مُعلِم 10

¹لکه څنګه چې مړه مچان د خوشبویه عطرو بوی خرابويهمدا شان لږ حماقت هم حکمت او شوکت ته زیان رسوي

²د هوښیار سړي زړه هغه د سمې لارې په لور بیایيخو د کم عقل سړي زړه هغه د ګمراهۍ په لور بیایي

³یو احمق انسان حتی که په لاره هم روان وي، خو ناپوهه وياو هغه خپل حماقت هرچا ته ښکاره کوي

⁴که حاکم درباندې په قهر شي نو خپل مقام مه پرېږدهځکه چې د لویې خطا په وخت کې نرمه ژبه قهر سړوي

⁵ما د اسمان لاندې بله بدبختي هم ولیدله. په حقیقت کې، د واکدار له خوا دا غلطي کیږي چې

⁶احمق سړي لوړو مقامونو ته پورته کیږيخو شتمن سړي په ټیټو مقامونو کې پاتې کیږي

⁷ما لیدلي چېغلامان په اسونو باندې ناست ديخو شهزادګان د غلامانو په شانپه پښو باندې روان دي

⁸څوک چې کنده کیندي نو ښایي په خپله په کې ولویږياو څوک چې دېوال ورانوي نو ښایي مار هغه وچیچي

⁹څوک چې له کان نه تیږې راوباسي نو ښایي خپل ځان ټپي کړياو څوک چې لرګي ماتوي نو ښایي خپل ځان ژوبل کړي

¹⁰که تبر پڅ وي او مزدور هغه تېره نه کړينو د هغه کارول ډېر زور غواړيخو په حکمت کې ګټه دا ويچې بریالیتوب منځ ته راوړي

¹¹که مار مخکې له منتر ویلو څخه سړی وچیچينو د مارګیر په منتر ویلو کې ګټه څه وي؟

¹²هوښیار سړي ته د خپلې خولې په خبرو عزت ورکول کیږيخو د کم عقل د خولې خبرې د هغه د تباهۍ سبب کیږي

¹³د هغه خوله په حماقت سره خلاصیږياو د خولې خبرې یې په شرارت او جهالت سره ختمیږي

¹⁴احمق سړی ډېر غږیږيخو انسان نه پوهیږي چې راتلونکی به څه ډول وياو څوک هغه ته ویلی شي چې څه به پېښیږي؟

¹⁵په زیار او زحمت سره کم عقل سړی ستړی ستومانه کیږياو هغه نه پوهیږي چې په کومه لاره ښار ته رسیږي

¹⁶افسوس دې وي په تا ای وطنهکله چې ستا پاچا یو بې تجربه او کم عقل ځوان وياو ستا شهزادګان په سهار کېپه ډېر خوراک او نشو کې ډوب وي!

¹⁷بختور یې ای وطنهکله چې ستا پاچا د یو باعزته کورنۍ زوی وياو ستا شهزادګان د خپل طاقت په خاطرپه مناسب وخت کې وخورياو له نشو او مستیو نهخپل ځانونه لېرې وساتي

¹⁸د لټۍ له امله د کور چت سوری کیږياو د بېکاره لاسونو له امله بام څڅیږي

¹⁹خواړه د خندا او خوند دپاره وياو شراب ژوند ته خوشحالي راوليخو پیسې د دواړو دپاره وي

²⁰په خپل زړه کې هم پاچا ته ښکنځلې مه کوهحتی په خپله کوټه کې هم یو شتمن پسې لعنت مه وایهکېدای شي د هوا مرغۍ ستا خبرې هغوی ته ورسويیا وزر لرونکی مرغه دا الفاظ تکرار کړي