ايُوب 41

¹سمندرى بلاګانې تۀ د کُنډې سره راويستلے شې، يا د دې ژبه د پړى سره تړلے شې څۀ؟

²ولې تۀ دې ته پېزوان اچولے شې، يا يې په ژامنه کښې کُنډه اچولے شې؟

³ولې دا به د رحم دپاره تا ته ډېر مِنتُونه وکړى؟ يا به نرمې خبرې درته وکړى؟

⁴دا به تا سره يو لوظ وکړى څۀ چې ټول عُمر به ستا غلام وى؟

⁵ولې تۀ به دا د يو مارغۀ په شان وساتې څۀ، يا تۀ به دا وتړې څۀ دپاره د دې چې ستا وينځې ورسره لوبې وکړى؟

⁶ولې سوداګر به د دې سودا وکړى؟ چې په بازار کښې يې خرڅ کړى؟

⁷ولې د هغې په څرمن باندې غشى څۀ اثر کوى، او د دې سر د نېزو سره غوڅولے شې؟

⁸کۀ تۀ خپل لاس د دې سره ولګوې، نو د جنګ په مزه به پوهه شې، او بيا به هيڅکله داسې نۀ کوې.

⁹نه، د دې نيول څۀ فائده نۀ کوى، او کوم ښکارى چې د دې د نيولو کوشش کوى نو هغه به راوغورزولے شى.

¹⁰هيڅ څوک هم دا جرأت نۀ شى کولے چې کار ورسره وساتى. او د دې په وړاندې څوک ټېنګېدے شى؟

¹¹چا ما له څۀ راکړى دى چې زۀ بدله ورکړم؟ د آسمان نه لاندې هر څۀ زما دى؟

¹²زۀ به د دې د بدن د اندامونو په حقله خاموشى نۀ اختياروم، يا د دې د لوئ طاقت او د دې د ښۀ بدن په حقله به وايم.

¹³د دې نه څرمن څوک ويستے شى؟ د دې ډکه څرمن څوک سورے کولے شى؟

¹⁴د دې د خولې ژامنې څوک کولاولے شى؟ ځکه چې د دې غاښونه خلق يروى.

¹⁵د دې ملا د ډالونو قطارونو نه جوړه ده، دا د يو بل سره کلک انښلى.

¹⁶د يو بل سره دومره نزدې دى، چې د دې په مينځ کښې هوا هم نۀ شى تېرېدلے.

¹⁷دا د يو بل سره تړلى شوى دى، دې يو بل نيولے دے او د يو بل نه نۀ جدا کيږى.

¹⁸د دې انټوشى لکه د رڼا پړق وى، او د دې سترګې د سحر د سوروالى په شان دى.

¹⁹د دې خولې نه د ډيوو شُغلې ځى، او د اور ذرې ترې نه راوځى.

²⁰د دې د پوزې نه لوګے راوځى، لکه چې د پتيلې لاندې د بلو لوخو لوګے وى.

²¹د دې ساه سکارۀ بلوى، او د دې خولې نه يوه لمبه راوځى.

²²د دې څټ مضبوط دے، او چې چرته هم ځى نو هلته يره راځى.

²³د دې د غوښې موړې د يوې بلې سره انښتې دى، دا مضبوطې جوړې دى او نۀ خوځيږى.

²⁴د دې زړۀ د کاڼى په شان سخت دے، لکه د ژرندې د کاڼى په شان سخت دے.

²⁵کله چې دا په خپله پاڅى نو طاقتور خلق ويريږى، او يرې نه وتښتى.

²⁶داسې تُوره نشته چې زخمى يې کړى، نۀ پرې نېزه، نۀ غشے او نۀ ورباندې نرۍ نېزه څۀ اثر کوى.

²⁷دا اوسپنه د بوسو په شان ګڼى، او زېړ د ورَستو شوو لرګو په شان ګڼى.

²⁸غشى دا نۀ شى شړلے، او د ليندې کاڼى خو ورته ګپ ښکارى.

²⁹لَوړ د بوسو په شان ګڼى، او د نرو نېزو په راويستلو پورې دا خندا کوى.

³⁰د دې خېټه د تېرو ماتو شوو شيشو په شان ده، دا په خټه باندې ��اسې نښه پرېږدى لکه چې په مېخونو سورے شوے وى.

³¹دا سمندر د يشېدلو اوبو په شان خوځوى، او دا سمندر داسې شاربى لکه شُملې.

³²دا د خپل ځان شا ته يو پړقېدونکې کرښه پرېږدى، او سمندر تک سپين کړى

³³په زمکه باندې د دې ثانى نشته، دا يو داسې مخلوق دے چې نۀ يريږى.

³⁴دا په ټولو کښې ډېر مغرور دے، دا د ټولو ځناورو بادشاه دے.“