قاضيان 1

¹د یوشع له مړینې څخه وروسته د اسراییلو قوم د څښتن څخه پوښتنه وکړه:

²څښتن په ځواب کې وویل:

³د یهودا خلکو د شمعون خلکو ته وویل: نو د شمعون

⁴او یهودا قبیلې سره یوځای جګړې ته لاړلې. څښتن هغوی په کنعانیانو او فرزیانو باندې بریالي کړل او هغوی په بازق کې د دښمنانو لس زره تنه ووژل.

⁵هلته دوی ادوني بازق پیدا کړ او د هغه سره یې جګړه وکړه.

⁶ادوني بازق وتښتېد. خو هغوی ورپسې شول، هغه یې ونیوه او د هغه د پښو او لاسونو غټې ګوتې یې غوڅې کړې.

⁷ادوني بازق وویل: بیا هغوی هغه اورشلیم ته راوست او هلته مړ شو.

⁸د یهودا خلکو په اورشلیم باندې حمله وکړه او هغه یې ونیوه. د هغه ښار خلک یې ووژل او ښار ته یې اور واچاوه.

⁹له هغې وروسته هغوی لاړل چې د کنعانیانو سره چې په غرنۍ سیمه، د غرونو په لوېدیځو لمنو او جنوبي دښته کې اوسېدل جګړه وکړي.

¹⁰هغوی د کنعانیانو په مقابل کې چې په حبرون کې اوسېدل، ووتل. (حبرون پخوا د قریت اربع په نوم یادېده.) هلته هغوی د شیشای، اخیمان او تلمای طایفو ته ماتې ورکړه.

¹¹له هغه ځای څخه د یهودا نفر لاړل چې په دبیر باندې حمله وکړي. (دبیر په هغه وخت کې د قریت سفر په نوم یادېده.)

¹²د هغوی یو نفر چې کالیب نومېده وویل:

¹³د کالیب د کشر ورور قناز زوی عتنیئیل هغه ښار ونیوه، نو کالیب خپله لور هغه ته په نکاح ورکړه.

¹⁴د واده په ورځ عتنیئیل عکسه وهڅوله چې د خپل پلار څخه یو پټی وغواړي. کله چې عکسه له خپل خره څخه راکوزه شوه، کالیب ورڅخه پوښتنه وکړه:

¹⁵هغې په ځواب کې وویل: نو کالیب هغې ته پورتنۍ او ښکتنۍ چینې ورکړې.

¹⁶د موسیٰ د خسر اولاده چې قینیان وو د اریحا یعنې د خرما د ونو د ښار څخه د یهودا د خلکو سره د یهودا جنوبي دښتې ته چې عراد ته نژدې پرته وه لاړل. هلته هغوی د عمالیقیانو سره اوسېدل.

¹⁷د یهودا خلک د شمعون د خلکو سره لاړل او په ګډه یې په کنعانیانو باندې چې په صفت کې اوسېدل حمله وکړه. ښار یې په بشپړه توګه وران کړ، نو له دې کبله یې د هغه نوم حرما کېښود.

¹⁸‏-

¹⁹څښتن د یهودا د خلکو سره مرسته وکړه او هغوی غزه، اشقلون او عقرون د هغو د شاوخوا سیمو سره ونیول. همدارنګه هغوی د څښتن په مرسته غرنۍ سیمه ونیوله. خو هغو خلکو چې په دره کې اوسېدل د اوسپنې جنګي ګاډۍ درلودلې، نو د یهودا خلکو ونه شو کولی چې هغوی وشړي.

²⁰لکه څنګه چې موسیٰ وعده کړې وه، د حبرون ښار کالیب ته ورکړل شو او کالیب هغه درې طایفې چې د عناق د اولادې څخه وې وشړلې.

²¹خو د بنیامین د قبیلې خلکو یبوسیان چې په اورشلیم کې اوسېدل ونه شړل او له هغه وخت څخه تر اوسه پورې یبوسیان د بنیامین د خلکو سره هلته اوسیږي.

²²‏-

²³د افرایم او منسي قبیلې لاړلې چې د بیت ئیل په ښار باندې حمله وکړي. (په پخوا زمانه کې دا ښار د لوز په نوم یادېده.) څښتن د هغوی سره مل ؤ. هغوی ښار ته جاسوسان ولېږل

²⁴او هغوی یو سړی ولیده چې د ښار څخه راروان ؤ او دوی ورته وویل:

²⁵نو هغه سړي ورته لار وروښوده او د افرایم او منسي خلک لاړل او د ښار ټول خلک یې ووژل، خو هغه سړی او د هغه ټوله کورنۍ یې پرېښودله چې لاړ شي.

²⁶بیا هغه سړی د حیتیانو خاورې ته لاړ، هلته یې یو ښار ودان کړ او په هغه باندې یې د لوز نوم کېښود چې تر اوسه پورې په همدې نوم یادیږي.

²⁷د منسي قبیلې د بیت شان، تعنک، دور، یبلعام، مجدو او د هغو د شاوخوا کلیو خلک ونه شړل. نو کنعانیانو هلته اوسېدلو ته دوام ورکړ.

²⁸کله چې اسراییلیان قوي شول، نو کنعانیان یې په سختو کارونو باندې مجبورول، خو بیاهم هغوی یې بېخي ونه شړل.

²⁹د افرایم قبیلې هم هغه کنعانیان ونه شړل کوم چې د جازر اوسېدونکي وو، نو هغوی د افرایم د قبیلې په منځ کې هلته په جازر کې پاتې شول.

³⁰د زبولون قبیلې هم د قطرون او نهلول اوسېدونکي ونه شړل، نو کنعانیان د هغوی په منځ کې هلته اوسېدل او مجبور وو چې د هغوی دپاره سخت کار وکړي.

³¹همدارنګه د اشیر قبیلې د عکو، صیدون، احلب، اکزیب، حلبه، عفیق او رحوب اوسېدونکي ونه شړل.

³²اشیریان د ځایي کنعانیانو په منځ کې اوسېدل، ځکه چې هغوی یې ونه شړل.

³³د نفتالي قبیلې هم د بیت شمس او بیت عنات اوسېدونکي ونه شړل. نفتالیان د ځایي کنعانیانو په منځ کې اوسېدل. خو هغوی د دې دوو ځایونو اوسېدونکي په سخت کار کولو مجبورول.

³⁴اموریانو د دان د قبیلې خلک مجبور کړل چې غرنۍ سیمې ته لاړ شي او هغوی یې نه پرېښودل چې درې ته راښکته شي.

³⁵اموریانو په ایالون، شعلبیم او د حارس په غره کې اوسېدلو ته دوام ورکړ، خو د افرایم او منسي قبیلو هغوی تر خپلې واکمنۍ لاندې ساتل او په سخت کار کولو یې مجبورول.

³⁶د اموریانو سرحد د عقربیم د غاښي څخه نیولې تر سالع او غرنۍ سیمې پورې رسېدلی دی.