هجرت 12

¹څښتن په مصر کې حضرت موسیٰ او حضرت هارون ته وفرمایل:

³د اسراییلو ټول قوم ته دا لارښودنې ورکړه: د دې میاشتې په لسمه ورځ باید هر سړی د خپلې کورنۍ دپاره یو یو وری یا سېرلی واخلي.

⁴که چېرې یوه کورنۍ دومره کوچنۍ وي چې ټول حیوان نه شي خوړلی، نو د خپل نژدې ګاونډي سره دې هغه ووېشي او د خلکو شمېر دې په نظر کې ونیسي. د هر نفر دپاره دې دومره وټاکل شي څومره چې خوړلی شي.

⁵تاسو کولی شئ چې پسه او یا وز انتخاب کړئ. مګر هغه باید یو کلن وي او نر وي او کوم عیب هم ونلري.

⁶تاسو باید د دې میاشتې تر څوارلسمې ورځې پورې هغه وساتئ، بیا به ټول قوم هغه په ماښام کې حلال کړي.

⁷خلک دې لږه وینه واخلي او د دروازې په چوکاټ او د کورونو د دروازو په سرونو باندې دې چې د دې حیواناتو غوښه په کې خوړل کیږي وشیندي.

⁸په هماغه شپه دې هغوی غوښه په اور باندې کڅپرکی کړي او د ترخو بوټو او فطیرې ډوډۍ سره دې وخوري.

⁹تاسو هغه غوښه خامه او یا خوټول شوې مه خورئ. هغه د سر، پښو او د نس د دنننیو برخو سره په اور باندې کڅپرکی کړئ.

¹⁰د هغې غوښې څخه تر سهار پورې لږه هم مه پرېږدئ. که چېرې لږه ورڅخه پاتې شي نو هغه وسوزوئ.

¹¹تاسو به هغه ژر ژر خورئ، ځکه چې د سفر دپاره به ملا تړئ. خپلې څپلۍ به په پښو کړئ او امساګانې به مو په لاسونو کې ونیسئ. دا د فسحې اختر دی چې زما یعنې څښتن د احترام په خاطر لمانځل کیږي.

¹²په هغه شپه به زه په مصر باندې تېرېږم او هر اولنی زېږېدلی انسان او حیوان به ووژنم او د مصر ټولو خدایانو ته به سزا ورکړم. زه څښتن یم.

¹³هغه وینه چې ستاسو د کورونو د دروازو په سرونو او دواړو چوکاټونو باندې وي، هغه به ستاسو د کورونو نښې وي او کله چې زه هغه ووینم نو ستاسو د کورونو څخه به تېرېږم او یوازې مصریان به وژنم او تاسو ته به هیڅ زیان نه رسوم.

¹⁴تاسو باید دا ورځ د یو مذهبي اختر په توګه ولمانځئ ترڅو دا تاسو ته در په یاد کړي چې ما یعنې څښتن ستاسو دپاره کوم کارونه کړي دي. دا به د ټولو راتلونکو وختونو دپاره لمانځئ.>

¹⁵څښتن وفرمایل:

¹⁶په اوله او اوومه ورځ تاسو د عبادت دپاره سره راغونډ شئ. په هغو ورځو کې د ډوډۍ تیارولو څخه پرته بل کار مه کوئ.

¹⁷دا اختر ولمانځئ، ځکه چې دا هماغه ورځ ده چې ما ستاسو قبیلې له مصر څخه راوویستلې. تاسو باید دا ورځ د یو اختر په توګه د همېش دپاره ولمانځئ.

¹⁸د اولې میاشتې د څوارلسم ماښام څخه نیولې د یوویشتمې ورځې تر ماښامه پورې باید تاسو فطیره ډوډۍ وخورئ.

¹⁹اووه ورځې باید ستاسو په کورونو کې خمیره پیدا نه شي. ځکه که چېرې څوک که هغه بېګانه وي او یا اسراییلی وي خمیره ډوډۍ وخوري، هغه به د اسراییلو د قوم څخه وشړل شي.

²⁰هیڅ داسې شی مه خورئ چې له خمیرې څخه تیار شوی وي. هرچېرته چې تاسو اوسېږئ باید فطیره ډوډۍ وخورئ.>

²¹بیا حضرت موسیٰ د اسراییلو ټول مشران راوغوښتل او ورته ویې فرمایل:

²²د وېلنیو د بوټو یوه غنچه واخلئ او په هغې وینه کې یې غوټه کړئ چې په لوښي کې ده او د چوکاټ په دواړو څنګونو او د دروازې په پورتنۍ برخه یې ووهئ. هیڅوک به د خپل کور څخه تر سهار پورې نه وزي.

²³کله چې څښتن د مصریانو د وژلو دپاره د مصر څخه تېریږي، هغه به د دروازو په چوکاټونو او د دروازو په پورتنیو برخو وینه وویني او د مرګ فرښته به پرېنږدي چې ستاسو کورونو ته ستاسو د وژلو دپاره ورننوزي.

²⁴تاسو او ستاسو اولادونه باید د تل دپاره په دې اصولو باندې عمل وکړي.

²⁵کله چې تاسو هغې ځمکې ته چې څښتن یې د ورکولو وعده ستاسو سره کړې ده ورداخل شئ، باید دا مراسم هلته سرته ورسوئ.

