بادشاهانو دويم 6

¹یوه ورځ د نبیانو ډلې الیشع ته وویل:

²مونږ ته اجازه راکړئ چې د اردن سیند ته لاړ شو او مونږ هر یو، یوه یوه ونه ووهو ترڅو وکولای شو د اوسېدلو دپاره یو ځای جوړ کړو.>الیشع ځواب ورکړ:

³د نبیانو له ډلې څخه یو تن پوښتنه وکړه: الیشع ځواب ورکړ:

⁴او هغه ورسره لاړ.کله چې هغوی د اردن سیند ته ورسېدل نو د ونو په وهلو یې پیل وکړ.

⁵هغه وخت چې یو نبي کار کاوه، د هغه تبر د لاستي څخه ووت او په اوبو کې ولوېد. هغه چیغې ووهلې:

⁶الیشع د خدای نبي پوښتنه وکړه: سړي هغه ځای ته په ګوته اشاره وکړه او الیشع یو لرګی پرې کړ او په هماغه ځای کې یې په اوبو کې واچاوه. د تبر سر د اوبو سطحې ته راپورته شو او د اوبو دپاسه ګرځېده.

⁷الیشع هغه ته وویل: سړي لاس وراوږد کړ او هغه یې راونیوه.

⁸د سوریې پاچا د اسراییلو سره جنګ کاوه. هغه د خپلو عسکري منصبدارانو سره مشوره وکړه او د خېمو د ودرولو دپاره یې یو ځای غوره کړ.

⁹مګر الیشع د اسراییلو پاچا ته دا خبرداری ورولېږه:

¹⁰نو پاچا هغو خلکو ته چې په هغه ځای کې اوسېدل خبرداری ورکړ چې د خپلو ځانونو ساتنه وکړي. دا کار څو ځلې وشو.

¹¹کله چې د سوریې پاچا په دې پوه شو چې څه کیږي هغه ډېر په قهر شو. هغه خپل عسکري منصبدران راوغوښتل او پوښتنه یې ورڅخه وکړه:

¹²د هغوی څخه یو تن ځواب ورکړ:

¹³پاچا حکم وکړ: هغوی خبر شول چې الیشع د دوتان په ښارګوټي کې دی او پاچا ته یې خبر ورکړ.

¹⁴هغه یو لوی لښکر د آسونو او جنګي ګاډیو سره هلته ولېږه. هغوی د شپې له خوا روان شول او هغه ښارګوټی یې کلابند کړ.

¹⁵بله ورځ سهار وختي، کله چې د الیشع خدمتګار راپاڅېد او بیرون راووت، ویې لیدل چې د سوریې لښکرو د آسونو او جنګي ګاډیو سره ښارګوټی کلابند کړی دی. هغه الیشع ته راستون شو او پوښتنه یې ورڅخه وکړه:

¹⁶الیشع ځواب ورکړ:

¹⁷بیا هغه داسې دعا وکړه: او څښتن د هغه خدمتګار ته توان ورکړ چې د الیشع شاوخوا غونډۍ وویني، چې د اور لرونکو آسونو او لمبه لرونکو ګاډیو څخه ډکې دي.

¹⁸څنګه چې د سوریې لښکرې ورنژدې شوې، الیشع دعا وکړه: نو د الیشع د دعا په اساس څښتن هغوی ړانده کړل.

¹⁹الیشع د دښمن لښکرو ته وویل: الیشع هغوی د سامرې ښار ته بوتلل.

²⁰کله چې ټول عسکر ښار ته ننوتل، الیشع دعا وکړه: نو څښتن د هغوی سترګې وغړولې او هغوی ولیدل چې دننه په سامره کې ��ي.

²¹کله چې د اسراییلو پاچا هغوی ولیدل، د الیشع څخه یې پوښتنه وکړه:

²²الیشع ځواب ورکړ:

²³د اسراییلو پاچا هغوی ته یوه لویه مېلمستیا تیاره کړه. کله چې هغوی د خوړلو او څښلو څخه وزګار شول، نو هغوی یې بېرته د سوریې پاچا ته ورولېږل. له هغې وروسته د سوریې لښکرو تر ډېرې مودې پورې د اسراییلو په سیمه باندې برید ونه کړ.

²⁴یو څه موده وروسته، د سوریې پاچا بنهدد خپل ټول لښکر سره راغونډ کړ، بیا هغوی سامرې ته روان شول او هغه یې کلابنده کړه.

²⁵هغوی خپلې کلابندۍ ته تر هغه وخته پورې دوام ورکړ ترڅو په ښار کې د خوراک دپاره هېڅ شی پاتې نه شو. په حقیقت کې، د خره یو سر په اتیا مثقاله سپینو زرو او د کوترې دوه سوه ګرامه فاضله مواد په پنځه مثقاله سپینو زرو باندې خرڅېدل.

²⁶یوه ورځ د اسراییلو پاچا د ښار په دېوال باندې قدم واهه، یوې ښځې هغه ته نارې کړې:

²⁷پاچا وویل:

²⁸وروسته هغه د ښځې څخه وپوښتل: هغې ځواب ورکړ:

²⁹نو ما خپل زوی پوخ کړ او هغه مو وخوړ. بله ورځ مې هغې ښځې ته وویل چې خپل زوی راوړه چې ویې خورو، خو هغه یې پټ کړ.>

³⁰کله چې پاچا دا کیسه واورېدله، هغه له غمه خپل کالي وشلول. څرنګه چې هغه د ښار په دېوال باندې ولاړ ؤ، نو خلکو ولیدل چې هغه د خپلو کالیو لاندې د ویر کالي اغوستي وو.

³¹هغه وویل:

³²نو هغه د الیشع پسې یو استازی ولېږه چې هغه راولي.په هغه وخت کې الیشع په خپل کور کې ؤ او د اسراییلو ډېرو مهمو سپین ږیرو د هغه سره غونډه درلوده. مخکې له دې چې د پاچا استازی ورورسیږي، الیشع هغو ته وویل:

³³د الیشع خبرې پای ته نه وې رسېدلې، چې پاچا راورسېد. هغه وویل: