شوَع 24

¹یوشع په شکیم کې د اسراییلو ټولې قبیلې راغونډې کړې. هغه د اسراییلو سپین ږیري، مشران، قاضیان او ماموران راوغوښتل. هغوی راغلل او د خدای په حضور کې ودرېدل.

²یوشع ټول قوم ته وویل:

³بیا ما ستاسو نیکه ابراهیم د هغه ځای څخه یووړ او د کنعان په ټوله خاوره کې مې وګرځاوه. هغه ته مې اسحاق ورکړ او د اسحاق په وسیله مې هغه ته ډېره اولاده ورکړه.

⁴اسحاق ته مې دوه زامن ورکړل یعنې یعقوب او عیسو. عیسو ته مې د ادوم غرنۍ سیمه د هغه د ملکیت په توګه ورکړه، خو ستاسو نیکه یعقوب او د هغه اولادونه مصر ته لاړل.

⁵‏-

⁶وروسته ما موسیٰ او د هغه ورور هارون ولېږل چې ستاسو د خلکو سره مرسته وکړي او په مصریانو باندې مې لوی عذاب نازل کړ. ما ستاسو نیکونه د مصر څخه راوویستل، خو مصریان په خپلو جنګي ګاډیو او اسونو باندې سپاره شول او ستاسو په نیکونو پسې شول او په هغوی پسې سرې بحیرې ته ورورسېدل.

⁷هغوی ماته د مرستې دپاره فریاد وکړ او ما د هغوی او مصریانو ترمنځ تیاره رامنځته کړه. په مصریانو باندې مې اوبه راوستلې او هغوی مې په دریاب کې غرق کړل. تاسو په خپلو سترګو ولیدل چې ما په مصر باندې څه وکړل.له هغې وروسته تاسو ډېره موده په دښته کې اوسېدلئ.

⁸بیا مې تاسو هغې خاورې ته راوستلئ چې د اردن د سیند په ختیځ کې وه. هلته اموریان اوسېدل او هغوی ستاسو سره جګړه وکړه، خو تاسو زما په مرسته هغوی ته ماتې ورکړه، هغوی مو له منځه یوړل او د هغوی خاوره مو ونیوله.

⁹کله چې د موآب پادشاه د صفور زوی بالاق ستاسو په مقابل کې ودرېد، هغه د بعور زوی بلعام راوغوښت او د هغه څخه یې وغوښتل چې په تاسو باندې لعنت ووایي.

¹⁰خو ما د بلعام خبرو ته غوږ ونه نیوه. هغه مې مجبور کړ چې تاسو ته برکت درکړي. په دې ډول مې تاسو له بالاق څخه وژغورلئ.

¹¹بیا تاسو د اردن له سیند څخه پورې وتلئ او اریحا ته راغلئ. د اریحا خلکو د اموریانو، فرزیانو، کنعانیانو، حیتیانو، جرجاشیانو، حویانو او یبوسیانو په شان ستاسو سره جګړه وکړه. خو ما تاسو ته په هغوی ټولو باندې بری درکړ.

¹²ستاسو دښمنان ستاسو څخه وتښتېدل، خو ستاسو د تورو، لیندو او غشو له کبله نه. ما ستاسو په دښمنانو کې سخته وېره راپیدا کړه او هغوی وتښتېدل لکه څنګه چې مې د هغو دوو اموریایي پادشاهانو سره کړي وو کوم چې د اردن د سیند په ختیځ کې اوسېدل.

