قاضيان 6

¹د اسراییلو قوم یو ځل بیا داسې کارونه وکړل چې د څښتن په نظر کې بد وو، نو څښتن د مدیانیانو قوم پرېښود چې په هغوی باندې اووه کاله حکومت وکړي.

²مدیانیان دومره ظالمان وو چې د اسراییلو خلک د هغوی څخه په سمڅو او د غونډیو په نورو خوندي ځایونو کې پټېدل.

³هرکله چې به اسراییلیانو خپل فصلونه کرل، نو مدیانیان، عمالیقیان او د دښتې د قبیلو خلک به راتلل او په هغوی باندې به یې حمله کوله.

⁴دوی په هغه ځمکه کې خېمې ودرولې او د ځمکې حاصلات به یې تر غزې پورې له منځه وړل. له هغوی څخه به یې ټول پسونه، غوایان او خره بیول او د اسراییلیانو دپاره یې هیڅ شی نه پرېښود چې ژوند ورباندې وکړي.

⁵هغوی به د خپلو څارویو او خېمو سره لکه د ملخانو په شان راتلل. هغوی او د هغوی د اوښانو شمېر دومره زیات ؤ چې حساب یې نه شو کېدلی. دوی به راتلل او ځمکه به یې ویجاړوله

⁶او اسراییلیان د هغوی په مقابل کې بې وسه شول.

⁷نو د اسراییلو قوم د مدیانیانو په ضد څښتن ته د مرستې دپاره فریاد وکړ

⁸او هغه ورته یو پیغمبر راولېږه چې هغوی ته یې د اسراییلو د څښتن خدای له خوا دا پیغام راوړ:

⁹تاسو مې د مصریانو او هغو ټولو خلکو څخه چې په دې خاوره کې یې په تاسو باندې ظلم کاوه وژغورلئ. هغوی مې ستاسو له مخې څخه لېرې کړل او د هغوی ځمکه مې تاسو ته درکړه.

¹⁰تاسو ته مې وویل چې زه ستاسو څښتن خدای یم او که څه هم تاسو د اموریانو په خاوره کې اوسېږئ، مګر د هغو د خدایانو عبادت مه کوئ. خو تاسو زما خبرو ته غوږ ونه نیوه.>

¹¹یوه ورځ د څښتن فرښته د عفره کلي ته راغله او د څېړۍ د ونې لاندې چې د یوآش ابیعزري ونه وه کښېناستله. د یوآش زوی جدعون په پټه د شرابو په ګاڼۍ کې غنم ټکول چې مدیانیان یې ونه ویني.

¹²په هغه ځای کې د څښتن فرښته جدعون ته ښکاره شوه او ویې ویل:

¹³جدعون په ځواب کې وویل:

¹⁴بیا څښتن هغه ته مخ ورواړاوه او ویې ویل:

¹⁵جدعون په ځواب کې وویل:

¹⁶څښتن په ځواب کې وویل:

¹⁷جدعون وویل:

¹⁸مهرباني وکړه زما د راتګه پورې همدلته اوسه چې زه خپله نذرانه راوړم او ستا په حضور کې یې کېږدم.>څښتن وویل:

¹⁹جدعون کور ته ننوت او یو سېرلی یې حلال کړ. د هغه غوښه یې پخه کړه، لس کیلوګرامه اوړه یې راواخیستل او فطیره ډوډۍ یې ورڅخه پخه کړه. بیا هغه غوښه په یوه ټوکرۍ کې واچوله، د هغې ښوروا یې هم په یوه کاسه کې واچوله، د څښتن فرښتې ته ��ې چې د څېړۍ د ونې لاندې ناسته وه راوړه او د هغې په مخ کې یې کېښودله.

²⁰فرښتې هغه ته وویل: او جدعون همداسې وکړل.

²¹د څښتن فرښتې د امسا په څوکې باندې چې په لاس کې یې وه غوښه او ډوډۍ لمس کړه. د ګټ څخه د اور لمبه پورته شوه او غوښه او ډوډۍ یې وسوزوله. وروسته بیا فرښته پناه شوه.

²²کله چې جدعون پوه شو چې دا د څښتن فرښته وه، هغه له وېرې وویل:

²³خو څښتن هغه ته وویل:

²⁴جدعون د څښتن دپاره د قربانۍ ځای جوړ کړ او دا نوم یې ورباندې کېښود چې . او تر اوسه پورې هغه د ابیعزریانو د عفره په کلي کې پاتې دی.

²⁵په هماغه شپه څښتن جدعون ته وویل:

²⁶بیا خپل څښتن خدای ته ستاسو د کلي د غونډۍ په ډېر لوړ ځای باندې د قربانۍ یو مناسب ځای جوړ کړه. د اور دپاره د اشیره د بت د لرګیو څخه کار واخله او هغه غویی حلال کړه او د سوزېدونکې نذرانې په توګه یې وړاندې کړه.>

²⁷نو جدعون د خپلو نوکرانو څخه لس نفره له ځان سره بوتلل او د څښتن په خبره باندې یې عمل وکړ. نو څرنګه چې هغه د خپلې کورنۍ او د کلي د نورو خلکو څخه وېرېده چې د ورځې له خوا دا کار وکړي نو هغه کار یې د شپې له خوا وکړ.

²⁸کله چې سبا سهار وختي د کلي خلک پاڅېدل، هغوی ولیدل چې د بعل د قربانۍ ځای وران شوی ؤ او د اشیره بت چې د هغه په څنګ کې ؤ راغورزېدلی ؤ او غویی د قربانۍ په نوي ځای کې قرباني شوی ؤ.

²⁹هغوی د یو بل څخه پوښتنه وکړه: کله چې هغوی د دې خبرې څېړنه وکړه، نو معلومه شوه چې جدعون د یوآش زوی دا کار کړی دی.

³⁰نو د کلي خلکو یوآش ته وویل:

³¹مګر یوآش هغو ټولو خلکو ته چې د هغه مخالف وو وویل:

³²له هغه وخت څخه راپدېخوا جدعون د یربعل په نوم مشهور شو، ځکه چې یوآش وویل:

³³بیا ټول مدیانیان، عمالیقیان او د دښتې د قبیلو خلک سره راټول شول، هغوی د اردن د سیند څخه تېر شول او د یزرعیل په دره کې یې خېمې ودرولې.

³⁴په جدعون باندې د څښتن روح نازل شو او هغه سرنی وواهه او د ابیعزر د طایفې خلک یې راوغوښتل او هغوی د جدعون پسې روان شول.

³⁵جدعون د منسي ټولې سیمې ته استازي ولېږل چې راشي او د هغه سره یوځای شي. همدارنګه هغه د اشیر، زبولون او نفتالي قبیلو ته هم استازي ولېږل او هغوی راغلل او د جدعون سره یوځای شول.

³⁶بیا جدعون خدای ته وویل:

³⁷ښه ده، زه به د پسه وړۍ په درمند باندې کېږدم. که چېرې سهار یوازې په وړیو باندې پرخه پرته وي او ځمکه وچه وي، بیا به زه پوه شم چې ته به اسراییلیان زما په لاس وژغورې.>

³⁸او کټ مټ همداسې وشول. کله چې جدعون بله ورځ سهار وختي پاڅېده، هغه لاړ او د پسه وړۍ یې په کاسه کې وزبېښلې او کاسه د اوبو څخه ډکه شوه.

³⁹بیا جدعون خدای ته وویل:

⁴⁰په هغه شپه خدای همداسې وکړل. سهار یوازې وړۍ وچې وې، خو ځمکه په پرخې باندې لنده وه.