²⁶کله چې ستاسو ماشومان له تاسو څخه پوښتنه وکړي چې د دې مراسمو معنیٰ څه ده؟

²⁷تاسو به په ځواب کې ووایئ: دا د فسحې د اختر قرباني ده چې د څښتن د احترام دپاره یې کوو، ځکه چې هغه شپه چې څښتن په مصر کې د اسراییلیانو د کورونو دپاسه تېر شو. هغه مصریان ووژل، مګر مونږ یې ژوندي پرېښودلو.> بیا قوم په سجده شو او عبادت یې وکړ.

²⁸بیا هغوی لاړل او څنګه چې څښتن په حضرت موسیٰ او حضرت هارون باندې امر کړی ؤ، هماغسې یې وکړل.

²⁹په نیمه شپه کې څښتن په مصر کې ټول مشران زامن ووژل. د فرعون د زوی څخه چې د تخت وارث ؤ نیولې د بندي تر مشر زوی پورې چې په زندان کې ؤ او د ټولو حیواناتو اولني بچیان یې هم ووژل.

³⁰فرعون، د هغه ټول درباریان او مصریان د شپې راویښ شول او په مصر کې سخته ژړا او واویلا وه، ځکه چې هلته داسې کور نه ؤ چې مړی په کې نه ؤ شوی.

³¹په هماغه شپه فرعون حضرت موسیٰ او حضرت هارون راوغوښتل او ورته ویې ویل:

³²خپلې رمې او پادې هم د ځان سره بوځئ او لاړ شئ. او ماته هم برکت راکړئ.>

³³مصریانو د اسراییلو قوم وهڅاوه چې د هغه هېواد څخه ژر لاړ شي. هغوی وویل:

³⁴نو خلکو بې خمیرې اوړه په لګنونو کې واچول، په ټوکرونو کې یې تاو کړل او په خپلو اوږو یې کېښودل.

³⁵اسراییلیانو د حضرت موسیٰ په لارښودنې عمل وکړ او د مصریانو څخه یې د سرو او سپینو زرو شیان او کالي وغوښتل.

³⁶څښتن اسراییلیان د مصریانو په نظر کې عزتمن کړل او هرڅه یې چې له مصریانو څخه غوښتل هغوی ته یې ورکول. په دې ډول اسراییلیانو د مصریانو شتمني له ځانه سره یووړه.

³⁷اسراییلیانو له رعمسیس څخه سوکوت ته په پښو سفر وکړ. له ښځو او ماشومانو څخه پرته د سړیو شمېر نژدې شپږو لکو تنو ته رسېده.

³⁸ډېر نور خلک هم د هغوی سره لاړل او هغوی سره خپلې رمې او پادې هم وې.

³⁹هغوی له هغو اوړو څخه فطیره ډوډۍ پخه کړه چې له مصر څخه یې راوړي وو او هغوی وخت نه درلود چې د ځان دپاره خمیره ډوډۍ یا نور خواړه تیار کړي، ځکه چې یوناڅاپه له مصر څخه شړل شوي وو.

⁴⁰اسراییلیان څلورسوه دېرش کاله په مصر کې اوسېدلي وو.

⁴¹په هماغه ورځ چې څلورسوه دېرش کاله پوره شول، د څښتن د قوم ټولې قبیلې له مصر څخه ووتلې.

⁴²دا هغه شپه وه چې څښتن په هغوی باندې پام کاوه چې هغوی له مصر څخه راوباسي. همدا شپه د څښتن دپاره وقف شوه، په دې خاطر باید د اسراییلو راتلونکي نسلونه د تل دپاره دا شپه د څښتن دپاره د یادګار په توګه ولمانځي.

⁴³څښتن حضرت موسیٰ او حضرت هارون ته وفرمایل:

⁴⁴مګر کوم غلام چې تاسو په بیه اخیستی وي او سنت شوی وي هغه کولی شي چې دا خواړه وخوري.

⁴⁵هیڅ موقتي اوسېدونکی یا مزدور دې هغه ونه خوري.

⁴⁶ټول خواړه باید په یو کور کې دننه وخوړل شي او غوښه د کور څخه دباندې مه راوباسئ. یو هډوکی هم مات نه کړئ.

⁴⁷د اسراییلو ټول قوم باید دا اختر ولمانځي.

⁴⁸کوم سړی چې سنت شوی نه وي هغه دې دا ونه خوري. که چېرې کوم بېګانه سړی په تاسو کې اوسیږي او غواړي چې د څښتن د احترام دپاره د فسحې اختر ولمانځي، تاسو باید اول د هغه د کورنۍ ټول نران سنت کړئ. بیا به د هغه سره لکه د یو اصلي اسراییلي په شان چلند کیږي او کولی شي چې په دې اختر کې برخه واخلي.

⁴⁹په اصلي اسراییلي او هغو بېګانه خلکو باندې چې ستاسو په منځ کې اوسیږي باید یوشان مقررات عملي شي.>

⁵⁰ټولو اسراییلیانو د څښتن په امر باندې چې په حضرت موسیٰ او حضرت هارون باندې یې کړی ؤ عمل وکړ.

⁵¹په هماغه ورځ څښتن د اسراییلو قبیلې د مصر څخه راوویستلې.