مُعلِم 11

¹خپلې دانې په لمده ځمکه کې وشیندهځکه څو ورځې وروسته به ته هغه بېرته حاصل کړې

²د خپلو دانو یوه برخه له اوو اتو کسانو سره شریکې کړهځکه ته نه پوهېږې چې په ځمکه باندې به څه افت راځي

³که ورېځې نمجنې او درندې شينو په ځمکه باندې باران وریږياو که ونه جنوب یا شمال لوري ته چپه شينو په هماغه ځای به پرته وي چې پرې رالویږي

⁴څوک چې د باد لوري ته ګوري هغه بیا څه نه کرياو څوک چې ورېځو ته ګوري هغه بیا حاصل نه رېبي

⁵لکه څنګه چې ته نه پوهېږېچې باد له کوم ځایه لګیږيیا د امیدوارې ښځې په ګېډه کېماشوم څرنګه لوییږينو همدا شان ته د خدای په کارونو هم نه پوهېږېچې دا دواړه د هغه له خوا تر سره کیږي

⁶په سهار کې خپل تخم وکرهاو په ماښام کې هم لاس تر زنې مه کښېنهځکه ته نه پوهېږې چې په کوم کار کې بریالیتوب شتهپه دې کار کې یا په هغه بل کار کېیا په دواړو کې په برابره توګه بریالیتوب شته

⁷نو د لمر روښنایي څومره خوږه ده او د انسان دپاره څومره ښه ده چې د لمر د روښنایۍ لاندې واوسیږي.

⁸په حقیقت کې، یو سړی چې ډېر کلونه عمر کوي هغه باید خوشحالي وکړي او له خپل ژوند نه خوند واخلي، خو هغه باید په یاد ولري چې د تیارې ورځې ډېرې زیاتې وي. نو هرڅه چې په راتلونکې کې پېښیږي هغه ټول لوګي او پوکي دي.

⁹نو ای ځوانه! د ځوانۍ په ورځو کې خوشحالي وکړه او د خپل ځلمیتوب له هرې شېبې نه یې خوند واخله. چېرته چې ستا زړه ځي او سترګې دې ګوري هلته دې ستا پښې هم لاړې شي. خو په دې پوه شه چې خدای به ستا د زړه د ارمانونو او عملونو قضاوت وکړي.

¹⁰له خپل زړه څخه غم او غوسه لېرې کړه او له خپل بدن څخه درد او کړاو وباسه، ځکه چې ځواني او د ځلمیتوب سباوون لوګی او پوکی دی.