¹³ما تاسو ته ځمکه درکړه په کومې باندې چې تاسو زیار نه ؤ ویستلی او ښارونه مې درکړل چې هغه تاسو نه وو ودان کړي او اوس په هغو کې اوسېږئ. د انګورو او زیتونو د باغونو څخه خواړه خورئ کوم چې تاسو کرلي نه وو.>

¹⁴بیا یوشع وویل:

¹⁵که چېرې تاسو د هغه عبادت کول نه غواړئ، نو نن پرېکړه وکړئ چې د کومو خدایانو عبادت به کوئ. آیا د هغو خدایانو عبادت به کوئ چې ستاسو نیکونو یې د فرات د سیند په بله غاړه باندې عبادت کاوه او یا به د اموریانو د خدایانو چې تاسو اوس د هغوی په خاوره کې اوسېږئ عبادت کوئ. خو زه به د خپلې کورنۍ سره د څښتن عبادت کوم.>

¹⁶قوم په ځواب کې وویل:

¹⁷دا په خپله زمونږ څښتن خدای ؤ چې مونږ یې د خپلو نیکونو سره د مصر څخه چې په کې غلامان وو راوویستلو او مونږ هغه معجزې ولیدلې چې هغه وښودلې. په خپل ټول سفر کې او د هغو ټولو قومونو په منځ کې چې مونږ ورڅخه تېرېدلو هغه وساتلو.

¹⁸څښتن زمونږ له مخې څخه هغه ټول قومونه لېرې کړل چې په دې خاوره کې اوسېدل چې په هغو کې اموریان هم شامل وو. نو مونږ به هم د څښتن عبادت او اطاعت کوو، ځکه چې هغه زمونږ خدای دی.>

¹⁹یوشع قوم ته وویل:

²⁰که چېرې تاسو هغه پرېږدئ او د نورو قومونو د بتانو عبادت وکړئ، هغه به ستاسو په ضد شي او تاسو ته به سزا درکړي. که څه هم مخکې هغه ستاسو سره ښه ؤ، خو تاسې به له منځه یوسي.>

²¹قوم یوشع ته وویل:

²²یوشع هغوی ته وویل: هغوی وویل:

²³هغه غوښتنه وکړه:

²⁴قوم یوشع ته وویل:

²⁵په هغه ورځ یوشع په شکیم کې د اسراییلو د خلکو استازیتوب وکړ او د هغوی او څښتن ترمنځ یې یو تړون جوړ کړ او هغوی ته یې قوانین او اصول ورکړل چې ورڅخه پیروي وکړي.

²⁶یوشع دا خبرې د خدای د قوانینو په کتاب کې ولیکلې. بیا هغه یوه لویه تیږه واخیسته او د څښتن د عبادت په ځای کې یې د څېړۍ د ونې لاندې ودروله.

²⁷هغه ټول قوم ته وویل:

²⁸بیا یوشع قوم رخصت کړ او هر یو نفر د خپلې برخې ځمکې ته ور ستون شو.

²⁹څه موده وروسته د څښتن خدمتګار د نون زوی یوشع د یوسلو لسو کالو په عمر مړ شو.

³⁰هغه یې په خپله ځمکه کې په تمنه سارح کې چې د افرایم په غرنۍ سیمه کې او د جاعش د غره په شمال کې وه، ښخ کړ.

³¹ترڅو پورې چې یوشع ژوندی ؤ، د اسراییلو خلکو د څښتن عبادت او اطاعت کاوه. حتیٰ د هغه د مړینې څخه وروسته هم ترڅو پورې چې د قوم هغه سپین ږیري ژوندي وو کومو چې د څښتن هغه ټول کارونه په خپلو سترګو لیدلي وو چې د اسراییلو دپاره یې کړي وو، هغوی څښتن ته وفادار پاتې شول.

³²د یوسف مړی چې د اسراییلو خلکو له مصر څخه راوړی ؤ، په شکیم کې په هغې ټوټه ځمکه کې ښخ کړای شو چې یعقوب د شکیم د ښار د بنسټ ایښودونکي حمور د زامنو څخه د سپینو زرو په سلو سکو باندې اخیستې وه. دا ځمکه د یوسف اولادې ته په میراث پاتې شوه.

³³د هارون زوی العازار هم مړ شو او په جبعه کې چې د افرایم په غرنۍ سیمه کې یو ښارګوټی ؤ ښخ کړای شو، دا ښارګوټی د هغه زوی فینحاس ته ورکړل شوی ؤ.