يوحنا 20

¹د یکشنبې په ورځ سهار وختي چې لا تیاره وه مریم مجدلیه قبر ته راغله او ویې لیدل چې د قبر د خولې نه تیږه لېرې شوې ده.

²نو هغه په منډه منډه شمعون پطروس او هغه شاګرد ته چې په عیسی باندې ډېر ګران ؤ ورغله او هغوی ته یې وویل: «هغوی زمونږ د عیسی مړی د قبر نه وړی او مونږ نه پوهېږو چې په کوم ځای کې یې اچولی دی.»

³نو پطروس او هغه بل شاګرد ووتل او د قبر خواته لاړل.

⁴هغوی دواړو منډې وهلې، خو هغه بل شاګرد د پطروس نه مخکې شو او د هغه نه لومړی قبر ته ورسېده.

⁵هغه قبر ته ورټیټ شو او دننه یې وکتل او کفن یې ولیده چې هلته پروت ؤ، خو قبر ته وردننه نه شو.

⁶بیا شمعون پطروس راورسېد او قبر ته ورننوت. هغه هم کفن ولیده چې هلته پروت ؤ،

⁷او هغه دستمال چې د عیسی د سر نه تاو ؤ، هغه د کفن سره نه ؤ، بلکې هغه په خپله قات شوی ؤ او په بل ځای کې پروت ؤ.

⁸بیا هغه بل شاګرد چې په اوله کې قبر ته رسېدلی ؤ هم قبر ته ورننوت او چې کله یې هغه ولید، نو باور یې وکړ.

⁹ځکه چې هغوی لا تر دې وخته پورې د خدای په کلام باندې پوه شوي نه وو چې ویلي یې وو چې عیسی باید د مړو نه بیا راژوندی شي.

¹⁰نو بیا هغه دواړه شاګردان بېرته کور ته لاړل.

¹¹خو مریم د قبر نه دباندې ولاړه وه او ژړل یې. هغې لا ژړل چې ټیټه شوه او دننه قبر ته یې وکتل

¹²او دوه فرښتې یې په سپینو کالیو کې ولیدلې چې په هغه ځای کې چې د عیسی مړی پروت ؤ یوه یې سرته او بله یې پښو ته ناسته وه.

¹³هغوی د هغې نه پوښتنه وکړه: «ای ښځې، ته ولې ژاړې؟» هغې ورته وویل: «ځکه چې هغوی زما د استاذ مړی وړی دی او زه نه پوهېږم چې چېرته یې اچولی دی.»

¹⁴کله چې هغې دا خبره وکړه نو مخ یې راواړاوه او عیسی یې ولیده چې هلته ولاړ دی، خو هغې ونه پېژانده چې دا عیسی دی.

¹⁵عیسی هغې ته وویل: «ای خورې، ته ولې ژاړې؟ څوک لټوې؟» هغې دا ګومان وکړ چې ګوندې هغه باغوان دی نو ورته ویې ویل: «ښاغلیه، که چېرې تا د هغه مړی وړی وي نو ماته ووایه چې هغه دې په کوم ځای کې اچولی دی چې زه لاړه شم او هغه راپیدا کړم.»

¹⁶عیسی هغې ته وویل: «مریمې!» مریم هغه ته مخ ورواړاوه او په آرامي ژبه کې یې ورته وویل: «ربوني!» یعنې استاذه.

¹⁷عیسی هغې ته وویل: «ماته لاس مه راوړه، ځکه چې زه لا تر اوسه پلار ته نه یم تللی. خو زما ورونو یعنې زما شاګردانو ته ورشه او هغوی ته ووایه چې زه اوس خپل پلار ته چې ستاسو پلار هم دې او خپل خدای ته چې ستاسو خدای هم دی، پورته ورځم.»

¹⁸نو مریم مجدلیه لاړه او شاګردانو ته یې وویل چې ما عیسی لیدلی دی. بیا هغوی ته یې د هغه پیغام ورساوه.

¹⁹د هماغې یکشنبې په ماښام کله شاګردان د یهودیانو د مشرانو له وېرې د تړلو دروازو شاته سره راټول شوي وو، عیسی راغی او د هغوی په منځ کې ودرېده او ویې ویل: «سلام دې وي پر تاسو باندې!»

²⁰کله چې هغه دا وویل نو هغوی ته یې خپل لاسونه او خپل بغل وروښودل. کله چې شاګردانو خپل استاذ ولیده نو ډېر خوشحاله شول.

²¹عیسی یوځل بیا وویل: «سلام دې وي پر تاسو باندې! لکه څنګه چې پلار زه رالېږلی یم نو همداسې زه هم تاسو لېږم.»

²²بیا یې په هغوی وپوکل او ویې ویل: «زما له خوا روح القدس قبول کړئ.

²³که چېرې تاسو د چا ګناهونه وبخښئ نو هغوی به وبخښل شي. که تاسو هغوی ونه بخښئ نو هغوی به ونه بخښل شي.»

²⁴د دولسو شاګردانو څخه توما چې بل نوم یې غبرګونی ؤ، په هغه وخت کې چې عیسی راغی د نورو سره هلته موجود نه ؤ.

²⁵نو نورو شاګردانو هغه ته وویل: «مونږ استاذ لیدلی دی.» خو هغه ورته وویل: «ترڅو پورې چې زه د هغه په لاسونو باندې د مېخونو نښې ونه وینم او خپلې ګوتې ورباندې کېنږدم او خپل لاس د هغه د بدن په بغل کېنږدم نو هېڅکله به باور ونه کړم.»

²⁶یوه هفته وروسته د هغه شاګردان یوځل بیا په کور کې سره راټول شوي وو او توما هم د هغوی سره ؤ. سره له دې چې دروازې بندې وې، خو عیسی راغی او د هغوی په منځ کې ودرېده او ویې ویل: «سلام دې وي پر تاسو باندې!»

²⁷بیا یې توما ته وویل: «خپلې ګوتې دې دلته کېږده، زما لاسونو ته وګوره او خپل لاسونه راوړاندې کړه او زما په بغل باندې یې کېږده او نور شک مه کوه بلکې ایمان ولره.»

²⁸توما وویل: «ای زما استاذه او زما خدایه.»

²⁹عیسی هغه ته وویل: «په دې خاطر چې زه دې ولیدم نو ایمان دې راوړ؟ بختور دي هغه خلک چې زه یې نه یم لیدلی او ایمان راوړي.»

³⁰عیسی د خپلو شاګردانو په حضور کې ډېرې نورې نښې وښودلې چې په دې کتاب کې نه دي لیکل شوي.

³¹خو دا نښې د دې دپاره لیکل شوي دي چې تاسو په دې ایمان راوړئ چې عیسی هماغه مسیح دی او د خدای زوی دی او په هغه باندې په ایمان راوړلو سره به د هغه په نوم تلپاتې ژوندون ولرئ.