هجرت 33

¹بیا څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

²زه به ستاسو څخه مخکې یوه فرښته ولېږم او کنعانیان، اموریان، حیتیان، فرزیان، حویان او یبوسیان به له هغه ځای څخه راوباسم.

³تاسو ډېرې ښې او حاصلخېزې ځمکې ته ځئ! مګر زه به ستاسو سره لاړ نه شم، ځکه چې تاسو سرزوری قوم یئ او کېدای شي چې په لار کې مو له منځه یوسم.>

⁴‏-

⁵مخکې هم څښتن داسې سختې خبرې کړې وې او حضرت موسیٰ ته یې داسې فرمایلي وو: په رښتیا سره دا قوم سرزوری دی. که زه د هغوی سره لاړ شم نو هغوی به سمدستي ووژنم. خو هغوی ته ووایه چې خپلې ګاڼې وباسي، بیا به زه پرېکړه وکړم چې د هغوی سره څه وکړم. نو خلکو په ژړا شروع وکړه.

⁶کله چې هغوی د سینا د غره څخه لاړل، نور یې د ګاڼو اچول بس کړل.

⁷حضرت موسیٰ به د کمپ څخه دباندې په یوې لېرې فاصله کې یوه خېمه ودروله او هغه به یې د څښتن د حضورۍ د خېمې په نوم یادوله. هرچا چې به غوښتل د کوم شي په باره کې د څښتن رضا معلومه کړي، نو هغې خېمې ته به ورتلل.

⁸کله به چې حضرت موسیٰ هغې خېمې ته ورتله، ټول قوم به د خپلو خېمو په دروازو کې ودرېده او حضرت موسیٰ ته به یې تر هغه وخته پورې کتل ترڅو به هغه خېمې ته ورننوت.

⁹د حضرت موسیٰ د ننوتلو څخه وروسته به ورېځ راښکته کېدله او د خېمې د دروازې په خولې کې به ودرېدله او څښتن به د حضرت موسیٰ سره د هغې ورېځې له منځ څخه خبرې کولې.

¹⁰څنګه به چې قوم د خېمې په دروازه کې ورېځ لیدله چې ولاړه به وه، نو ټول به په سجده پرېوتل.

¹¹څښتن به حضرت موسیٰ سره مخامخ خبرې کولې لکه څنګه چې یو سړی د خپل ملګري سره خبرې کوي. بیا به حضرت موسیٰ کمپ ته راستنېده، مګر د هغه ځوان مرستیال د نون زوی یوشع به په خېمه کې پاتې کېده.

¹²حضرت موسیٰ څښتن ته وفرمایل:

¹³که چېرې ته زما څخه خوشاله یې، نو ماته دې خپل پلانونه ووایه، ترڅو تا وپېژنم او همېشه دې خوشاله کړم. دا مه هېروه چې دا قوم ستا خپل قوم دی.>

¹⁴څښتن په ځواب کې وفرمایل:

¹⁵حضرت موسیٰ هغه ته وفرمایل:

¹⁶خو که چېرې ته زمونږ سره لاړ شې، نو هرڅوک به په دې پوه شي چې ته د خپل قوم او زما څخه خوشاله یې. په دې ډول به د دنیا د نورو ټولو قومونو څخه زمونږ فرق وشي.>

¹⁷څښتن حضرت موسیٰ ته وفرمایل:

¹⁸بیا حضرت موسیٰ وفرمایل:

¹⁹څښتن په ځواب کې وفرمایل:

²⁰هغه زیاته کړه:

²¹بیا څښتن وفرمایل:

²²کله چې زما جلال تېریږي، زه به تا د ګټ په یو چاود کې واچوم او په خپل لاس به دې پټ کړم ترڅو زه تېر شم.

²³بیا به زه خپل لاس لېرې کړم او ته به زما شا ووینې، مګر مخ به مې ونه وینې.>