هجرت 9

¹بیا څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

²که چېرې ته بیا د هغوی د پرېښودلو څخه انکار وکړې،

³زه به تاته سزا درکړم او ستا حیوانات یعنې اسونه، خره، اوښان، رمې او پادې به په خطرناکه ناروغۍ باندې اخته کړم.

⁴زه به د اسراییلیانو او مصریانو د حیواناتو ترمنځ فرق وکړم او د اسراییلیانو یو حیوان به هم مړ نه شي.

⁵ما څښتن سبا ورځ د دې کار دپاره ټاکلې ده.>

⁶په راتلونکې ورځ څښتن په خپلې خبرې باندې عمل وکړ. د مصریانو ټول حیوانات مړه شول، مګر د اسراییلیانو یو حیوان هم مړ نه شو.

⁷فرعون د دې خبرې د څېړنې دپاره نفر ولېږل او معلومه شوه چې د اسراییلیانو یو حیوان هم مړ شوی نه ؤ. بیاهم د هغه زړه سخت ؤ او د اسراییلو قوم یې تګ ته نه پرېښوده.

⁸بیا څښتن حضرت موسیٰ او حضرت هارون ته وفرمایل:

⁹هغه به د مصر په ټول هېواد کې لکه د دوړې په شان خپره شي او په هرځای کې به په خلکو او حیواناتو باندې دانې وخېژي چې زخمونه به ورڅخه پیدا شي.>

¹⁰نو هغوی لږه ایره د ځانه سره واخیستله او د فرعون په مخکې ودرېدل. حضرت موسیٰ هغه په هوا کې وشیندله او له هغې څخه دانې پیدا شوې او په خلکو او حیواناتو باندې یې زخمونه جوړ کړل.

¹¹جادوګران د حضرت موسیٰ په مقابل کې نه شول درېدلی ځکه چې د هغوی بدنونه هم لکه د نورو مصریانو په شان د دانو څخه ډک وو.

¹²مګر څښتن د فرعون زړه سخت کړ او لکه څنګه چې هغه حضرت موسیٰ ته فرمایلي وو، فرعون د حضرت موسیٰ او حضرت هارون خبرو ته غوږ ونه نیوه.

¹³څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

¹⁴زه به دا ځل یوازې ستا درباریانو او ستا خلکو ته سزا نه ورکوم بلکه تاته به هم سزا درکړم، ترڅو پوه شې چې په ټوله دنیا کې زما په شان بل خدای نشته.

¹⁵که چېرې ما ته او ستا قوم په ناروغۍ باندې اخته کړي وای، اوس به تاسو د ځمکې له مخ څخه ورک شوي وای.

¹⁶مګر د دې دپاره مې ژوندی ساتلی یې چې تاته خپل قدرت وښایم او زما نوم په ټوله دنیا کې مشهور شي.

¹⁷بیاهم په خپل ځان باندې غره یې او زما قوم ته د تګ اجازه نه ورکوې.

¹⁸سبا دا وخت به زه داسې سخته ږلۍ واوروم چې هیڅکله د مصر په تاریخ کې نه وي شوې.

¹⁹اوس حکم ورکړه چې ستا ټول حیوانات او هرڅه چې په پټیو کې دي یو پناه ځای ته راوړي. ځکه هغه خلک او حیوانات چې په پټیو کې دي په هغوی باندې به ږلۍ واوریږي او ټول به مړه شي.>

²⁰د فرعون ځینې درباریان د څښتن د دې خبرې څخه ووېرېدل او په چټکۍ سره یې خپل غلامان او حیوانات دننه راوستل.

²¹نورو د څښتن خبرداري ته غوږ ونه نیوه او خپل غلامان او حیوانات یې په پټیو کې پرېښودل.

²²بیا څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

²³کله چې حضرت موسیٰ خپله امسا د اسمان خواته اوږده کړه، څښتن تندر او ږلۍ نازله کړه او برېښنا په ځمکه باندې پړکېدله.

²⁴ږلۍ واورېدله او برېښنا پرله پسې پړکېدله. دا د مصر په تاریخ کې ترټولو بد طوفان ؤ.

²⁵په ټول مصر کې هرڅه چې په پټیو کې وو، د ټولو خلکو او حیواناتو سره ږلۍ له منځه یوړل. ږلۍ د پټیو بوټي هم له منځه یوړل او ټولې ونې یې ماتې کړې.

²⁶یوازې په جوشن کې چې اسراییلیان په کې اوسېدل ږلۍ ونه اورېدله.

²⁷فرعون حضرت موسیٰ او حضرت هارون راوغوښتل او ورته ویې ویل:

²⁸څښتن ته دعا وکړه چې مونږ د دې تندر او ږلۍ څخه تنګ شوي یو. زه به تاسو پرېږدم چې لاړ شئ. تاسو نور مجبور نه یئ چې دلته پاتې شئ.>

²⁹حضرت موسیٰ هغه ته په ځواب کې وفرمایل:

³⁰مګر زه پوهېږم چې ته او ستا درباریان لا تر اوسه پورې د څښتن خدای څخه نه وېرېږئ.>

³¹د کتان بوټي او اوربشې له منځه لاړل، ځکه چې اوربشې پخې وې او د کتان بوټو غوټۍ کړې وې.

³²مګر د غنمو فصلونه له منځه نه وو تللي ځکه چې هغه وروسته پخیږي.

³³بیا حضرت موسیٰ د فرعون څخه لاړ او له ښار څخه ووت. هغه څښتن ته خپل لاسونه پورته کړل او تندر او ږلۍ ودرېدل او په ځمکه باندې نور باران ونه اورېده.

³⁴کله چې فرعون ولیدل چې باران، ږلۍ او تندر ودرېدل هغه بیا ګناه وکړه. هغه او درباریانو یې خپل زړونه سخت کړل.

³⁵نو لکه څنګه چې څښتن د حضرت موسیٰ په وسیله فرمایلي وو، فرعون اسراییلیان پرېنښودل چې لاړ شي.