دوهم سموئيل 18

¹داود خپل ټول نفر سره راغونډ کړل، په زر کسیزه او سل کسیزه ټولیو باندې یې ووېشل او د هغوی دپاره یې قوماندانان وټاکل.

²بیا یې هغوی په درې ګروپونو کې ولېږل، د اول ګروپ قوماندان یې یوآب، د دوهم ګروپ قوماندان یې د یوآب ورور ابیشای او د دریم ګروپ قوماندان یې جتي اتای وټاکه. پادشاه خپلو نفرو ته وویل:

³خو هغوی ځواب ورکړ:

⁴پادشاه ځواب ورکړ: بیا پادشاه د دروازې تر څنګ ودرېد او د هغه نفر په زر کسیزه او سل کسیزه ټولیو کې د ښاره ووتل.

⁵هغه یوآب، ابیشای او اتای ته حکم وکړ: ټولو لښکرو واورېدل چې داود خپل هر یو قوماندان ته دا حکم ورکړ.

⁶د داود لښکر صحرا ته ووتل او د اسراییلیانو سره یې د افرایم په ځنګل کې جګړه وکړه.

⁷اسراییلیانو د داود د نفرو له خوا ماتې وخوړه. دا ډېره لویه وژنه وه، په هغې ورځ شل زره نفر ووژل شول.

⁸جګړه شاوخوا سیمې ته خپره شوه. د هغو نفرو شمېر چې د ځنګل له کبله مړه شول د هغو نفرو څخه زیات ؤ چې په جګړه کې وژل شوي وو.

⁹ابشالوم ناڅاپه د داود د یو شمېر نفرو سره مخامخ شو، ابشالوم په قچر باندې سپور ؤ. قچر د څېړۍ د یوې لویې ونې لاندې روان ؤ چې د ابشالوم سر د ونې په شاخونو کې ونښت. قچر خپل تګ ته دوام ورکړ او ابشالوم په هوا کې ځوړند پاتې شو.

¹⁰کله چې یو سړي هغه ولید، یوآب یې خبر کړ:

¹¹یوآب ځواب ورکړ:

¹²مګر هغه نفر ځواب ورکړ:

¹³له بلې خوا، که چېرې ما خیانت کړی وای او هغه مې وژلی وای نو پادشاه به اورېدلي وای. هغه له هرڅه څخه خبریږي، نو تا به زما څخه دفاع نه وای کړې.>

¹⁴یوآب وویل: هغه درې نېزې راواخیستلې او د ابشالوم په سینه کې یې چې تر هغه وخته لا ژوندی ؤ او د څېړۍ په ونه کې ځوړند ؤ ورومنډلې.

¹⁵وروسته بیا د یوآب لس نفره چې د هغه وسلې به یې وړلې ابشالوم ته ورنژدې شول او د هغه وژنه یې پای ته ورسوله.

¹⁶وروسته یوآب سرنی وواهه چې جګړه بس کړي. نو د هغه لښکرې د اسراییلیانو د تعقیبولو څخه بېرته راوګرځېدلې.

¹⁷هغوی د ابشالوم مړی راواخیست، په ځنګل کې یې په یوه ژوره کنده کې وغورزاوه او هغه یې د تیږو د یوې لویې ډېرۍ لاندې پټ کړ. بیا ټول اسراییلیان خپلو کورونو ته وتښتېدل.

¹⁸ابشالوم لا ژوندی ؤ چې یو څلی یې د پادشاه په دره کې جوړ کړ او هغه یې د خپل ځان په نامه یاد کړ. دا کار یې ځکه وکړ چې هغه زوی نه درلود چې د ده نوم ژوندی وساتي. تر نن ورځې پورې هغه د ابشالوم د څلي په نوم یادیږي.

¹⁹بیا د صادوق زوی اخیمعص یوآب ته وویل:

²⁰یوآب وویل:

²¹وروسته بیا یوآب د پادشاه ایتوپیایي خدمتګار ته وویل: ایتوپیایي یوآب ته د درناوي په خاطر سر ټیټ کړ او منډه یې کړه.

²²اخیمعص یو ځل بیا یوآب ته وویل: مګر یوآب ځواب ورکړ:

²³اخیمعص بیا وویل: یوآب وویل: نو اخیمعص د اردن د درې له لارې منډه کړه او خپل ځان یې د ایتوپیایي نه مخکې هلته ورساوه.

²⁴داود ښار ته د ننوتلو او بهر ته د وتلو د دروازو ترمنځ ناست ؤ. پهره دار د دېوال سرته وخوت او د دروازې په بام باندې ودرېد. هغه خپلې سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې یو سړی یوازې رامنډې وهي.

²⁵پهره دار غږ وکړ او پادشاه ته یې خبر ورکړ. پادشاه ورته وویل: هغه سړی رانژدې کېده.

²⁶وروسته بیا پهره دار یو بل سړی ولید چې یوازې رامنډې وهي او هغه لاندیني پهره دار ته ورغږ کړ: پادشاه ځواب ورکړ:

²⁷پهره دار وویل: پادشاه وویل:

²⁸اخیمعص پادشاه ته غږ وکړ: هغه د پادشاه په مخ کې په ځمکه باندې پړمخې پرېوت او ویې ویل:

²⁹پادشاه پوښتنه وکړه: اخیمعص ځواب ورکړ:

³⁰پادشاه وویل: نو هغه همداسې وکړل.

³¹وروسته بیا ایتوپیایی راورسېد او پادشاه ته یې وویل:

³²پادشاه پوښتنه وکړه: ایتوپیایي ځواب ورکړ:

³³پادشاه ډېر خفه شو. هغې کوټې ته وخوت چې د دروازې په سر باندې وه او په ژړا شو. د تګ په حال کې یې چیغې وهلې: