پیدایښت 22

¹څه موده وروسته خدای پاک په حضرت ابراهیم باندې ازمایښت وکړ او هغه ته یې وفرمایل: او حضرت ابراهیم ځواب ورکړ:

²خدای پاک وفرمایل:

³حضرت ابراهیم سهار وختي پاڅېد، د سوزېدونکې نذرانې دپاره یې لرګي مات کړل او هغه یې په خره باندې بار کړل. خپل دوه نوکران او خپل زوی حضرت اسحاق یې د ځان سره واخیستل او هغه ځای ته روان شول چې خدای پاک ورته فرمایلي وو.

⁴په دریمه ورځ حضرت ابراهیم هغه ځای د لېرې څخه ولید.

⁵بیا هغه خپلو نوکرانو ته وفرمایل:

⁶حضرت ابراهیم د قربانۍ لرګي خپل زوی ته په اوږو باندې کېښودل او خپله یې چاقو او اور واخیستل او دواړه یوځای سره روان شول.

⁷حضرت اسحاق خپل پلار ته وویل: هغه ځواب ورکړ: هغه وویل:

⁸حضرت ابراهیم ځواب ورکړ: او دواړه یوځای سره روان شول.

⁹کله چې هغه ځای ته چې خدای پاک ورته فرمایلي وو ورسېدل، حضرت ابراهیم هلته د قربانۍ ځای جوړ کړ او په هغه باندې یې لرګي په ترتیب سره کېښودل. هغه خپل زوی حضرت اسحاق وتاړه او د لرګیو د پاسه یې کېښود.

¹⁰بیا هغه چاقو راواخیست چې خپل زوی حلال کړي.

¹¹مګر د څښتن فرښتې د اسمان څخه هغه ته غږ وکړ: هغه ځواب ورکړ:

¹²هغه وفرمایل:

¹³حضرت ابراهیم سترګې پورته کړې او ویې لیدل چې شاته یې یو ګډ دی چې ښکرونه یې په بوټي کې نښتي وو. حضرت ابراهیم ورغی، هغه یې راونیوه او د خپل زوی په ځای یې د سوزېدونکې نذرانې په توګه قرباني کړ.

¹⁴او حضرت ابراهیم دغه ځای د څښتن به یې برابروي په نوم یاد کړ او حتیٰ تر نن ورځې پورې داسې ویل کیږي:

¹⁵د څښتن فرښتې د دوهم ځل دپاره د اسمان څخه په حضرت ابراهیم باندې غږ وکړ

¹⁶او ویې فرمایل:

¹⁷زه به تاته برکت درکړم او ستا نسل به لکه د اسمان د ستورو او هغو شګو په شان ��ې د دریاب په غاړه پرتې وي زیات کړم. هغوی به خپلو دښمنانو ته ماتې ورکړي او د هغوی ښارونه به ونیسي.

¹⁸د ځمکې ټول قومونه به ستا د اولادې په وسیله برکت ومومي، ځکه چې تا زما حکم منلی دی.>

¹⁹نو حضرت ابراهیم بېرته خپلو نوکرانو ته راستون شو او هغوی ټول یوځای بئرشبع ته لاړل او حضرت ابراهیم په بئرشبع کې پاتې شو.

²⁰څه موده وروسته حضرت ابراهیم خبر شو چې د ده د ورور ناحور ښځه ملکه هم مور شوه او زامن یې زېږولي دي:

²¹د هغه اولنی اولاد عوص، د هغه ورور بوز، قموئیل د ارام پلار،

²²کاسد، حزو، فلداش، یدلاف او بتوئیل.

²³د بتوئیل څخه ربکا پیدا شوه. ملکې د حضرت ابراهیم ورور ناحور ته دا اته زامن وزېږول.

²⁴رئومه د ناحور وینځې هم طابح، جاحم، تاحش او معکه وزېږول.