پیدایښت 20

¹حضرت ابراهیم له ممري څخه د کنعان جنوب خواته کډه وکړه او د قادش او شور په منځ کې یې سکونت اختیار کړ او د یو څه وخت دپاره په جرار کې پاتې شو.

²هلته حضرت ابراهیم د خپلې ښځې ساره په هکله وفرمایل: د جرار پادشاه ابي ملک په ساره پسې نفر ولېږل او هغه یې راوستله.

³یوه شپه خدای پاک په خوب کې ابي ملک ته ښکاره شو او ویې فرمایل:

⁴مګر ابي ملک هغې ته ورنژدې شوی نه ؤ هغه وویل:

⁵حضرت ابراهیم په خپله وفرمایل چې هغه زما خور ده او هغې هم دا خبره وکړه چې دی زما ورور دی او دا کار ما د پاک وجدان له مخې کړی دی او هیڅ غلطي مې نه ده کړې.>

⁶خدای پاک په خوب کې هغه ته وفرمایل:

⁷اوس هغه ښځه بېرته خپل مېړه ته ورکړه. هغه نبي دی او هغه به ستا دپاره دعا وکړي ترڅو ژوندی پاتې شې. خو که چېرې هغه بېرته ورنه کړې، په دې پوه شه چې ته او ستا ټول خلک به مړه شئ.>

⁸سبا سهار وختي ابي ملک خپل ټول درباریان راوغوښتل او څه چې پېښ شوي وو هغوی ته یې بیان کړل او هغوی ډېر ووېرېدل.

⁹بیا ابي ملک حضرت ابراهیم راوغوښت او پوښتنه یې ورڅخه وکړه:

¹⁰بیا ابي ملک د حضرت ابراهیم څخه پوښتنه وکړه:

¹¹حضرت ابراهیم ځواب ورکړ:

¹²هغه په رښتیا سره زما خور ده، هغه زما ناسکه خور ده. هغه زما د پلار لور ده، مګر زما د مور لور نه ده او ما د هغې سره واده کړی دی.

¹³کله چې خدای پاک زه د خپل پلار د کور څخه پردي هېواد ته ولېږلم، ما هغې ته وویل: دا به زما سره ستا وفاداري وي چې مونږ هرځای ته لاړ شو، زما په هکله به وایې چې هغه زما ورور دی.>

¹⁴نو ابي ملک پسونه او غوایان، غلامان او وینځې حضرت ابراهیم ته ورکړل او د هغه ښځه ساره یې بېرته هغه ته ورکړه.

¹⁵ابي ملک وویل:

¹⁶هغه ساره ته وویل:

¹⁷‏-

¹⁸د هغه څه په خاطر چې د حضرت ابراهیم په ښځې ساره باندې شوي ��و، څښتن د ابي ملک د کورنۍ ټولې ښځې شنډې کړې وې. نو حضرت ابراهیم د ابي ملک دپاره دعا وکړه او خدای پاک هغه ته شفا ورکړه. هغه همدارنګه د هغه ښځې او د هغه وینځو ته هم شفا ورکړه چې ماشومان وزېږوي.