قاضيان 19

¹په هغې زمانه کې چې اسراییلو پادشاه نه درلود، د لاوي د قبیلې یو نفر چې د افرایم د غرنۍ سیمې په یو لېرې ځای کې اوسېده، د بیت لحم څخه چې د یهودا په سیمه کې ؤ یوه وینځه وکړه.

²مګر هغه وینځه یعنې د لاوي ښځه له لاوي څخه خفه شوه او بېرته د خپل پلار کور ته چې په بیت لحم کې ؤ لاړه او څلور میاشتې هلته پاتې شوه.

³بیا د هغې مېړه پرېکړه وکړه چې د هغې پسې لاړ شي او هغه تشویق کړي چې بېرته راشي. نو خپل نوکر او دوه خره یې له ځان سره واخیستل. کله چې د خپل خسر کور ته ورسېده، ښځې یې هغه دننه راوست. کله چې د هغې پلار هغه ولید، نو د هغه په لیدلو خوشاله شو او هرکلی یې ورته ووایه.

⁴د هغه خسر ټینګار وکړ چې هغه پاتې شي، نو هغه هلته درې ورځې پاتې شو. هغوی هلته خپله ډوډۍ خوړله او شپې یې تېرولې.

⁵د څلورمې ورځې په سهار هغوی وختي پاڅېدل او تګ ته تیار شول. مګر خسر خپل زوم ته وویل:

⁶نو هغوی دواړه سره کښېناستل او ویې خوړل او ویې څښل. بیا خسر یې ورته وویل:

⁷لاوي کوښښ کاوه چې لاړ شي، مګر خسر یې ورڅخه په کلکه وغوښتل چې پاتې شي، نو هغه بله شپه هم هلته پاتې شو.

⁸د پنځمې ورځې په سهار هغه وختي پاڅېده چې لاړ شي، مګر د ښځې پلار وویل: نو هغو دواړو یوځای ډوډۍ وخوړه.

⁹کله چې هغه سړی او د هغه وینځه او نوکر پاڅېدل چې لاړ شي، د هغه خسر وویل:

¹⁰‏-

¹¹مګر هغه سړي نه غوښتل چې بله شپه هلته تېره کړي. نو هغه په خپلو دواړو خرو باندې کتې واچولې او د خپلې وینځې او نوکر سره روان شو. کله چې هغوی د ورځې ناوخته یبوس (اورشلیم) ته نژدې شول، نو نوکر خپل بادار ته وویل:

¹²مګر بادار یې وویل:

¹³راځئ کوښښ وکړو چې جبعې یا رامه ته ځانونه ورسوو او له دې دواړو ځایونو څخه په یو ځای کې شپه تېره کړو.>

¹⁴نو هغوی روان شول او د لمر پرېواته په وخت جبعې ته چې د بنیامین په سیمه کې وه ورسېدل.

¹⁵هغوی د لارې څخه راوګرځېدل چې په هغه ځای کې شپه تېره کړي. مګر هیچا نه غوښتل چې هغوی له ځانه سره د شپې تېرولو دپاره بوځي. نو هغوی لاړل او د ښار په چوک کې کښېناستل.

¹⁶په همدې وخت کې یو زوړ سړی چې ټوله ورځ یې په پټي کې کار کړی ؤ او کور ته روان ؤ راغی. په جبعه کې چې کوم خلک اوسېدل، هغه زیاتره د بنیامین د قبیلې څخه وو، خو دا سړی په اصل کې د افرایم د غرنۍ سیمې ؤ، خو په جبعه کې اوسېده.

¹⁷هغه سړي هغه مسافر د ښارګوټي په چوک کې ولیده او پوښتنه یې ورڅخه وکړه:

¹⁸لاوي په ځواب کې وویل:

¹⁹مونږ د خپلو خرو دپاره بوس او پروړه او د خپل ځان او خپلې ښځې او خپل نوکر دپاره ډوډۍ او شراب راوړي دي. مونږ بل هیڅ شي ته ضرورت نه لرو بغیر له یو ځای څخه چې په کې ویده شو.>

²⁰هغه زاړه سړي وویل:

²¹نو هغه زاړه سړي هغوی خپل کور ته بوتلل او د هغوی خره یې ماړه کړل. بیا هغوی خپلې پښې ومینځلې او ډوډۍ یې وخوړله.

²²په داسې حال کې چې هغوی خپل زړونه خوشالول، د ښارګوټي ځینې بدکاره خلک د کور څخه راچاپېر شول. هغوی دروازه په زور ووهله او د کور خاوند یعنې زاړه سړي ته یې غږ کړ:

²³مګر د کور خاوند بیرون ووت او هغوی ته یې وویل:

²⁴ګورئ، زه به تاسو ته خپله پېغله لور او زما د مېلمه وینځه راولم، هرڅه چې غواړئ د هغوی سره یې وکړئ، مګر د دې سړي سره داسې شرمناکه کار مه کوئ.>

²⁵خو هغو خلکو د هغه خبرو ته غوږ ونه نیوه. نو هغه لاوي خپله وینځه ونیوله او هغوی ته یې بیرون ورولېږله. هغوی هغه بې عزته کړه او ټوله شپه یې ورباندې تېری وکړ او سهار یې پرېښودله چې لاړه شي.

²⁶د سباوون په وخت هغه ښځه بېرته راغله او د هغه کور په دروازه کې چې د هغې مېړه په کې مېلمه ؤ ولوېدله او د سهار تر رڼا کېدو پورې هلته پرته وه.

²⁷سهار د هغې مېړه پاڅېده او کله چې هغه دروازه خلاصه کړه چې په خپله لاره لاړ شي، نو ویې لیدل چې وینځه یې د دروازې په خوله کې پرته وه او لاسونه یې د دروازې په درشل باندې ایښي وو.

²⁸هغه خپلې وینځې ته وویل: مګر هیڅ ځواب یې وانه اورېده. بیا سړي د هغې مړی په خپل خره باندې کېښود او کور ته روان شو.

²⁹کله چې کور ته ورسېده نو یو چاقو یې راواخیست او د خپلې وینځې مړی یې دولس ټوټې کړ او د اسراییلو دولسو قبیلو ته یې یوه یوه ټوټه ورولېږله.

³⁰هرچا چې هغه لیدله نو ویل یې: