَ رُوحُ القُدس په ځائے څۀ بل رُوح ملاويږى، يا بل زيرے درکړے شو، کُوم چه تاسو له مُونږ نه نۀ وو مُوندلے، نو بيا تاسو ډير په خوشحالئ دَ هغۀ آؤرئ.

⁵زَۀ خو خپل ځان دَ هغه غټو رسُولانو نه کم نۀ شمارم.

⁶که چرے په تقرير کښے ساده يم نو دَ عِلم په وجه نۀ يم بلکه دا مُونږ په هر حال کښے اَؤ په ټولو خبرو کښے تاسو ته ظاهر کړو.

⁷آيا دا زما غلطى وه چه ما تاسو ته دَ خُدائے زيرے مُفت درورسولو اَؤ ځان مے لاندے کړو چه تاسو اُوچت شئ؟

⁸دا رښتيا دى چه ما ستاسو دَ خدمت دَ پاره دَ نورو جماعتُونو نه مدد واخستو.

⁹اَؤ کله چه زَۀ ستاسو سره وم اَؤ حاجتمن شوے وم نو ما بيا هم په چا پيټے وانۀ چولو ځکه چه دَ مِکدونيه نه ورُوڼه راغلى وُو اَؤ زما حاجت ئے پُوره کړے وو اَؤ ما په هره خبره کښے په تاسو دَ پيټى اچولو نه ځان ساتلے دے اَؤ ساتم به ئے.

¹⁰دَ مسيح حقيقت چه په ما کښے دے نو ځکه زَۀ دا وايم چه دَ اخيه په علاقه کښے به هيڅوک ما دَ دے فخر نه منع نۀ کړى.

¹¹دَ څۀ دَ پاره؟ آيا دَ دے دَ پاره چه زَۀ دِ تاسو سره مينه نۀ لرم؟ په دے خُدائے خبر دے چه زَۀ تاسو سره مينه لرم.

¹²خو چه څۀ کوم هم هغسے به کوم، دَ پاره دَ دے چه دَ موقعے لټوُونکو ته موقع ورنۀ کړم، بلکه هغوئ فخر کوى چه هغوئ زمُونږ په شان خدمت کوى.

¹³ځکه چه داسے خلق دروغژن رسُولان دى اَؤ په دوکه کارکوُونکى دى چه خپل ځانُونه دَ مسيح دَ رسُولانو په شان جوړ کړى.

¹⁴په دے کښے څۀ تعجب نِشته ځکه چه شيطان هم خپل ځان دَ يو نُورانى فرښتے په شکل جوړ کړى.

¹⁵نو بيا که دَ هغۀ خادمان دَ رښتُونو خادمانو په شان ځان جوړ کړى نو څۀ لويه خبره نۀ ده خو دَ هغوئ اَنجام به دَ هغوئ دَ کارُونو په مُطابق وى.

¹⁶زَۀ بيا وايم چه ما دِ څوک بے وقُوف ونۀ ګڼى اَؤ که ګڼى نو دَ بے وقوف په شان مے قبُول کړئ چه زَۀ هم لږ شان فخر وکړم.

¹⁷زَۀ چه اوس څۀ وايم هغه دَ مالِک په طور نه بلکه په بے وقُوفئ سره اَؤ دَ هغه جُرات سره ئے وايم کُوم چه په فخر کولو کښے وى.

¹⁸ځکه چه نور ډير په جسمانى طور فخر کوى زَۀ به ئے هم کوم.

¹⁹ځکه چه تاسو عقلمند يئ اَؤ په خوښه بے وقُوفان زغمئ.

²⁰هر کله چه څوک تاسو غُلامان کوى يا مو داړى، يا مو راګيروى، يا خپل ځان لوئے جوړوى، يا تاسو په مخ په څپيړه وهى، نو تاسو ئے زغمئ.

²¹مُونږ خو تاسو سره داسے سلُوک نۀ دے کړے، که تاسو دا زمُونږ کمزورتيا خيال کوئ، نو کوئ. خو که څوک فخر کوى نو زَۀ به هم فخر کوم اګر که زَۀ دا بيا په بے وقُوفئ وايم.

²²آيا هغوئ عبرانيان دى؟ نو زَۀ هم يم. آيا هغوئ اِسرائيليان دى؟ نو زَۀ هم يم. آيا هغوئ دَ اِبراهيم دَ نسل نه دى؟ نو زَۀ هم يم.

²³آيا هغوئ دَ مسيح خادمان دى؟ زما دا وينا دَ ليونتوب په شان ښکارى، خو زَۀ دَ هغوئ نه زيات يم، په محنت کښے زيات، په قيد کښے زيات، په کروړو خوړلو کښے دَ حد نه زيات. څو څو واره دَ مرګ په خطرو کښے پاتے شوے يم،

²⁴ما دَ يهوديانو نه پينځۀ ځله يو کم څلويښت کروړے وخوړلے،

²⁵درے ځله په بينتونو ووهلے شوم، يو ځلے سنګسار کړے شوم، درے ځلے دجهاز دَ ماتيدو په بلا کښے ونښتم اَؤ يوه شپه اَؤ ورځ مے په سمندر کښے تير کړل.

²⁶زَۀ څو څو ځله په سفر کښے دَ دريابونو په خطرو کښے، دَ ډاکوانو په خطرو کښے، دَ خپل قوم په خطرو کښے، دَ غيرو قومُونو په خطرو کښے، دَ ښار په خطرو کښے، دَ بيابان په خطرو کښے، دَ سمندر په خطرو کښے، دَ دروغژنو ملګرو په خطرو کښے،

²⁷په محنت اَؤ مشقت کښے، څو څو ځله په بے خوبئ، لوږو اَؤ تندو کښے، دَ يخنئ اَؤ بربنډتوب په حالت کښے پاتے شوے يم.

²⁸دَ دے خبرو نه علاوه چه دَ هغوئ زَۀ ذکر کول نۀ غواړم دَ ټولو جماعتُونو فکر زما په زړۀ کښے هره ورځ راځى.

²⁹دَ هغوئ په کمزورتياؤ زَۀ کمزورے کيږم نه څۀ؟ دَ هغوئ په تيندک خوړلو زما زړۀ نۀ خوږيږى څۀ؟

³⁰که فخر کول ضرورى وى نو زَۀ به په خپلو کمزورتياؤ فخر وکړم.

³¹دَ مالِک عيسىٰ دَ خُدائے اَؤ پلار دِ هميشه حمد و ثنا وى، هغه خبر دے چه زَۀ هر څۀ چه وايم هغه رښتيا دى.

³²کله چه زَۀ په دمشق کښے وم نو دَ اَرِتاس بادشاه حاکم دَ ټول ښار نه چاپيره څوکئ کښينولے وه چه ما ګرفتار کړى.

³³اَؤ زَۀ دَ کړکئ په لاره په ټوکرئ کښے کُوز کړے شوم اَؤ دَ هغوئ دَ لاسه بچ شوم.