بادشاهانو دويم 5

¹نعمان د سوریې د لښکرو قوماندان ؤ. څښتن د هغه او د هغه لښکرو سره مرسته وکړه چې خپلو دښمنانو ته ماتې ورکړي، نو د سوریې پاچا د نعمان ډېر درناوی کاوه. نعمان ډېر زړور عسکر ؤ مګر د جذام په ناروغۍ باندې اخته ؤ.

²یوه ورځ چې کله د سوریې لښکرو په اسراییلو باندې یرغل وکړ، هغوی یوه وړه اسراییلۍ نجلۍ ونیوله او هغه د نعمان د ښځې وینځه شوه.

³یو څه موده وروسته هغې نجلۍ خپلې بادارې ته وویل:

⁴کله چې نعمان د هغې نجلۍ خبره پاچا ته وکړه،

⁵پاچا ځواب ورکړ: نعمان دېرش زره مثقاله سپین زر، شپږ زره مثقاله سره زر او لس جوړه کالي له ځانه سره واخیستل او روان شو.

⁶همدارنګه هغه د اسراییلو پاچا ته لیک هم یووړ. په هغه کې داسې ویل شوي وو:

⁷کله چې د اسراییلو پاچا هغه لیک ولوست، هغه له وېرې خپل کالي وشلول او ویې ویل:

⁸کله چې الیشع د خدای نبي له دې پېښې څخه خبر شو، هغه د اسراییلو پاچا ته دغه پیغام ولېږه:

⁹بیا نعمان د خپلو آسونو او جنګي ګاډیو سره روان شو او د الیشع د کور په دروازه کې ودرېد.

¹⁰الیشع یو نفر بیرون ولېږه چې هغه ته داسې ووایي:

¹¹مګر نعمان ډېر په قهر شو او لاړ، ویې ویل:

¹²آیا د دمشق سیندونه، ابانه او فرفر د اسراییلو د ټولو سیندونو څخه ښه نه دي؟ زه کولی شم چې په هغو کې خپل ځان ومینځم او روغ شم.>

¹³د هغه خدمتګاران ورغلل او ورته ویې ویل:

¹⁴نو نعمان د اردن سیند ته ورکوز شو او لکه څنګه چې د خدای نبي ورته ویلي وو خپل ځان یې اووه ځلې پکې ومینځه. هغه بېخي جوړ شو او د هغه پوستکی د ماشوم د پوستکي په شان نرم شو.

¹⁵نعمان او د هغه ټول سړي بېرته الیشع ته ورغلل. نعمان د هغه په مخ کې ودرېد او ویې ویل:

¹⁶الیشع ځواب ورکړ: نعمان زارۍ کولې، مګر الیشع نه منل.

¹⁷په آخر کې نعمان وویل:

¹⁸مګر کله چې د سوریې پاچا د رمون د عبادت ځای ته ننوځي چې هلته سجده وکړي او هغه زما په مړوند تکیه کوي او پخپله هم سجده کوم، نو څښتن ته زارۍ کوم چې ما وبخښي.>

¹⁹الیشع په ځواب کې وویل: وروسته بیا نعمان لاړ.نعمان لا دومره لیرې نه ؤ تللی،

²⁰چې جیحزي د خپل ځان سره وویل:

²¹نو هغه په چټکۍ سره نعمان پسې ورغی.کله چې نعمان ولیدل چې جیحزي د هغه پسې منډې وهي، هغه د خپلې ګاډۍ څخه راښکته شو چې د هغه سره وویني. نعمان پوښتنه وکړه:

²²جیحزي ځواب ورکړ:

²³نعمان ځواب ورکړ: هغه جیحزي په دې باندې راضي کړ چې هغه ټول واخلي، بیا یې هغه سپین زر په دوه کڅوړو کې وتړل. هغه دا کڅوړې او کالي خپلو دوو خدمتګارانو ته وسپارل او هغوی دا شیان د جیحزي څخه مخکې یوړل.

²⁴کله چې هغوی هغې غونډۍ ته ورسېدل چې الیشع پکې اوسېده، جیحزي هغه کڅوړې د خدمتګارانو څخه واخیستلې او په کور کې یې کېښودلې. بیا هغه د نعمان خدمتګاران بېرته ولېږل.

²⁵جیحزي بېرته کور ته ننوت او الیشع د هغه څخه پوښتنه وکړه: هغه ځواب ورکړ:

²⁶مګر الیشع وویل:

²⁷په دې سبب چې تا دا کار کړی دی، نو اوس به د نعمان جذام په تا باندې راشي او ته او ستا اولاده به تل په دې ناروغۍ باندې اخته وي!>ناڅاپه د جیحزي پوستکی د جذام له کبله د واورې په شان سپین شو او هغه لاړ.