هجرت 22

¹که چېرې یو سړی یو غویی یا یو پسه غلا کړي او هغه حلال یا خرڅ کړي، نو هغه باید د هر غویي په بدل کې پنځه غوایان او د هر پسه په بدل کې څلور پسونه ورکړي.

²‏-

⁴څه چې هغه غلا کړي دي باید د هغه تاوان ورکړي. که چېرې هغه هیڅ شی ونلري، نو د غلام په توګه دې خرڅ شي چې د غلا شوي شي تاوان ورکړي. که غلا شوی حیوان که هغه غویی، یا خر یا پسه وي د هغه سره ژوندی وموندل شي، هغه باید د هغه دوه چنده بیه ورکړي.که چېرې غل د شپې له خوا کور ته د ننوتلو په وخت کې ونیول شي او هغه ووژل شي نو چا چې هغه وژلی دی هغه د ده د قتل په خاطر مجرم نه دی. خو که دا کار د ورځې له خوا وشي نو هغه به د دې قتل په خاطر مجرم وګڼل شي.

⁵که چېرې یو سړی خپل حیوانات په یو پټي یا د انګورو په باغ کې څروي او هغه پرېږدي چې وګرځي او د بل سړي په پټي کې وڅریږي، نو هغه باید د خپل پټي یا د انګورو د باغ ترټولو ښه حاصل په تاوان کې ورکړي.

⁶که چېرې یو څوک په خپل پټي کې اور ولګوي او دا اور د اغزیو په وسیله د بل چا پټي ته خپور شي او د هغه ګېډۍ یا ولاړې غلې دانې وسوزوي، نو هرچا چې اور لګولی وي باید پوره تاوان یې ورکړي.

⁷که چېرې یو سړی بل چاته پیسې یا قیمتي شیان د امانت په توګه ورکړي او هغه د هغه سړي د کور څخه غلا شي، که چېرې غل ونیول شي باید دوه چنده بیه ادا کړي.

⁸مګر که چېرې هغه غل پیدا نه شي، د کور خاوند باید د قاضي په حضور کې ځان حاضر کړي او په دې ځای کې به هغه قسم خوري چې هغه د دې سړي شتمني نه ده غلا کړې.

⁹فرض کړئ د دوه نفرو ترمنځ د غویي، خره، پسه، کالیو یا نورو شیانو په سر شخړه ده او هر یو وایي چې هغه زما دي. نو دواړه خواوې دې د فیصلې کولو دپاره قاضي ته راشي. نو کوم یو چې د قاضي له طرفه مجرم وګڼل شو، هغه بل نفر ته باید دوه چنده تاوان ورکړي.

¹⁰که چېرې یو سړی خپل خر، غویی، پسه یا کوم بل حیوان بل چاته د امانت په توګه ورکړي او هغه مړ یا زخمي شي یا په داسې وخت کې غلا شي چې هیڅوک یې ونه ویني،

¹¹د هغوی ترمنځ به دا شخړه د څښتن په نوم په قسم خوړلو سره حل شي چې هغه سړي د دې بل سړي حیوان نه دی غلا کړی. نو خاوند دې دا ومني او هیڅ تاوان ته اړتیا نشته.

¹²مګر که چېرې دا حیوان غلا شوی وي، هغه سړی باید د هغه خاوند ته تاوان ورکړي.

¹³که چېرې هغه د کوم وحشي حیوان له خوا وژل شوی وي، هغه سړی دې د هغه حیوان د بدن پاتې برخه د ثبوت په ډول د هغه خاوند ته راوړي، نو دا لازمه نه ده چې هغه د وژل شوي حیوان په خاطر تاوان ورکړي.

¹⁴که چېرې یو سړی د بل چا څخه یو حیوان په قرض واخلي او هغه په داسې وخت کې زخمي یا مړ شي چې د هغه خاوند حاضر نه وي، هغه یې باید تاوان ورکړي.

¹⁵مګر که چېرې دا پېښه د هغه د خاوند په موجودیت کې وشي، نو د تاوان ورکولو اړتیا نشته. که چېرې دا حیوان په کرایه نیول شوی وي، نو د کرایې پیسې چې خاوند ته یې ورکړل شوې دي د هغه تاوان پوره کوي.

¹⁶که چېرې یو سړی یوه داسې پېغله چې چاته کوژدن شوې نه وي وغولوي او د هغې سره زنا وکړي، نو هغه باید مهر ورکړي او د هغې سره دې واده وکړي.

¹⁷که چېرې د هغې پلار بېخي راضي نه وي چې خپله لور هغه ته ورکړي، بیاهم باید هغه نفر د پېغلې پلار ته د ناوې د مهر په اندازه پیسې ورکړي.

¹⁸کوډګره ژوندۍ مه پرېږدئ.

¹⁹هرڅوک چې د یو حیوان سره جنسي اړیکې لري باید ووژل شي.

²⁰هرڅوک چې د څښتن څخه پرته بل خدای ته قرباني وکړي باید له منځه یوړل شي.

²¹د یو بېګانه سړي سره بده رویه مه کوئ یا ظلم ورباندې مه کوئ، یاد ساتئ چې تاسو هم په مصر کې بېګانه وئ.

²²د کونډې یا یتیم سره بده رویه مه کوئ.

²³که چېرې تاسو داسې وکړئ او هغوی ماته د مرستې دپاره فریاد وکړي، زه به د هغوی دعا قبوله کړم.

²⁴زه به په قهر شم او تاسو به په جنګ کې ووژنم. ستاسو ښځې به کونډې شي او اولادونه به مو بې پلاره شي.

²⁵که چېرې تاسو زما د قوم څخه کوم غریب ته پیسې په قرض ورکړئ، د یو قرض ورکوونکي په شان عمل ورسره مه کوئ او هغه مه مجبوروئ چې سود درکړي.

²⁶که چېرې تاسو د یو چا چپنه په ګرو واخلئ، باید هغه د لمرپرېواته څخه مخکې بېرته ورکړئ.

²⁷ځکه چې دا د هغه یوازینی لباس دی چې هغه ورباندې تود وي. کېدای شي چې د هغه سره بل داسې شی نه وي چې هغه په کې ویده شي. که چېرې هغه ماته د مرستې دپاره فریاد وکړي، زه به د هغه دعا قبوله کړم ځکه چې زه رحیم یم.

²⁸د خدای پاک په باره کې بدې خبرې مه کوئ او نه د خپل قوم کوم مشر ته ښېرا کوئ.

²⁹د خپلو غلو دانو، د انګورو د شربتونو او زیتونو د تېلو د نذرانو په ورکولو کې ځنډ مه کوئ.تاسو باید خپل مشران زامن ماته وقف کړئ.

³⁰د خپلو غوایانو او پسونو اولني زېږېدل شوي بچي ماته راکړئ. پرېږدئ چې اولني زېږېدل شوي نران بچي د خپلو مورګانو سره اووه ورځې پاتې شي او په اتمه ورځ یې ماته راکړئ.

³¹تاسو باید زما مقدس قوم اوسئ. نو د داسې حیوان غوښه مه خورئ چې وحشي حیواناتو داړلی وي. هغه سپیو ته واچوئ.