پیدایښت 30

¹کله چې راحیل ولیدل چې د دې څخه د حضرت یعقوب هیڅ اولاد پیدا نه شو، نو په خپلې خور باندې یې بخیلي وکړه او حضرت یعقوب ته یې وویل:

²حضرت یعقوب په راحیل باندې په قهر شو او ویې فرمایل:

³نو هغې وویل:

⁴نو خپله وینځه بلهه یې ورکړه چې د هغه ښځه شي او حضرت یعقوب د هغې سره یوځای شو.

⁵بلهه امیدواره شوه او حضرت یعقوب ته یې زوی وزېږاوه.

⁶نو راحیل وویل: په دې خاطر یې په هغه باندې دان نوم کېښود.

⁷بلهه د راحیل وینځه بیا امیدواره شوه او د هغې څخه د حضرت یعقوب دوهم زوی پیدا شو.

⁸راحیل وویل: ، نو ځکه یې په هغه باندې نفتالي نوم کېښود.

⁹کله چې لیه پوه شوه چې د اولاد راوړلو څخه ولوېدله، خپله وینځه زلفه یې حضرت یعقوب ته ورکړه چې د هغه ښځه شي.

¹⁰د لیه د وینځې زلفې څخه د حضرت یعقوب زوی پیدا شو.

¹¹لیه وویل: ، نو ځکه یې په هغه باندې جاد نوم کېښود.

¹²د لیه د وینځې زلفې څخه د حضرت یعقوب بل زوی پیدا شو.

¹³لیه وویل: په هغه باندې یې اشیر نوم کېښود.

¹⁴د غنمو د لو کولو په وخت کې روبین پټیو ته لاړ او مڼه غونې یې وموندلې. هغه یې خپلې مور لیه ته راوړلې. راحیل لیه ته وویل:

¹⁵مګر لیه هغې ته ځواب ورکړ: راحیل وویل:

¹⁶نو کله چې ماښام حضرت یعقوب د پټیو څخه راغی، لیه د هغه مخې ته ورووتله. هغه ته یې وویل: نو حضرت یعقوب په هغه شپه له لیه سره څملاست.

¹⁷خدای پاک د لیه دعا قبوله کړه او هغه امیدواره شوه او د هغې څخه د حضرت یعقوب پنځم زوی پیدا شو.

¹⁸لیه وویل: نو په هغه باندې یې یساکار نوم کېښود.

¹⁹لیه بیا امیدواره شوه او حضرت یعقوب ته یې شپږم زوی وزېږاوه.

²⁰هغې وویل: نو په هغه باندې یې زبولون نوم کېښود.

²¹وروسته له هغه یې لور پیدا شوه او په هغې یې دینه نوم کېښود.

²²بیا خدای پاک راحیل رایاده کړه، د هغې دعا یې قبوله کړه او هغې ته یې اولاد ورکړ.

²³هغه امیدواره شوه او زوی یې وزېږاوه. هغې وویل:

²⁴نو په هغه باندې یې یوسف نوم کېښود او ویې ویل:

²⁵وروسته له هغې چې راحیل حضرت یوسف وزېږاوه، حضرت یعقوب لابان ته وفرمایل:

²⁶زما ښځې او زما اولادونه چې د هغوی دپاره مې ستا خدمت کړی دی ماته راکړه چې لاړ شم، ځکه ته پوهېږې چې څومره کار مې درته کړی دی.>

²⁷مګر لابان هغه ته وویل:

²⁸خپله مزدوري دې ووایه، زه به یې درکړم.>

²⁹حضرت یعقوب هغه ته وفرمایل:

³⁰زما د راتلو څخه مخکې تا لږ څه درلودل، خو کوم کارونه چې ما ستا دپاره کړي دي څښتن په هغو کې برکت اچولی دی او ستا شتمني ډېره زیاته شوې ده. اوس د دې وخت رارسېدلی چې د خپلې کورنۍ دپاره یو څه وکړم.>

³¹لابان پوښتنه وکړه: حضرت یعقوب ځواب ورکړ:

³²اجازه راکړه چې نن ستا د ټولو رمو په منځ کې وګرځم او د مېږو څخه هره یوه خالداره مېږه او هر توربخن وری او د وزو څخه هره خالداره وزه جدا کړم، نو دا به زما مزدوري وي.

³³کله چې راشې او هغه مزدوري چې ماته یې راکوې وګورې نو په اسانۍ سره به درته معلومه شي چې زه صادق یم. که چېرې زما سره کومه وزه چې خالداره نه وي یا یو وری چې توربخن نه وي، نو ته به پوه شې چې هغه غلا شوی دی.>

³⁴لابان وویل:

³⁵په هماغه ورځ لابان ټول خطداره او خالداره وزان او ټولې برګې او خالداره وزې یا هغه وزې چې سپین رنګ یې درلود او ټول توربخن وري بېل کړل او هغه یې خپلو زامنو ته وسپارل.

³⁶بیا لابان د خپلې رمې سره د حضرت یعقوب څخه د درې ورځو په فاصله لېرې لاړ او حضرت یعقوب د لابان پاتې رمې ساتلې.

³⁷حضرت یعقوب د چنار، بادام او سپېدار شنې څانګې راواخیستلې او د هغوی څخه یې پوستکي لېرې کړل او سپینې سپینې لیکې په کې راښکاره شوې.

³⁸نو هغه دا سپینې شوې څانګې د رمو په مخامخ د هغوی د اوبو په اخورونو کې کېښودلې، ځکه چې کله به رمې د اوبو څښلو دپاره راتللې نو یو د بل سره به جوړه کېدلې.

³⁹او د څانګو په مخ کې به یو د بله سره یوځای کېدلې او خطداره یا برګ او خالداره بچي به یې زېږول.

⁴⁰حضرت یعقوب پسونه او مېږې د وزو څخه جدا کړل او د هغو مخونه یې د لابان د رمو خطدارو او توربخنو حیواناتو خواته کړل. نو په دې ډول هغه د خپلو رمو خاوند شو او هغه یې د لابان د رمو څخه جدا کړلې.

⁴¹نو کله به چې قوي ښځینه حیوانات د نرو حیواناتو سره یوځای کېدل نو حضرت یعقوب به د اوبو په اخورونو کې د حیواناتو مخې ته هغه څانګې ایښودلې چې د څانګو په منځ کې یو د بله سره یوځای شي.

⁴²خو که حیوانات به کمزوري وو نو څانګې به یې هلته نه ایښودلې. نو کمزورې به د لابان او قوي به د حضرت یعقوب شول.

⁴³په دې ډول حضرت یعقوب ډېر شتمن شو او د ډېرو رمو، وینځو، غلامانو، اوښانو او خرو خاوند شو.