هجرت 10

¹بیا څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

²او د دې دپاره چې تاسو وکولی شئ خپلو اولادونو او لمسیو ته ووایئ چې څنګه مې د معجزو په ښودلو سره د مصریانو څخه احمقان جوړ کړل. بیا به تاسو ټول پوه شئ چې زه څښتن یم.>

³نو حضرت موسیٰ او حضرت هارون فرعون ته ورغلل او ورته ویې فرمایل:

⁴که چېرې ته د هغوی د پرېښودلو څخه انکار وکړې، زه به سبا ستا په هېواد باندې ملخان نازل کړم.

⁵هغوی به د ځمکې مخ پټ کړي او ځمکه به نه ښکاري. او هرڅه چې د ږلۍ څخه پاتې شوي دي هغه به وخوري، حتیٰ هغه ونې چې پاتې شوې دي هغه به هم وخوري.

⁶ستا کورونه، ستا د ټولو درباریانو او ستا د ټول قوم کورونه به د ملخانو څخه ډک شي. دا به د هغو شیانو څخه بدتر وي کوم چې ستاسو نیکونو د دې وطن په تاریخ کې لیدلي دي.> بیا حضرت موسیٰ د فرعون څخه لاړ.

⁷فرعون ته خپلو درباریانو وویل:

⁸حضرت موسیٰ او حضرت هارون یې بېرته فرعون ته راوستل او فرعون هغوی ته وویل:

⁹حضرت موسیٰ په ځواب کې وفرمایل:

¹⁰فرعون وویل:

¹¹نه! یوازې سړي دې لاړ شي او د څښتن عبادت دې وکړي ځکه چې دا ستا غوښتنه ده.> بیا حضرت موسیٰ او حضرت هارون د فرعون د حضور څخه وشړل شول.

¹²څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

¹³نو حضرت موسیٰ خپله امسا پورته کړه او څښتن له ختیځ له لوري په مصر باندې د یوې شپې او ورځې دپاره باد راوالوزاوه او د سهار په وخت کې یې ملخان له ځانه سره راوړي وو.

¹⁴دې ملخانو د مصر ټول وطن ونیوه او دومره زیات وو چې داسې بلا نه چا لیدلې وه او نه به یې کله وویني.

¹⁵ځمکه په ملخانو باندې داسې پټه شوه چې توره ښکارېدله. هرڅه چې د ږلۍ څخه پاتې شوي وو هغه یې وخوړل چې په هغو کې د ونو مېوې هم شاملې وې. یو شین بوټی او یا ونه هم د مصر په ځمکه کې پاتې نشوه.

¹⁶فرعون ژر حضرت موسیٰ او حضرت هارون راوغوښتل او ورته ویې ویل:

¹⁷اوس یو ځل بیا زما ګناه وبخښئ او خپل څښتن خدای ته دعا وکړئ چې زما څخه دا وژونکې بلا لېرې کړي.>

¹⁸حضرت موسیٰ له فرعون څخه لاړ او څښتن ته یې دعا وکړه.

¹⁹څښتن د ختیځ باد په یو سخت لوېدیځ باد باندې بدل کړ او دغه باد ملخان سرې بحیرې ته یوړل. او په ټول مصر کې یو ملخ هم پاتې نه شو.

²⁰مګر څښتن د فرعون زړه سخت کړ او هغه اسراییلیان پرېنښودل چې لاړ شي.

²¹بیا څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

²²نو حضرت موسیٰ خپل لاس د اسمان خواته پورته کړ او په مصر باندې د دریو ورځو دپاره بېخي تیاره راغله.

²³مصریانو نه شو کولی چې یو بل وویني او هیڅوک هم په هغه وخت کې د خپل کور څخه ونه وت. مګر چېرته چې اسراییلیان اوسېدل هلته رڼا وه.

²⁴بیا فرعون حضرت موسیٰ راوغوښت او ورته ویې ویل:

²⁵حضرت موسیٰ وفرمایل:

²⁶نه، مونږ د ځان سره به خپل حیوانات بوځو او یو حیوان به هم پاتې نه شي. مونږ به په خپله هغه انتخابوو چې له هغو څخه د خدای پاک په عبادت کې کار واخلو. ترڅو پورې چې هلته نه یو رسېدلي مونږ نه پوهېږو چې کوم حیوانات هغه ته قرباني کړو.>

²⁷مګر څښتن د فرعون زړه سخت کړ او هغه راضي نه ؤ چې هغوی تګ ته پرېږدي.

²⁸فرعون حضرت موسیٰ ته وویل:

²⁹حضرت موسیٰ په ځواب کې وفرمایل: