ايُوب 26

¹بيا ايُوب جواب ورکړو،

²”تا د هغه چا مدد څنګه وکړو چې هيڅ طاقت يې نۀ وو. تا هغه کس څنګه بچ کړو چې هيڅ زور يې نۀ وو.

³تا يو کم عقل کس له څنګه مشوره ورکړه، او نصيحت دې ورته وکړو.

⁴ستا څۀ خيال دے چې څوک به ستا خبرې اورى، او تا ته دا خبرې چا ښودلى دى؟“

⁵”د زمکې لاندې په اوبو کښې د مړو روحونه لړزيږى.

⁶د مړو دُنيا خُدائ پاک ته ښکاره ده، او د تباهۍ ځائ پټ نۀ دے.

⁷خُدائ پاک آسمان خور کړے دے، او زمکه يې بغېر د څۀ څيز نه راځوړنده کړې ده.

⁸هغه اوبۀ په خپله ټينګه وريځ کښې راغونډوى، او وريځ د دروند والى په وجه نۀ شليږى.

⁹هغه د سپوږمۍ مخ پټوى، او په دې باندې د هغۀ وريځې خوَرې شى.

¹⁰هغۀ د اوبو دپاسه د آسمان لمن جوړه کړه، هغۀ د رڼا او تيارې په مينځ کښې حد مقرر کړو.

¹¹د آسمان بنيادونه ولړزيږى، او دا د هغۀ په رټنه باندې ودرزيږى.

¹²د خپل طاقت په ذريعه هغۀ سمندر قلار کړو، او د خپلې پوهې په ذريعه يې سمندرى بلا تباه کړه.

¹³د هغۀ د ساه په ذريعه آسمان ښائسته شو، او د هغۀ لاس تښتېدونکې بلا وشلوله.

¹⁴دا د هغۀ د طاقت معمولى کارنامې دى، دا د يو معمولى آواز په شان دے چې مونږ اورېدلے وى. خو داسې څوک شته چې ورته د هغۀ د دروند آواز د زور پته لګى؟“