هجرت 15

¹بیا حضرت موسیٰ او اسراییلیانو څښتن ته دا سندره وویله:

²څښتن زما قوي ساتونکی دیدا هغه څوک دی چې زه یې ژغورلی یمهغه زما خدای دی او زه به یې ستاینه کومزما د پلار خدای دی او وبه وایم چې لوړ دی

³څښتن جنګیالی دیڅښتن د هغه نوم دی

⁴د فرعون جنګي ګاډۍ او لښکرېهغه ورګوزارې کړې دریاب تهد فرعون ښه ښه منصبدارانډوب شول په سره بحیره کې

⁵ژور دریاب هغوی لاندې کړلهغوی تل ته د یوې تیږې په شان ورسېدل

⁶ستا په ښي لاس کې څښتنههیبتناک زور موجود دیستا ښي لاس ای څښتنهدښمنان ټوټې ټوټې کوي

⁷خپل د حضور په لوی والي کېته خپل مخالفین له پښو غورزوېستا قهر لمبه کیږي اوهغوی د بوسو په شان سوزوي

⁸تا دریاب پو کړاو اوبه ډېرۍ شوېسیلابونه د یو دېوال په شان کلک ودرېدلد دریاب ډېره ژوره برخه جامده شوه

⁹دښمن به لافې وهلېزه به هغوی تعقیب کړم او ورپسې وبه رسېږمزه به د هغوی غنیمت ووېشمزه به ځان ورباندې موړ کړمزه به خپله توره راوباسماو زه به هغوی له منځه یوسم

¹⁰مګر تا یو پوکی وکړاو دریاب هغوی لاندې کړلپه زورورو اوبو کېهغوی د سرپو په شان ډوب شول

¹¹د خدایانو په منځ کېڅوک ستا په شان دی ای څښتنه؟څوک ستا په شان دی؟ته مقدس او لوی یېستا جلال هیبتناک دیته عجیب عجیب کارونه کوې

¹²تا خپل ښي لاس اوږد کړاو ځمکې زمونږ دښمنان ژوندي تېر کړل

¹³تل ولاړ په خپل وعده یېکړې به خپل قوم ته لارښودنهکوم چې تا ژغورلیپه خپل قوت سره به ته هغویخپلې پاکې ځمکې ته بوځې

¹⁴قومونه به خبر شي او په لړزان به شيد فلسطین په قوم به راشي سخته وېره

¹⁵د ادوم مشران به ووېریږي ډېرد موآب مشران به په لړزه شيد کنعان خلک به خپل همت د لاسه ورکړي

¹⁶سخته وېره او لړزه به په هغوی باندې پرېوزيستا د مټ په زور باندې بههغوی تر هغه وخته پورېد تیږې په شان غلي ويترڅو ستا قوم تېر شي ای څښتنهترڅو ستا قوم چې تا د غلامۍ نهازاد کړی تېر شي

¹⁷ته به هغوی دننه راولېاو په خپل غره باندې به یې ځای په ځای کړېهغه ځای څښتنهچې تا د خپل کور دپاره انتخاب کړی دیمقدس ځای چې تا په خپله ودان کړی دی

¹⁸تل ترتله به څښتنپادشاهي کاندي>

¹⁹کله چې د فرعون اسونه، جنګي ګاډۍ او سپاره دریاب ته ورداخل شول، څښتن په هغوی باندې اوبه بېرته راوستلې. مګر اسراییلیان په دریاب کې په وچه ځمکه باندې تېر شول.

²⁰بیا مریم د حضرت هارون خور چې پیغمبره وه په خپل لاس کې یوه چمبه واخیستله او ټولې ښځې د چمبو سره ورپسې شوې او نڅا یې کوله.

²¹مریم د هغوی دپاره دا سندره وویله:

²²بیا حضرت موسیٰ اسراییلیان د سرې بحیرې څخه د شور دښتې ته بوتلل. درې ورځې هغوی په دښته کې روان وو، مګر اوبه یې ونه موندلې.

²³بیا هغوی یو ځای ته چې ماره نومېدله راغلل. مګر د هغه ځای اوبه ډېرې ترخې وې او هغوی نه شو کولی چې هغه وڅښي. له دې امله په هغه باندې د ماره نوم کېښودل شو.

²⁴نو خلک د حضرت موسیٰ په مقابل کې راپورته شول او ویې ویل:

²⁵بیا حضرت موسیٰ څښتن ته زارۍ وکړې او څښتن ورته د لرګي یوه ټوټه وروښودله. حضرت موسیٰ هغه په اوبو کې وغورزوله او اوبه خوږې شوې.څښتن هلته هغوی ته قوانین ورکړل چې د هغو له مخې ژوند وکړي او هغوی وازمایي چې د هغه قوانینو ته غاړه ږدي او که نه.

²⁶هغه وفرمایل:

²⁷بیا هغوی ایلیم ته راغلل. هلته دولس چینې او د خرما اویا ونې وې. نو هغوی هلته د چینو په غاړه خېمې ودرولې.