پیدایښت 27

¹کله چې حضرت اسحاق زوړ شو نو د هغه سترګې دومره کمزورې شوې چې نور یې څه شی نه شو لیدلی. خپل مشر زوی عیسو یې راوغوښت او هغه ته یې وفرمایل: هغه ځواب ورکړ:

²حضرت اسحاق وفرمایل:

³نو اوس خپله لینده او غشي واخله، صحرا ته لاړ شه او زما دپاره ښکار وکړه.

⁴زما دپاره داسې خوندور خوراک چې زه یې خوښوم تیار کړه او ماته یې راوړه چې ویې خورم، ترڅو د خپل مرګ څخه مخکې تاته برکت درکړم.>

⁵څه وخت چې حضرت اسحاق د خپل زوی عیسو سره خبرې کولې، ربکا هغه واورېدلې. نو عیسو د ښکار دپاره صحرا ته لاړ.

⁶ربکا خپل زوی حضرت یعقوب ته وویل:

⁷زما دپاره د ښکار غوښه راوړه او خوندور خوراک ورڅخه تیار کړه چې ویې خورم او د خپل مرګ څخه مخکې تاته د څښتن په حضور کې برکت درکړم.

⁸نو اوس ای زما زویه، په غور سره واوره او څه چې درته وایم هغه وکړه.

⁹رمې ته ورشه او دوه ډېر ښه سېرلي راته راوله ترڅو ستا د پلار دپاره داسې خوندور خوراک تیار کړم چې هغه یې خوښوي.

¹⁰بیا هغه دې پلار ته یوسه چې ویې خوري ترڅو د خپل مرګ څخه مخکې تاته برکت درکړي.>

¹¹حضرت یعقوب خپلې مور ربکا ته وویل:

¹²که پلار مې په ما باندې لاس ووهي نو بیا به څه کیږي؟ دی به پوه شي چې زه هغه غولوم، نو د برکت په ځای به په ځان باندې لعنت راولم.>

¹³مور یې ځواب ورکړ:

¹⁴نو حضرت یعقوب لاړ او هغه یې خپلې مور ته راوړل او هغې داسې خوندور خوراک تیار کړ چې د هغه د پلار خوښېده.

¹⁵بیا ربکا د خپل مشر زوی عیسو ترټولو ښه کالي چې د هغې سره په کور کې وو راواخیستل او خپل کشر زوی حضرت یعقوب ته یې واغوستل.

¹⁶همدارنګه هغې د سېرلي په پوستکي باندې د هغه لاسونه او د اورمېږ هغه ځای پټ کړ چې ویښتان یې نه درلودل.

¹⁷هغې هغه خوندور خوراک او ډوډۍ چې پخه کړې یې وه د خپل زوی حضرت یعقوب په لاس کې ورکړل.

¹⁸هغه خپل پلار ته ورغی او ویې ویل: هغه ځواب ورکړ:

¹⁹حضرت یعقوب خپل پلار ته وویل:

²⁰حضرت اسحاق د خپل زوی څخه پوښتنه وکړه: حضرت یعقوب ځواب ورکړ:

²¹بیا حضرت اسحاق یعقوب ته وفرمایل:

²²حضرت یعقوب خپل پلار حضرت اسحاق ته ورنژدې شو او پلار یې په هغه باندې لاس وواهه او ویې فرمایل:

²³حضرت اسحاق هغه ونه پېژانده ځکه چې د هغه لاسونه د عیسو د لاسونو په شان ببر وو، نو ورنژدې شو چې هغه ته برکت ورکړي.

²⁴هغه پوښتنه وکړه: هغه ځواب ورکړ:

²⁵حضرت اسحاق وفرمایل: حضرت یعقوب هغه حضرت اسحاق ته راوړله او هغه وخوړله او یو څه شراب یې هم راوړل او هغه وڅښل.

²⁶بیا د هغه پلار حضرت اسحاق ورته وفرمایل:

²⁷نو حضرت یعقوب ورنژدې شو او هغه یې ښکل کړ. نو کله چې حضرت اسحاق د هغه کالي بوی کړل، نو ده ته یې برکت ورکړ او ویې فرمایل:

²⁸خدای پاک دې تاته د اسمان پرخه درکړي او ستا ځمکه دې حاصلخېزه کړي! او پرېمانه غلې دانې او شراب دې درکړي.

²⁹قومونه دې ستا غلامان شي او تاته دې د احترام سر ټیټوي او ته دې په خپلو خپلوانو باندې حکم چلوې او ستا د مور اولاده دې تاته سر ټیټوي. څوک چې په تا باندې لعنت ووایي، په هغه باندې دې لعنت وي او څوک چې تاته برکت درکوي، په هغه دې برکت وي.>

³⁰سمدستي وروسته له دې چې هغه له برکت ورکولو څخه وزګار شو او حضرت یعقوب لاړ د حضرت یعقوب ورور عیسو د ښکار څخه راغی.

³¹هغه هم خوندور خوراک تیار کړ او خپل پلار ته یې راوړ او ویې ویل:

³²حضرت اسحاق د هغه څخه پوښتنه وکړه: هغه ځواب ورکړ:

³³حضرت اسحاق سخت ولړزېده او ویې فرمایل:

³⁴کله چې عیسو د خپل پلار خبرې واورېدلې، هغه په لوړ او سخت اواز سره چیغې ووهلې او خپل پلار ته یې وویل:

³⁵حضرت اسحاق ځواب ورکړ:

³⁶عیسو وویل: نو هغه پوښتنه وکړه:

³⁷حضرت اسحاق عیسو ته په ځواب کې وفرمایل:

³⁸عیسو بیا خپل پلار ته وویل: بیا عیسو په لوړ اواز سره وژړل.

³⁹حضرت اسحاق هغه ته وفرمایل:

⁴⁰ژوند به کړې په خپله تورهیې غلام به د خپل ورورمګر کله چې یاغي شېد هغه جغ به له خپلې غاړې مات کړې>

⁴¹عیسو د حضرت یعقوب سره د هغه برکت له امله چې پلار یې حضرت یعقوب ته ورکړی ؤ کینه پیدا کړه. هغه د خپل ځان سره وویل:

⁴²کله چې ربکا د خپل مشر زوی عیسو د پلان څخه خبره شوه، هغې خپل کشر زوی حضرت یعقوب راوغوښت او ورته ویې ویل:

⁴³نو اوس ای زما زویه، هغه کار وکړه چې زه یې درته وایم. سمدستي حران ته زما ورور لابان ته وتښته.

⁴⁴د هغه سره د لږ وخت دپاره پاتې شه ترڅو ستا د ورور قهر سوړ شي

⁴⁵او هغه څه چې تا ورسره کړي دي هغه هېر کړي. نو بیا به تاته خبر درولېږم چې له هغه ځای څخه بېرته راشې. تاسو دواړه ولې په یوه ورځ کې له لاسه ورکړم؟>

⁴⁶ربکا حضرت اسحاق ته وویل: