ايُوب 40

¹بيا مالِک خُدائ ايُوب ته وفرمائيل،

²”تۀ اوس هم د قادر خُدائ سره بحث کول غواړې څۀ؟ څوک چې د خُدائ پاک سره بحث کوى نو هغه به جواب ورکوى.“د حضرت ايُوب جواب

³بيا ايُوب مالِک خُدائ له جواب ورکړو،

⁴”ګوره، زۀ هيڅ هم نۀ يم، زۀ به تا له څۀ جواب درکړم؟ زۀ په خپله خولۀ باندې لاس ږدم.

⁵ما ډېر څۀ وئيلى دى، نور زۀ څۀ نۀ وايم.“

⁶بيا مالِک خُدائ د طوفان نه ايُوب له جواب ورکړو،

⁷”نو اوس ورته ټينګ شه، زۀ به ستا نه تپوس وکړم او تۀ به ما له جواب راکړې.

⁸ولې تۀ د دې ثابِتولو کوشش کوې چې زۀ بې‌اِنصافه يم، او ما غلط وګڼې او خپل ځان ته صحيح ووائې؟

⁹تۀ د خُدائ پاک په شان تکړه يې څۀ، ستا آواز د هغۀ د تندر د آواز په شان کېدے شى؟

¹⁰کۀ داسې وى نو په رُعب داب او شان و شوکت سره خپل ځان سنګار کړه، د عزت او درناوى په جامو باندې خپل ځان پټ کړه.

¹¹خپل ځان په قهر کړه، هر يو مغرور سړى ته ګوره او هغه سپک کړه،

¹²ټولو مغروره خلقو ته وګوره او هغوئ عاجزان کړه، او بدعمله خلق ټک سره ووژنه.

¹³هغوئ ټول په خاورو کښې ښخ کړه، او هغوئ قبر کښې قېد کړه.

¹⁴نو زۀ به دې هم صِفت وکړم، ځکه چې خپل طاقت تا بچ کولے شى.

¹⁵دريابى مېښې ته وګوره، چې هغه مې هم هغه شان جوړه کړې ده لکه څنګه مې چې تۀ جوړ کړے يې، دا د يو غوَيى په شان واښۀ خورى.

¹⁶د هغې طاقت د هغې په بدن کښې دے، او د هغې طاقت د هغې د خېټې په پټو کښې دے.

¹⁷د هغې لکۍ لکه د دِيار د ونې په شان سخته ده، د هغې د پتُون پټې خپلو کښې غوټه شوې دى.

¹⁸د دې هډوکى د زېړو نلکې دى، د هغې هډوکى د اوسپنې سيخونه دى.

¹⁹دا د خُدائ پاک د کارنامو يو لوئ کار دے، او صرف د دې خالِق په دې باندې قابو موندلے شى.

²⁰ځکه چې غرونه د دې دپاره خوراک پېدا کوى چرته چې ټول ځنګلى ځناور لوبې کوى.

²¹دا په اوبو کښې د نيلوفر بوټو لاندې پراتۀ وى او د لوخې په ډنډونو کښې پټ وى.

²²د نيلوفر بوټى ورباندې سورے کوى، او د نِهر د غاړې د وَلو ونې د دې نه ګېرچاپېره تاو وى.

²³کۀ سيند په موج کښې وى، نو دا نۀ يريږى، د اُردن سيند کۀ تر خولې پورې هم ډک وى نو دا نۀ يريږى.

²⁴څوک دا د کُنډو سره راوچتولے شى، يا يې څوک په پوزه کښې د قابو کولو دپاره پېزوان اچولے شى؟